Βάζουμε στοίχημα; - Φαιακία

Βάζουμε στοίχημα;

Ευτυ­χώς, τα κανά­λια με το χαρα­κτη­ρι­στι­κό …έντο­νο κοινωνικο-ερευνητικό
τους ενδια­φέ­ρον δεν έδει­ξαν εικό­νες από τι δύο τρώ­γλες-πρω­το­σέ­λι­δα των ημε­ρών… Τους
είχα ικα­νούς στον βωμό της
AGB να το κάνουν…
Και στο κάτω της γρα­φής, ας πλή­ρω­ναν τα κανά­λια που θα ωφε­λού­νταν το πρόστιμο… 
Εν πάση περι­πτώ­σει δεν μας τις έδει­ξαν… Μας μίλη­σαν όμως
αρκε­τά για αυτό τα …’ακραία’ φαι­νό­με­να, που σοκά­ρουν στον επι­βαλ­λό­με­νο βαθμό
την κοι­νή γνώ­μη… Την στα­θε­ρά προ­ο­ρι­ζό­με­νη για χειραγώγηση.

Περιέ­γρα­ψαν, λοι­πόν, εικό­νες ακραί­ας εγκατάλειψης,
βρώ­μας και δυσω­δί­ας, που για τίπο­τε απ’ όλα αυτά δεν πήρε χαμπά­ρι αρχι­κά η γειτονιά…
Εσχα­τιά της αδια­φο­ρί­ας ή σιω­πή της προ­φύ­λα­ξης από μπλε­ξί­μα­τα; Πιθα­νό­τα­τα και τα
δύο… 
Δεν πήραν όμως χαμπά­ρι και κάποιες υπηρεσίες,
δημο­τι­κές ή κρα­τι­κές που θα έπρε­πε να έχουν άγρυ­πνο μάτι σε γει­το­νιές με
προ­βλη­μα­τι­κές συν­θή­κες διαβίωσης…

Σιγά μην έπαιρ­ναν… Εδώ δεν χαμπά­ρια­ζαν τα χρόνια
κάποιας σχε­τι­κής άνε­σης προ­σω­πι­κού και θα δρά­σουν τώρα, στα χρό­νια της …μνη­μο­νια­κής
ευτα­ξί­ας, που συνε­πά­γε­ται αδια­νό­η­το περιο­ρι­σμό του δυναμικού;

Ο καπι­τα­λι­σμός είναι το σύστη­μα της ανά­δει­ξης των
ικα­νών και της αξιο­ποί­η­σης των ευκαι­ριών… Γι’ αυτό θα υπάρ­χουν και παράπλευρες
απώ­λειες -λίγες, κάτι δισε­κα­τομ­μύ­ρια στον κόσμο- που σε ειδι­κές περι­πτώ­σεις, όπως
η Ελλά­δα κάτω από την ευερ­γε­τι­κή ομπρέ­λα των μνη­μο­νί­ων επι­τρέ­πε­ται να είναι …λίγο
περισσότερες. 
Βέβαια οι ‘τρώ­γλες’ απέ­ξω δεν θυμί­ζουν τον Μόγλη ούτε
κατοι­κί­ες στον Αμα­ζό­νιο… Κανο­νι­κό δια­μέ­ρι­σμα (εξω­τε­ρι­κά) η μία και δωμά­τιο στην
ταρά­τσα η άλλη… Το εσω­τε­ρι­κό το …φαντα­ζό­μα­στε… 
Και έχου­με δικαί­ω­μα να φαντα­ζό­μα­στε τα ίδια και
χει­ρό­τε­ρα για πολ­λές παρό­μοιες εξω­τε­ρι­κά κατοι­κί­ες στις περι­φέ­ρειες αλλά και
στο κέντρο του κλει­νού μας άστεως. 
Μόνον, που η κάποια εξω­τε­ρι­κή ευπρέ­πεια (ο Θεός να το
κάνει με τις Αθη­ναϊ­κές πολυ­κα­τοι­κί­ες) απο­τρέ­πει την σκέ­ψη να διεισ­δύ­σει στην
πραγ­μα­τι­κό­τη­τα του εσωτερικού…
Η ΦΑΙΑΚΙΑ στοι­χη­μα­τί­ζει, πώς αν γινό­νταν μία
συστη­μα­τι­κή έρευ­να (σιγά μην γίνει) πόρ­τα-πόρ­τα θα απο­κα­λύ­πτο­νταν πολ­λές παραπλήσεις
κατα­στά­σεις μπο­ρεί και πολύ χει­ρό­τε­ρες… Για­τί πίσω από τις πόρ­τες πολ­λών κατοικιών
έχει από χρό­νια εγκα­τα­στα­θεί η βαριά φτώ­χια… Αυτή, που καμία φορά την
περι­γρά­φουν κάποιες ψυχρές στα­τι­στι­κές με τα ποσο­στά των υπο­σι­τι­ζό­με­νων, των
στε­ρού­με­νων στοι­χειώ­δεις συν­θή­κες υγιει­νής, των απο­κομ­μέ­νων ακό­μη και από την
βασι­κή εκπαί­δευ­ση κ.ο.κ.
Σε όλους αυτούς,
η βαριά φτώ­χια έχει μετα­τρέ­ψει την έσχα­τη ανέ­χεια σε κανονικότητα…

Η βαριά φτώ­χια είναι αγα­πη­μέ­νη κορού­λα του
καπι­τα­λι­σμού για­τί χωρίς τα κου­ρέ­λια, τον πόνο και την δυστυ­χία της δεν θα
μπο­ρού­σε να ανα­δεί­ξει την άλλη του λατρε­μέ­νη, την χλι­δή… Αυτή, που απολαμβάνουν
οι λίγοι, οι τυχε­ροί, οι ικα­νοί, οι καπά­τσοι, οι ‘ανα­πτυ­ξια­κοί’, οι …καθό­λου
απα­τε­ώ­νες και διαπλεκόμενοι…

Σκε­φτεί­τε, πως τού­τες τις ώρες, που μάθα­με για τις τρώγλες,
οι αστι­κές πολι­τι­κές δυνά­μεις του τόπου ετοι­μά­ζουν …νέα αναπτυξιακά
πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κά μοντέλα… 
Η …φιλε­λεύ­θε­ρη, φιλο­πρό­ο­δη πολι­τεία μας, το έλυ­σε το ζήτη­μα: έβα­λε τους γονείς φυλα­κή… Πολύ σωστά αφού αυτοί και μόνον αυτοί φταίνε. 
Όπως κατα­λα­βαί­νε­τε, οι τρώ­γλες θα αυξη­θούν… Χωρίς να
αλλά­ξει τίπο­τε… Απλά, θα έχουν πάντο­τε θέμα τα μεσημεριανάδικα…

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted