Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως ο Ζαν Μαρί Λεπέν αντανακλά κατά τον πιο πλήρη τρόπο την φυσιογνωμία της ακροδεξιάς της εποχής μας στην Γαλλία αλλά και στην Ευρώπη γενικότερα… Ισως να τον αδικούμε, αφού σε πολλές στάσεις σώματος και προσώπου, μας φέρνει στον νου τον επερχόμενο πρόεδρο της υπερατλαντικής δημοκρατίας… Που λέει ο λόγος…
Για τους Γάλλους ο Ζαν Μαρί Λεπέν κατάφερε να γίνει από νωρίς γνωστός χάρις στην εγκληματική του δράση ως στρατιωτικός στην Αλγερία στην διάρκεια του απελευθερωτικού πολέμου… Οι περγαμηνές του, εγκλήματα με … υψηλή εφευρετικότητα, που μαρτυρούν για το βαθύτερο είναι του … όντος.
Η συνέχειά του ανάλογη. Δεν θα σταθούμε σήμερα στην αναμφίβολα σημαντική για τους φασίστες του κόσμου πολιτική του δράση. Θα θυμηθούμε μερικά στιγμιότυπα, που θα μπορούσαν να είναι απλά στοιχεία μία ιδεολογικής και πολιτικής φαιδρότητας αν αυτή δεν ήταν άκρως επικίνδυνη και θλιβερά επίκαιρη…
Για τους υπόλοιπους πολίτες της Ευρώπης και του πλανήτη ο Λεπέν ξαναβρέθηκε στο κέντρο της επικαιρότητας όταν το 1994 κατάφερε να λάβει εντυπωσιακά ποσοστά ως ηγέτης του Εθνικού Μετώπου της Γαλλίας. Στην Ελλάδα τον είχαμε γνωρίσει ως κουμπάρο του γνωστού Μαυρουδή ή Μάκη της τότε απογόνου της επταετίας με πολιτικό μόρφωμα, την Εθνική Πολιτική Ένωση (ΕΠΕΝ)… Για την ακρίβεια κουμπάρος του Μάκη ήταν ο αντιπρόεδρος του Ζαν Μαρί Λεπέν Καρλ Λανγκ. Μάλλον για λόγους …προληπτικούς αφού η άφιξη του Ζαν – Μαρί στην Ελλάδα θα προκαλούσε τον Ελληνικό λαό, μόλις λίγα χρόνια μετά την επτάχρονη δικτατορία.
Το 1994 ο Ζαν Μαρί Λεπέν, προσκεκλημένος στην Ελλάδα φτάνει στην Κέρκυρα για να εγκαινιάσει τα καινούργια γραφεία της ΕΠΕΝ στο νησί… Τον πήραν, όμως χαμπάρι οι Κερκυραίοι δημοκράτες και στάθηκε αδύνατο να βγει κανονικά από τον χώρο του αεροδρομίου… Υποχρεώθηκε η αποστολή να τον παραλάβει κάπου πιο κάτω από τις εγκαταστάσεις του αερολιμένα… Φυσικά, τα εγκαίνια με την …υψηλή του παρουσία δεν έγιναν ποτέ…
Βρισκόμουν τότε στην Γαλλία και όταν διηγήθηκα το περιστατικό σε συναδέλφους του εργαστηρίου, ένας ερευνητής σχετικά μεγάλης ηλικίας, οπαδός των Βουρβώνων, γύρισε και μου είπε ειρωνικά: δεν είναι και πολύ δημοκράτες οι συμπατριώτες σου οι Κερκυραίοι. Αντιθέτως, του είπα, είναι πολύ δημοκράτες γιατί δεν ανέχονται τα εγκαίνια γραφείων για το κόμμα των συνταγματαρχών… Κόμμα των συνταγματαρχών; αναρωτήθηκε ο απληροφόρητος Γάλλος. Ναι, του απάντησα, κόμμα της χουντικής επταετίας… Μαζεύτηκε ο Γάλλος και μονολόγησε: Ha, le connard… Που μεταφράζεται: Α! το κάθαρμα! Ή ακόμη Α! ο μα@@κας!
Τα πιπεράτα, όμως με τον Ζαν Μαρί ξεκινούν χρόνια πριν. Τότε που πήρε το διαζύγιό του από την πρώτη του σύζυγο Πιερέττ. Σκέφτηκε, λοιπόν το πονηρό θηλυκό ένα σατανικό τρόπο για να εκδικηθεί τον κήρυκα της αγίας καθολικής οικογένειας, όπου το θηλυκό έχει σαν αποστολή να υπηρετεί τις …παραδοσιακές γαλλικές αξίες. Σύμφωνα με τον Ζαν Μαρί, ο μοναδικός ρόλος της γυναίκας πρέπει είναι η φροντίδα του σπιτιού – «σκούπισμα, σφουγγάρισμα, πλύσιμο» – και του συζύγου – «συζυγικά καθήκοντα»…
Να λοιπόν, πως αποτύπωσε ψυχή τε και σώματι (κυρίως με το τελευταίο) τις …εθνικές γαλλικές αρχές φωτογραφιζόμενη για λογαριασμό του Γαλλικού play-boy.
Οπως αποτυπώνεται στις φωτογραφίες η Πιερέττ, μαμά της επίσης γνωστότατής μας Μαρίν, εμφορείται βαθύτατα από αυτές τις αρχές τις οποίες προέβαλε με τόσο … παραστατικό τρόπο…
Οι κακιές γλώσσες ισχυρίζονταν, πως η ‘πετυχημένη’ πολιτική ενεργοποίηση του Ζαν-Μαρί Λεπέν έγινε και με την στήριξη των σοσιαλιστών, που μέσα από τον αγροίκο βασανιστή της Αλγερίας ήλπιζαν σε αποδυνάμωση της κλασσικής Γκωλικής δεξιάς και του Σιράκ ειδικότερα…
Σίγουρα δεν ήταν τυχαίο, που ο Λεπέν ερωτώμενος τί θα στηρίξει στο δεύτερο γύρο μεταξύ Μιττεράν και Σιράκ ήταν μάλλον σαφής: Σε καμία περίπτωση τον Σιράκ…
Στα πρώτα αυτά χρόνια τα κυρίαρχα Γαλλικά ΜΜΕ προσπαθούσαν να …’αποδιαβολοποιήσουν’ τον Γάλλο φασίστα. Ο ίδιος κατήγγειλε συχνά την ‘διαβολοποίηση’ (diabolisation) του Εθνικού Μετώπου. Ετσι, λοιπόν, η TF1 του αφιέρωσε ολόκληρη εκπομπή στην διάρκεια της οποίας ο Ζαν-Μαρί τραγούδησε με στεντόρεια φωνή και περίσσιο πάθος τον …ύμνο της Διεθνούς. Στον απορημένο δημοσιογράφο ο ίδιος έδωσε την εξήγησή του: Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο Γαλλικό εμβατήριο… Τα εμβατήρια ήταν γενικά το ‘ψώνιο’ του από τα νεανικά του χρόνια στην Βρετάνη.
Ένα άλλο ωραίο ήταν αυτό, που συνέβαινε πολλά χρόνια κάθε πρωτομαγιά. Ο Λεπέν θέλοντας να αποδυναμώσει το κοινωνικό-ταξικό νόημα της ημέρας προσπαθούσε να αφιερώσει τον μήνα Μάη στην Ιωάννα της Λωραίνης, εθνικού συμβόλου, με ειδικό βάρος για την Γαλλική ακροδεξιά… Ανάμεσα στις ‘δράσεις’ ήταν και η επίσκεψη στον γενέτειρα της Ιωάννας, την κωμόπολη Ντορεμί… Το κακό γι’ αυτόν ήταν, πως την πλειοψηφία στον Δημοτικό Συμβούλιο είχαν οι κομμουνιστές που τον είχαν χαρακτηρίσει ανεπιθύμητο πρόσωπο και κατά συνέπεια του απαγόρευαν να πάρει μέρος στις επίσημες εκδηλώσεις προς τιμή της ‘παρθένας της Ορλεάνης’.
Ατυχώς, η φαιδρότητα έχει αναδειχθεί σε …πολιτικό προσόν για την ανάδειξη της ακροδεξιάς, που προβάλλει απειλητικότατη.
Ο Ζαν Μαρί είχε τα αναγκαία προσόντα -φαιδρότητα και βαρβαρότητα- για να ενταχθεί στο πάνθεο του χώρου…