Συνένοχοι στην συσκότιση - Φαιακία

Συνένοχοι στην συσκότιση

Πολι­τι­κός οργα­σμός στην χώρα…

Η Νέα Δημο­κρα­τία πραγ­μα­το­ποιεί το τακτι­κό της συνέδριο
και ο πρω­θυ­πουρ­γός θριαμ­βο­λο­γεί. Τον απο­θε­ώ­νουν οι σύνε­δροι, όπως και το 25%
περί­που του Ελλη­νι­κού λαού… Τον απο­θε­ώ­νουν και οι Ευρω­παί­οι εταί­ροι, οι δήμιοι της
χώρας μας, που ενθου­σιά­ζο­νται από τις δημο­σιο­νο­μι­κές επι­δό­σεις της κυβέρ­νη­σης στις
πλά­τες του λαού…

Απέ­να­ντι, το Πανελ­λή­νιο ΣΟΚ κλι­μα­κώ­νει την οξεία σκανδαλολογία,
που φαί­νε­ται στα επι­τε­λεία του, πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κή από μία δομι­κά πολιτική
αντιπολίτευση…

Αρι­στε­ρό­τε­ρα του ΠΑΣΟΚ επι­κρα­τεί ο από­λυ­τος σουρεαλισμός…
Παραι­τη­μέ­νος το 2023 από την αρχη­γία του ΣΥΡΙΖΑ, ο Alexis δημιουρ­γεί
ινστι­τού­το, εκδί­δει βιβλίο και όπου νάναι να εμφα­νί­ζει νέο κόμμα. 

Η συντρι­πτι­κή
πλειο­ψη­φία των μελών του θα είναι νυν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, που θα παραι­τη­θούν από
τον ΣΥΡΙΖΑ και θα προ­σχω­ρή­σουν στον
Alexis. Δια­δρο­μές υπερ­βα­τι­κής ιλα­ρό­τη­τας. Ανά­λο­γα συμβαίνουν
και στην νέα Αρι­στε­ρά, όπου οι έννοιες της πλειο­ψη­φί­ας και της μειοψηφίας
βρί­σκο­νται σε ….σύγ­χυ­ση.

Η επί­πλα­στη εικό­να πολι­τι­κής κανο­νι­κό­τη­τας, αποκρύπτει
ή αμβλύ­νει την παρα­γω­γι­κή απο­διάρ­θρω­ση της χώρας. Η ύπαι­θρος αδειά­ζει, η
βιο­μη­χα­νι­κή παρα­γω­γή συρ­ρι­κνώ­νε­ται. Βου­λιά­ζουν οι εξα­γω­γές και διο­γκώ­νο­νται οι
εισα­γω­γές… Η γη μετα­τρέ­πε­ται σε εμπό­ρευ­μα για περισ­σό­τε­ρη ανορθολογική
οικο­δό­μη­ση και περ­νά­ει σε χέρια ισχυ­ρών πολυ­ε­θνι­κών συγκροτημάτων… 

Η
μονο­καλ­λιέρ­γεια του του­ρι­σμού χωρίς τον στοι­χειω­δέ­στε­ρο σχε­δια­σμό οδη­γεί σε
τερα­τουρ­γη­μα­τι­κές ‘αξιο­ποι­ή­σεις’, που δεν διστά­ζουν να κακο­ποιούν βάναυ­σα το
φυσι­κό περιβάλλον…

Αυτό είναι το μοντέ­λο ανά­πτυ­ξης της χώρας… Με την νεολαία
να πυκνώ­νει τις δια­δρο­μές της ορι­στι­κής μετα­νά­στευ­σης για καλύ­τε­ρη ζωή, που της
αξί­ζει… Οι νέοι απο­φεύ­γουν το κου­τό­χορ­το, που αφει­δώς μοι­ρά­ζουν οι κυβερνώντες
για  ιδα­νι­κές συν­θή­κες επιστροφής…

Παγκό­σμια πρω­τιά η ανω­μα­λία πλη­θυ­σμια­κής κατα­νο­μής. Τελι­κά:  …Ελλά­δα είναι μόνον η Αθή­να, αφού στο Αττικό
λεκα­νο­πέ­διο κατοι­κεί ο μισός περί­που πλη­θυ­σμός της χώρας, ενώ σε παραμεθόρια
χωριά …ανα­ζη­τού­νται κάτοικοι.

Αύξη­ση στην ενερ­γεια­κή εξάρ­τη­ση της χώρας. Αιφνίδια
δια­κο­πή της λει­τουρ­γί­ας της ενερ­γο­πα­ρα­γω­γι­κής λιγνι­τι­κής υπο­δο­μής, και προσφορά
σε κολοσ­σούς για εγκα­τά­στα­ση φωτο­βολ­ταϊ­κών και ανεμογεννητριών. 

Χωρίς το
ενδια­φέ­ρον κρά­τους και ιδιω­τών, οι απο­τα­μιευ­τι­κές ικα­νό­τη­τες ενέρ­γειας κατά τις
βρα­δυ­νές ώρες είναι μηδα­μι­νές. Η παρα­γό­με­νη με αυτό τον εναλ­λα­κτι­κό τρό­πο ενέργεια
πάει στο πηγά­δι και η χώρα εισά­γει τα βρά­δια ηλε­κτρι­κό δυνα­μι­κό από τις γειτονικές
μας, που εξα­κο­λου­θούν να χρη­σι­μο­ποιούν τον λιγνί­τη τους…

Η αυστη­ρή λιτό­τη­τα και η συστη­μα­τι­κή ώθη­ση προς τις ιδιωτικοποιήσεις
έχουν καταρ­ρα­κώ­σει βασι­κές δημό­σιες υπη­ρε­σί­ες, που θεω­ρού­νταν κατα­κτη­μέ­να και
αναμ­φι­σβή­τη­τα κοι­νω­νι­κά αγα­θά. Υγεία, Παι­δεία, δημό­σιες μετα­φο­ρές έχουν μετατραπεί
σε εφιάλ­τη των εργα­ζό­με­νων σε αυτές και επώ­δυ­νη καθη­με­ρι­νό­τη­τα του λαού… 

Όλα αυτά
και άλλα τόσα ερμη­νεύ­ουν τον δημο­γρα­φι­κό εφιάλτη.

Κι’ όμως το προ­σκή­νιο της πολι­τι­κής κατα­να­λώ­νει μικρό
μέρος του στις απλές ανα­φο­ρές των υπαρ­ξια­κών προ­βλη­μά­των της χώρας και
κατα­να­λί­σκε­ται σε δήθεν σκλη­ρές μάχες για ζητή­μα­τα ασή­μα­ντης πολι­τι­κά ουσί­ας. Με
αυτό τον τρό­πο ελπί­ζουν ότι θα παρα­τεί­νουν την συσκό­τι­ση και θα σταθεροποιήσουν
τον έλεγ­χο της λαϊ­κής δυσαρέσκειας. 

Η υπαρ­ξια­κή απο­δό­μη­ση της χώρας απαι­τεί ολι­κή, ριζική
και ασφα­λώς ριζο­σπα­στι­κή αντι­με­τώ­πι­ση, που θα μπο­ρεί να αρχί­σει όταν
απο­κα­λυ­φθούν οι παρα­τε­τα­μέ­νοι και παρα­τει­νό­με­νοι εμπαιγ­μοί στην συνεί­δη­ση του
λαού… 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted