Εχει δίκιο…

Η πρω­θυ­πουρ­γός της Ιτα­λί­ας, όταν διαπιστώνει
πανη­γυ­ρί­ζο­ντας, πως η άκρα δεξιά έχει αποδαιμονοποιηθεί…

Η Τζόρ­τζια Μελό­νι συζη­τά με τους εκπρο­σώ­πους του …δημο­κρα­τι­κού
φάσμα­τος μέσα στην ΕΕ για να δια­νεί­μουν τα οφφί­κια… Ετσι απλά και συνηθισμένα…
Η οπα­δός του Μου­σο­λί­νι, η ηγέ­της του κόμ­μα­τος, που η νεο­λαία του χαιρετάει
φασι­στι­κά και ξυλο­φορ­τώ­νει συστη­μα­τι­κά μετα­νά­στες και γενι­κά αλλόχρωμους,
συν­δια­λέ­γε­ται με τους …δημο­κρα­τι­κούς φιλε­λεύ­θε­ρους και σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες για την
συν­διοί­κη­ση στην ΕΕ.

Οι αστο­δη­μο­κρά­τες τα βρί­σκουν μία χαρά με τους ακροδεξιούς
επι­βε­βαιώ­νο­ντας την κοι­νή του προ­έ­λευ­ση ως γνή­σια τέκνα του καπι­τα­λι­σμού, παραχωρώντας
ο ένας στον άλλο το προ­βά­δι­σμα όταν η περί­στα­ση το απαιτεί…

Και τώρα, μία επο­χή γενι­κευό­με­νης καπιταλιστικής
κρί­σης και μαζι­κής μετα­νά­στευ­σης από τις χώρες του τρί­του κόσμου προς την
Ευρώ­πη, η χρη­σι­μό­τη­τα των φασι­στών ανα­δει­κνύ­ε­ται και τονώνεται…

Η αρι­στε­ρά, γνω­ρί­ζει θεω­ρη­τι­κά και πρα­κτι­κά την
δια­φο­ρά ανά­με­σα στην βάση και το εποι­κο­δό­μη­μα, που γίνε­ται εντο­νό­τε­ρη και πιο
περι­πε­πλεγ­μέ­νη σε περιό­δους συστη­μι­κής κρίσης…

Μία ολό­κλη­ρη περί­ο­δος απο­φα­σι­στι­κή για την ανθρώπινη
ιστο­ρία πριν και κατά την διάρ­κεια του β΄παγκόσμιου πολέ­μου χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από
την ανά­πτυ­ξη ευρύ­τα­των πατριω­τι­κών, αντι­ι­μπε­ρια­λι­στι­κών, λαϊκο-δημοκρατικών
μετώ­πων. Για την δια­μόρ­φω­σή τους ο ρόλος των κομ­μου­νι­στών υπήρ­ξε πρωταγωνιστικός
και καθο­ρι­στι­κός. Και τα απο­τε­λέ­σμα­τά τους συγκλο­νι­στι­κά για την αντίσταση
ενά­ντια στον ναζισμό…

Οι χει­ρι­σμοί είναι δύσκο­λοι αλλά είναι επιβεβλημένοι.
Αλλιώς οδη­γού­μα­στε σε ολέ­θρια απο­τε­λέ­σμα­τα… Στην Γαλ­λία π.χ. το 1995, τότε που
ο Ζαν Μαρί Λεπέν εξα­σφά­λι­σε για πρώ­τη φορά διψή­φιο αριθ­μό ψήφων, υπολογίστηκε,
πώς μία στις 4 ψήφους προ­έρ­χο­νταν από πρώ­ην μέλη και οπα­δούς του Κομμουνιστικού
κόμ­μα­τος… Ατυ­χώς τίπο­τε δεν ανέ­τρε­ψε αυτή την πορεία μέχρι σήμε­ρα, όπου πλέ­ον το
Εθνι­κό Μέτω­πο θριαμ­βεύ­ει σε εργα­τι­κά προ­ά­στια πρώ­ην προ­πύρ­για των Κομμουνιστών.