Ο ‘εκδημοκρατισμός’ του ναζιστικού παρελθόντος της Ουκρανίας .

Η διά­λυ­ση της ΕΣΣΔ και πολύ περισ­σό­τε­ρο η μετα­τρο­πή της Ουκρα­νί­ας σε προ­χω­ρη­μέ­νο οχυ­ρό κατά της Ρωσί­ας επέ­βαλ­λε απί­στευ­τες κακο­ποι­ή­σεις του πρό­σφα­του ιστο­ρι­κού παρελ­θό­ντος.  Οι αλλοιώ­σεις αυτές είχαν να κάνουν με το δυνα­μι­κό ανα­κά­τε­μα του πολι­τι­κού παρό­ντος και παρελ­θό­ντος της χώρας με βασι­κό κρι­τή­ριο τα αντι­ρω­σι­κά αισθήματα. 

Σε αυτή την κατη­γο­ρία ‘πρωτοπόρες´δυνάμεις μέγα πλή­θος ναζι­στών, όπως ο Στε­πάν Μπα­ντέ­ρα, που πρω­τα­γω­νί­στη­σαν σε εγκλη­μα­τι­κές δρά­σεις  ενα­ντί­ον του Σοβιε­τι­κού στρα­τού στο πλευ­ρό των κατα­κτη­τών ναζί… Τους οποί­ους ο Μπα­ντέ­ρα και οι όμοιοί του στή­ρι­ξαν με κάθε μέσο και τρόπο… 

Η ‘απο­σιο­βε­το­ποί­η­ση’ της Ουκρα­νί­ας προ­σε­κτι­κά ετοι­μα­σμέ­νη στα κέντρα λήψης απο­φά­σε­ων των πιο ακραί­ων κέντρων της Δύσης συμπε­ρι­λάμ­βα­νε υπο­χρε­ω­τι­κά την πλή­ρη δια­στρο­φή ιστο­ρι­κών δεδο­μέ­νων, του β’ παγκό­σμιου πόλε­μου με στό­χο την ‘απο­κα­τά­στα­ση’ όλου του φασι­στα­ριού της Ουκρα­νί­ας -και δεν ήταν και λίγο είναι αλή­θεια- και την ανά­δει­ξή του σε αγω­νι­στές υπέρ της εθνι­κής ανε­ξαρ­τη­σί­ας… Κάτι τέτοιο θα δικαιο­λο­γού­σε και μία …κάποια ‘περιο­ρι­σμέ­νη’ συνερ­γα­σία με τους ναζί αφού οι τελευ­ταί­οι ήταν εχθροί των Ρώσων… 

Τα τάγ­μα­τα ‘Στε­πάν Μπα­ντέ­ρα’ επα­να­συ­γκρο­τή­θη­καν σε ελά­χι­στο χρό­νο μετά το 1990. 

Ενι­σχύ­θη­καν οικο­νο­μι­κο-στρα­τιω­τι­κά και μετα­τρά­πη­καν σε βασι­κό παρά­γο­ντα πολι­τι­κών εξε­λί­ξε­ων, όπως της περι­βό­η­της άνοι­ξης του 2014!!! Στην ουσία επρό­κει­το για ένα βίαιο πρα­ξι­κό­πη­μα με ανα­τρο­πή της νόμι­μης κυβέρ­νη­σης και την συστη­μα­τι­κή κατα­δί­ω­ξη των εργα­τών και των συν­δι­κά­των τους… Πιο ακραίο δείγ­μα, ο εμπρη­σμός του ‘σπι­τιού των συν­δι­κά­των’ στην Οδησ­σό και το κάψι­μο υπε­ρε­κα­τό ζωντα­νών συν­δι­κα­λι­στών που είχαν κατα­φύ­γει στο κτίριο… 

Εκτο­τε οι ‘λεβέ­ντες’ των ταγ­μά­των Αζοφ, οι οπα­δοί του Στε­πάν Μπα­ντέ­ρα και άλλα πρό­μοια φαι­στι­κά και ναζι­στι­κά μορ­φώ­μα­τα ελέγ­χουν ουσια­στι­κά την δημό­σια ζωή τη χώρας, περι­φε­ρό­με­νοι σαν τα SS  ή τα τάγ­μα­τα εφόδου… 

Κομ­μά­τι της κρί­σι­μης προ­πα­γαν­δι­στι­κής εκστρα­τεί­ας είναι και η ‘κάθαρ­ση’ πολ­λών νεκρών ναζι­στι­κών καθαρ­μά­των, που από απο­δε­δειγ­μέ­νοι συνερ­γά­τες των δυνά­με­ων κατο­χής και πρω­τα­γω­νι­στές σε αντε­θνι­κές και αντι­ση­μη­τι­κές δρά­σεις ανά­γο­νται σε ήρω­ες, που η πατρί­δα τους τιμά τοπο­θε­τώ­ντας την σωρό τους στο Εθνι­κό Πάν­θεο Ηρώ­ων, κοντά στο Κίεβο… 

Ενας από αυτούς τους λεβέ­ντες,  ο  Αντρίι Μέλ­νικ από τους ηγέ­τες της οργά­νω­σης των Ουκρα­νών Εθνι­κι­στών συνερ­γά­στη­κε θαυ­μά­σια με του Ναζί. Στο τέλος του πολέ­μου διέ­φυ­γε στην …φιλό­ξε­νη Δύση και πέθα­νε στο Λου­ξεμ­βούρ­γο το 1964.  Τον Μέλ­νικ θυμή­θη­κε η …δημο­κρα­τι­κή κυβέρ­νη­ση του Κιέ­βου και τον έφε­ρε πίσω στην πατρώα γη… Τον έθα­ψε μετά πολ­λών τιμών, παρου­σία του Ουκρα­νού αρλε­κί­νου Βολο­ντι­μίρ Ζελέν­σκι, που χαρα­κτή­ρι­σε τον δωσί­λο­γο Μέλ­νικ ως …’εξέ­χου­σα εθνι­κή φυσιο­γνω­μία’. Επει­δή δεν γεν­νη­θή­κα­με χτες και έχου­με άπο­ψη, γνω­στή στους φίλους μας για τα συμ­βαί­νο­ντα στην Ουκρα­νία τίπο­τε από όσα προ­α­να­φέ­ρα­με δεν πας παραξενεύει…

Ούτε, φυσι­κά η φιλό­στορ­γη και συντρέ­χου­σα τον Ζελέν­σκι δυτι­κή Ευρώ­πη στον ‘αγώ­να’ του για δημο­κα­τία…  Ομως, κάτι τέτοια περι­στα­τι­κά πρέ­πει να γίνο­νται ευρύ­τε­ρα γνω­στά για­τί είναι αναμ­φι­σβή­τη­τες απο­δεί­ξεις του …συντε­λού­με­νου βαθύ­τα­του εκδη­μο­κρα­τι­σμού στην ‘Μικρή Ρωσία’ ή στην ‘συνο­ρια­κή Ρωσία’ (παλιά ονό­μα­τα της Ουκρανίας).

Τέτοιες ενέρ­γειες, τεκ­μη­ριώ­νουν τις …απα­ρά­μιλ­λες ευαι­σθη­σί­ες, που έχει επεν­δύ­σει η φανα­τι­κά δημο­κρα­τι­κή ‘Δύση’ στο Ζελέν­σκι και στην κομπα­νία του για το μέλ­λον της δημο­κρα­τί­ας στην χώρα.