Ο Λε-Πεν απεχώρησε του κόσμου τούτου σε προχωρημένη ηλικία, κουβαλώντας την μνήμη του πόνου απίστευτων εγκλημάτων στα οποία πρωταγωνίστησε ή τα οποία ενέπνευσε ως αρχηγός της φασιστικής δεξιάς στην Γαλλία…
Τον αποχαιρετούν οι κολασμένοι ετούτου του κόσμου στο ταξίδι του για την κόλαση της παναθρώπινης ντροπής. Εκεί, που θα τον υποδεχτούν οι ομογάλακτοί του Αδόλφος, Μπενίτο, Φρανθίσκο και άλλες ελεεινές φυσιογνωμίες.
Ο φίλτατος Δημήτρης Λεβέντης με αφορμή το αφιερωματικό εξώφυλλο της Humanité γράφει σχετικά.
Τις παλιές καλές μέρες του προπολεμικού επαναστατικού Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας Θυμίζει το σημερινό πρωτοσέλιδο της “L’Humanité“.
Στην φωτογραφία το προσωπικό γερμανικό μαχαίρι -της ναζιστικής νεολαίας- του ανθυπολοχαγού των αλεξιπτωτιστών ΛεΠέν με χαραγμένο το όνομά και το σύνταγμά του.
Μεταφράζουμε.
Κύριος τίτλος:
Το μίσος ήταν η δουλειά του
Δευτερεύον κείμενο: Ο ιδρυτής του Εθνικού μετώπου είναι νεκρός
Ρατσιστής, αντισημίτης, αντικομμουνιστής.
Αφιέρωσε την ζωή του γιά την αποκατάσταση μιάς άκρας δεξιάς, καταδικασμένης για το δοσιλογικό παρελθόν της.
Οι παρασιτικές του ιδέες επιβιώνουν.
Τριτεύον κείμενο με μικρούς χαρακτήρες κάτω αριστερά της σελίδας:
Το στρατιωτικό μαχαίρι του βασανιστή Λεπέν χάθηκε τις 3 Μάρτη του 1957 στην Κάασμπα της πόλης του Αλζέ όπου οι αλεξιπτωτιστές είχαν συλλάβει μές το σπίτι του τον ύποπτο ως συνεργάτη των ανταρτών Αχμέντ Μουλάϋ πρίν να τον εκτελέσουν επί τόπου.
_____________
Ο Μουλάϋ πυροβολήθηκε μπροστά στη γυναίκα και τα έξι του παιδιά αφού προηγουμένως ο επικεφαλής του αποσπάσματος ΛεΠέν τού έκοψε σε κομμάτια τα χείλη κατά τη διάρκεια της ανάκρισης.
Ο 12χρονος γυιός Μοχάμεντ Σερίφ Μουλάϋ, βρίσκει την επομένη πεσμένο σε μια γωνιά του σπιτιού του στο Κάσμπα της Αλγερίας ένα ατσάλινο μαχαίρι μέσα σε μια χακί στρατιωτική ζώνη.
Το όπλο είχε παραπέσει από τους Γάλλους και το έκρυψε στο ντουλάπι του ηλεκτρικού μετρητή στην είσοδο του σπιτιού.
Οι στρατιώτες όταν ανακάλυψαν πως κάποιος από την ομάδα των βασανιστών και δολοφόνων είχε ξεχάσει το μαχαίρι στο σπίτι του θύματός τους επέστρεψαν και το λεηλάτησαν ώστε να μην αφήσουν πίσω κανένα αποδεικτικό στοιχείο καθώς η επίσημη ανακοίνωση των Αρχών ήταν πως ο Αχμέντ Μουλέ είχε δολοφονηθεί από ομοεθνείς του για προσωπικές διαφορές.
Μετά το τέλος του πολέμου το μαχαίρι είχε βρει μια θέση στο σαλόνι της οικογένειας των Μουλάϋ και έμεινε εκεί μέχρι τον Απρίλιο του 2003, όταν ο ειδικός ανταποκριτής της Le Monde στο Αλγέρι κατάφερε να το φέρει πίσω στη Γαλλία. Αυτό το αποδεικτικό στοιχείο παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της δίκης για συκοφαντική δυσφήμιση που άσκησε ο Ζαν Μαρί Λεπέν κατά της Le Monde, στις 15 Μαΐου της ίδιας χρονιάς.
‘Ολες οι παραπάνω πληροφορίες περιέχονται στην έρευνα του ιστορικού Fabrice Riceputi που κυκλοφόρησε με τον τίτλο:” Ο Λεπέν και τα βασανιστήρια” από τις εκδόσεις: le Passager clandestin (2024), με τον βίο και την πολιτεία του μακαρίτη σε Ινδοκίνα και Αλγερία.
Post Views: 1
