Νίκος Μητσιάλης: Ένα οστριογάρμπη μας ξεβράκωσε! - Φαιακία

Νίκος Μητσιάλης: Ένα οστριογάρμπη μας ξεβράκωσε!

Ο φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης με την ενάργεια
του λόγου του περι­γρά­φει -μάλ­λον για πολ­λο­στή φορά- την αθλιό­τη­τα του Δημοτικού
μας θεά­τρου. Αυτή την φορά, ένας δυνατός
Νοτιο­δυ­τι­κός άνε­μος απο­γύ­μνω­σε το περί­βλη­μα του ‘πύρ­γου της ορο­φής’ αυτού του
συμ­βό­λου κακό­γου­στης αναισχυντίας…

 

Μια συνερ­γα­σία δηλα­δή νότιου και δυτικού
ανέ­μου, είναι αλή­θεια κάπως ισχυ­ρού, που πήρε τις λαμα­ρί­νες από την παρά­γκα του
λεγό­με­νου δημο­τι­κού θεά­τρου και τις προ­σγεί­ω­σε στη Μαν­τζά­ρου, ευτυχώς
αναί­μα­χτα. Ίσως την επό­με­νη φορά ένας από τους ανε­μο­στρό­βι­λους, που τελευταία
λόγω κλι­μα­τι­κής αλλα­γής μας επι­σκέ­πτο­νται όλο και συχνό­τε­ρα, θα παρα­σύ­ρει και
τα υπό­λοι­πα ασυ­ντή­ρη­τα σκου­ρια­σμέ­να σιδη­ρι­κά και πισ­σό­χαρ­τα που καλύ­πτουν τον
«πύρ­γο της σκηνής». 

Ο αρχι­τέ­κτο­νας Σακε­λά­ριος είχε σχε­διά­σει μια
άλλη κατα­σκευή, αέρι­νη όπως περι­γρα­φό­ταν στο σχε­τι­κό σχε­διά­γραμ­μα από αλουμίνιο
και γυα­λί. Αλλά η τότε κακο­δια­χεί­ρι­ση εξα­φά­νι­σε το προ­βλε­πό­με­νο κον­δύ­λι και
έτσι κατα­λή­ξα­με σ’ αυτό το απο­κρου­στι­κό τσι­με­ντέ­νιο κατα­σκεύ­α­σμα, που στη
συνέ­χεια «ντύ­θη­κε» ως μόνω­ση με ό,τι παρα­σύ­ρει -σκου­ρια­σμέ­νο και σαπι­σμέ­νο- ο
άνε­μος σήμερα.

Δημο­τι­κό Θέα­τρο, ένα ακό­μα μνημείο
δια­χρο­νι­κής εγκα­τά­λει­ψης τέτοιας ώστε, προ­κει­μέ­νου να παρα­κο­λου­θή­σεις κάποια
θεα­τρι­κή παρά­στα­ση ή μου­σι­κή εκδή­λω­ση, θα έπρε­πε να έχεις ανοί­ξει ακό­μα και
ομπρέ­λα. Αυτό αν είχες την ατυ­χία να καθί­σεις στη πλευ­ρά εκεί­νη που οι στάλες
τις βρο­χής ανε­μπό­δι­στες περ­νού­σαν στην αίθου­σα του θεά­τρου, παράλ­λη­λα με ένα
κρύο που σου απα­γό­ρευε να απο­χω­ρι­στείς το πανω­φό­ρι σου. Αυτά για τους θεατές!!!
Ακρι­βώς τα ίδια και χει­ρό­τε­ρα ίσχυαν και για τους καλ­λι­τέ­χνες επί σκηνής.

Γενά­ρης του ’17 και ο διε­θνούς φήμης συνθέτης
και πια­νί­στας Στέ­φα­νος Κορ­κο­λής, μαζί με την ερμη­νεύ­τρια Σοφία Μανουσάκη,
βρέ­θη­καν στη σκη­νή του Δημο­τι­κού «μας» Θεά­τρου, με τη θερ­μο­κρα­σία στο εσωτερικό
του να είναι ακό­μα και κάτω από τους 9 βαθ­μούς Κελσίου!

Ο Στέ­φα­νος Κορ­κο­λής έπαι­ξε πιά­νο με παγωμένα
χέρια και ανά­με­σα από τα μου­σι­κά κομ­μά­τια προ­σπα­θού­σε να τα ζεστά­νει με την
ανά­σα του. Στο τέλος της παρά­στα­σης καρ­φώ­νο­ντας τους αυτο­διοι­κη­τι­κούς παράγοντες
για τη κατά­ντια τους, είπε στο κοι­νό: «Η αγά­πη σας και το χει­ρο­κρό­τη­μά σας
ζέστα­ναν το κατά τα άλλα παγω­μέ­νο θέα­τρο… Ούτως ή άλλως η μου­σι­κή του Μίκη
λιώ­νει και παγόβουνα!» 

Υπήρ­ξαν και άλλοι καλ­λι­τέ­χνες, ντό­πιοι ή
μετα­κλη­τοί, που δοκί­μα­σαν το φιλό­ξε­νο αρκτι­κό κλί­μα ή ακό­μα και το ψιλοβρόχι
επί σκη­νής δημο­τι­κού θεά­τρου, αρνού­με­νοι τελι­κά να τρα­γου­δή­σουν στην παγωνιά
προ­στα­τεύ­ο­ντας τις φωνη­τι­κές χορ­δές τους. Τα εγκα­τε­στη­μέ­να πέντε κλιματιστικά
σώμα­τα, ασυ­ντή­ρη­τα και πάντα νεκρά, δια­κο­σμού­σαν απλά το χώρο! 

Το σημε­ρι­νό του σφρά­γι­σμα είναι αποτέλεσμα
δια­χρο­νι­κής αφρο­ντι­σιάς ανευ­θυ­νο­ϋ­πεύ­θυ­νων δημο­τι­κών  παρα­γό­ντων, που έφε­ρε την τωρι­νή ερεί­πω­ση του
μονα­δι­κού χει­με­ρι­νού πολι­τι­στι­κού χώρου φιλο­ξε­νί­ας θεα­τρι­κών παρα­στά­σε­ων, συναυλιών
μου­σι­κών σωμά­των και χορω­διών, χορευ­τι­κών ομί­λων και άλλων εκδηλώσεων
πολιτισμού.

Η ετή­σια συντή­ρη­ση του θα δια­τη­ρού­σε τη
λει­τουρ­γι­κό­τη­τα και την αξιο­πρε­πή εμφά­νι­ση ενός θεά­τρου της Κέρ­κυ­ρας του
πολι­τι­σμού, όπως συνη­θί­ζε­ται να λέγε­ται με κάποιο ίχνος κομπα­σμού, όσο το
οστριο­γάρ­μπη δεν ξεγύ­μνω­νε εντε­λώς την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα όπως προχτές. 

Τώρα μόνο για τη χρη­μα­το­δό­τη­ση των
απα­ραί­τη­των προ­κα­ταρ­κτι­κών μελε­τών «επι­διόρ­θω­σης» θα πρέ­πει να δαπα­νη­θούν  942.737 ευρώ και έπο­νται κι άλλες δαπά­νες για
τις μετέ­πει­τα μελέ­τες που θα συμπλη­ρώ­σουν ή θα ανα­θε­ω­ρή­σουν τις προκαταρκτικές.

Δεν θα το ήθε­λα ποτέ, αλλά διαι­σθά­νο­μαι πως ο
Φοί­νι­κας απο­κτά­ει σύντρο­φο της κατά­ντιας και της λησμο­νιάς το Δημο­τι­κό Θέατρο.
Και ο Φοί­νι­κας από μελέ­τες χόρ­τα­σε τόσο που κάθε λίγο και ένα κομ­μά­τι του
καταρ­ρέ­ει περι­μέ­νο­ντας μια έντα­ξη σ’ ένα νέο ΕΣΠΑ, μέχρι που να προ­κύ­ψει η
ανά­γκη για μια ακό­μα νέα μελέ­τη «αρχαιο­λο­γι­κή ή στα­τι­κή» με απο­τέ­λε­σμα την
απέ­ντα­ξη λόγω χαμέ­νων προθεσμιών.

Όχι άλλες μελέ­τες, για να θυμη­θού­με και τον
Νίκο Κούρ­κου­λο «Όχι άλλο κάρ­βου­νο» στο Ορα­τό­της μηδέν… 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted