Γυάρος! Όχι στα σχέδια υποτιθέμενης «αξιοποίησης»

Η Γυά­ρος ετοιμάζεται
από τον φιλε­λεύ­θε­ρο εκσυγ­χρο­νι­σμό να σβη­στεί από την μνή­μη της ανθρωπότητας…
Και αυτό σε μία επο­χή, που του φίδι του φασι­σμού και του ναζι­σμού γεννοβολάει
τα αυγά του στην Γηραιά Ηπειρο…

Μετά το σημεί­ω­μα του
Στέ­φα­νου παρεμ­βάλ­λου­με αυτού­σια την σχε­τι­κή ανα­κοί­νω­ση του Συνδέσμου
Φυλα­κι­σθέ­ντων και Εξο­ρι­σθέ­ντων Αντι­στα­σια­κών (1967-1974).

Όχι στα σχέ­δια υπο­τι­θέ­με­νης «αξιο­ποί­η­σης» ενός
«μαρ­τυ­ρι­κού τόπου» που επί­τη­δες παρα­δό­θη­κε στη φυσι­κή φθο­ρά ώστε να βυθιστεί
στη λήθη. 

Η Γυά­ρος, η Μακρό­νη­σος, το Αου­σβιτς και το Ντα­χά­ου δεν
πρέ­πει να χαθούν και να μετα­τρα­πούν σε απο­λί­τι­κα αντι­ι­στο­ρι­κά τεχνολογικά
πάρκα.

Χρεια­ζε­ται οπωσ­δή­πο­τε μελε­τη για ένα πλαί­σιο από το
ΥΠΠΟ, της αξιο­ποί­η­σης, ανά­δει­ξης, επί­σκε­ψης και με από­λυ­το σεβα­σμό στην
ιστο­ρι­κή μνή­μη του χώρου και ολο­κλή­ρου του νησιού.

Δύσκο­λη, ευαί­σθη­τη υπό­θε­ση που θέλει ιδιαί­τε­ρη προσοχή
και οπωσ­δή­πο­τε με δημό­σια ευθύ­νη και οχι διά­φο­ρων ιδιω­τι­κών φορέων.

Η Γυά­ρος ήταν και είναι δημό­σια περιου­σία, είναι και
ήταν ένα ακα­τοί­κη­το νησι με εμβλη­μα­τι­κή ιστο­ρία ! Πάντα ήταν χώρος εξο­ρί­ας και
εκτό­πι­σης όσων σκέ­φτο­νται και αντι­στέ­κο­νται και αντι­δρούν σε δικτα­το­ρί­ες και
αντι­δρα­στι­κά καθεστώτα.

Οι οποιεσ­δή­πο­τε χρή­σεις προ­τα­θούν πρέ­πει να υπακούουν
στα παρα­πά­νω και για αυτό τον λόγο πρέ­πει να μελε­τη­θούν να ελέγ­χο­νται και να
υλο­ποι­η­θούν από το Δημόσιο!

Η οποια­δή­πο­τε ιδιω­τι­κή εται­ρεία και η οποιαδήποτε
εται­ρεία Αλου­μι­νί­ου δεν εκφρά­ζει, ούτε μπο­ρεί να εκφρά­ζει το δημό­σιο συμφέρον.

Στέ­φα­νος Πάντος

Απο­δο­κι­μά­ζει τα σχέ­δια υπο­τι­θέ­με­νης «αξιο­ποί­η­σης» ενός «μαρ­τυ­ρι­κού
τόπου που επί­τη­δες παρα­δό­θη­κε στη φυσι­κή φθο­ρά ώστε να βυθι­στεί στη λήθη. 

Σφο­δρές αντι­δρά­σεις μετα­ξύ άλλων και στον Σύν­δε­σμο Φυλακισθέντων
και Εξο­ρι­σθέ­ντων Αντι­στα­σια­κών (1967-1974) προ­κα­λούν τα πρωτοφανή
επι­χει­ρη­μα­τι­κά σχέ­δια για τη μετα­τρο­πή του ιστο­ρι­κού κτι­ρί­ου των φυλα­κών της
Γυά­ρου σε «αυτάρ­κη κόμ­βο νερού και ενέρ­γειας» από τη βιο­μη­χα­νία ALUMIL στο
πλαί­σιο του προ­γράμ­μα­τος Arxellence 3 που προ­κή­ρυ­ξε μαζί με την Αστι­κή Μη
Κερ­δο­σκο­πι­κή Εται­ρία Πολι­τι­στι­κού και Κοι­νω­φε­λούς Έργου ΑΙΓΕΑΣ» που τελεί υπό
την επο­πτεία και την συν­διορ­γά­νω­ση του Τεχνι­κού Επι­με­λη­τη­ρί­ου Ελλά­δας (ΤΕΕ) και
έχει τεθεί υπό την αιγί­δα του ΥΠΕΝ, του Υπουρ­γεί­ου Πολι­τι­σμού και του επίσημου
του­ρι­στι­κού ιστό­το­που Νοτί­ου Αιγαί­ου με χορη­γούς επι­κοι­νω­νί­ας γνω­στά περιοδικά
του χώρου της αρχι­τε­κτο­νι­κής και των τεχνι­κών έργων.

Γυά­ρος

Σε ανα­κοί­νω­σή του ο Σύν­δε­σμος Φυλα­κι­σθέ­ντων και Εξορισθέντων
Αντι­στα­σια­κών 1967-1974 απο­δο­κι­μά­ζει δρι­μύ­τα­τα τα σχέ­δια υποτιθέμενης
«αξιο­ποί­η­σης» ενός «μαρ­τυ­ρι­κού τόπου που επί­τη­δες παρα­δό­θη­κε στη φυσι­κή φθορά
όπως και άλλοι αντί­στοι­χοι τόποι ιστο­ρι­κής μνή­μης» ώστε «να βυθι­στούν στη
λήθη».

Ζητά η Γυά­ρος και τα άλλα ξερο­νή­σια-τόποι εξο­ρί­ας να μην αφεθούν
στην τύχη τους αλλά ούτε και να παρα­δο­θούν στις «πρά­σι­νες» ορέ­ξεις του
εφο­πλι­στι­κού κεφα­λαί­ου και σε εται­ρί­ες που προ­κει­μέ­νου να δια­φη­μι­στούν δεν
ορρω­δούν προ ουδενός.

Επι­πλέ­ον, απαι­τεί να εφαρ­μο­στεί ένα πλαί­σιο προ­στα­σί­ας και
ανά­δει­ξης των τόπων ιστο­ρι­κής μνήμης.»