Παρα­θέ­του­με.

Ανα­λύ­σεις
που χρυ­σώ­νουν το «χάπι» που ενέ­χει ο κίν­δυ­νος για τους G7 από τις
γεω­οι­κο­νο­μι­κές συσπει­ρώ­σεις του λεγό­με­νου Παγκό­σμιου Νότου. Ακό­μα και το ΔΝΤ σε
πρό­σφα­το άρθρο του (Emerging Markets on the Global Stage) ανα­γνω­ρί­ζει πως οι
ανα­πτυσ­σό­με­νες οικο­νο­μί­ες κρα­τούν τα ηνία της μελ­λο­ντι­κής ανάπτυξης!

Έχει
ενδια­φέ­ρον το πώς θα αντι­δρά­σουν, λοι­πόν, οι πλα­νη­τι­κοί οικο­νο­μι­κοί εξουσιαστές
Γουόλ Στριτ και Σίτι του Λον­δί­νου που σ’ ένα εμβα­δόν μόλις 2,9 km² φιλοξενεί
εκτός από τη Τρά­πε­ζα της Αγγλί­ας (συμ­φε­ρό­ντων Ρότσιλντ), 384 ξένες τρά­πε­ζες, 70
αμε­ρι­κα­νι­κές, εκδο­τι­κά συγκρο­τή­μα­τα και ανα­ρίθ­μη­τα οικο­νο­μι­κά μονοπώλια! 

Μιας
ελίτ η οποία απο­τε­λεί το 1% του παγκό­σμιου πλη­θυ­σμού και ως παγκόσμιος
τοκο­γλύ­φος με την επω­νυ­μία «αγο­ρές» δανεί­ζει, σε μια σει­ρά χώρες ελέγχοντας
έτσι την υπερ­χρε­ω­μέ­νη ζωή δισε­κα­τομ­μυ­ρί­ων «κολα­σμέ­νων» του πλανήτη… 

Ο
εφιάλ­της μιας τέτοιας μελ­λο­ντι­κής εξέ­λι­ξης μπο­ρεί να οδη­γή­σει ακό­μα και στο
απο­νε­νοη­μέ­νο μιας πυρη­νι­κής κόλα­σης, πιστεύ­ο­ντας ότι ειδι­κά αυτοί μπο­ρούν να
σωθούν στα υπερ­πο­λυ­τε­λή κατα­φύ­για που έχουν σκά­ψει σε διά­φο­ρα μέρη του κόσμου.

Η κατρα­κύ­λα του δολα­ρί­ου στις παγκό­σμιες αγο­ρές είναι το θέμα του άρθρου
του φίλ­τα­του Νίκου Μητσιά­λη… Όχι θεω­ρη­τι­κά και στο μέλ­λον αλλά εντελώς
πρα­κτι­κά και απο­λύ­τως σύγχρονα…

Παρα­θέ­του­με.

Μέχρι «χθες» όλη αυτή η πρά­σι­νη χαρ­τού­ρα ως
απο­θε­μα­τι­κό νόμι­σμα κάλυ­πτε το 90% των παγκό­σμιων συναλ­λα­γών! Από το 2006 με
την εμφά­νι­ση των BRICS αρχί­ζει να αλλά­ζει, αργά κατ’ αρχή, το γνω­στό σκηνικό
της αδια­φι­λο­νί­κη­της παντο­δυ­να­μί­ας του αμε­ρι­κα­νι­κού νομίσματος.

Από το 2006 μέχρι και το περα­σμέ­νο Νοέμ­βριο το 90% της
κάλυ­ψης συναλ­λα­γών σε δολά­ρια μειώ­θη­κε στο 58,41% παρα­μέ­νο­ντας ακό­μα κυρίαρχο!
Παράλ­λη­λα o πυρε­τός αγο­ράς χρυ­σού που ανε­βαί­νει κατα­κό­ρυ­φα στον Παγκό­σμιο Νότο
πολ­λα­πλα­σιά­ζει τα προ­βλή­μα­τα στα «εργα­στή­ρια» της χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής φούσκας,
Γουόλ Στριτ και Λον­δρέ­ζι­κου Σίτι.

Τα προ­ε­όρ­τια πάντως ξεκί­νη­σαν, οι χρηματιστηριακοί
δεί­κτες τους θολώ­νουν από αίμα αθώ­ων θυμά­των σε Γάζα, Ουκρα­νία, Αφρι­κή και
άλλων «άγνω­στων» συρ­ρά­ξε­ων, πλη­ρώ­νο­ντας τα αδιέ­ξο­δα της απλη­στί­ας. «Και των
αρχαί­ων (αχρεί­ων) Κυβερ­νη­τών τα έργα πλη­ρώ­νο­ντας η Χτί­σις, θα φρί­ξει». Εκεί
ακρι­βώς βρισκόμαστε…

Το σύστη­μα της «παγκό­σμιας ληστεί­ας» δεν κινδυνεύει
από την άνο­δο της ακρο­δε­ξιάς, αντι­θέ­τως βάζει στο παι­γνί­δι τους
«ανα­πλη­ρω­μα­τι­κούς» του παί­κτες, τύπου Λεπέν και Μελό­νι προ­κει­μέ­νου να
συνε­χί­σουν, με άλλη αμφί­ε­ση, την ίδια και σκλη­ρό­τε­ρη αντι­λαϊ­κή τακτική,
ελλεί­ψει μέχρι τώρα ενός ανα­τρε­πτι­κού λαϊ­κού κινή­μα­τος. 

Ο δρό­μος για τον «παρά­δει­σο» περ­νά­ει πάντα μέσα από
την κόλα­ση…