Η βαρβαρότητα μπροστά μας - Φαιακία

Η βαρβαρότητα μπροστά μας

Ζού­με στον Ελεύθερο
κόσμο!!! Ευτυχώς!!!

Δεν ανή­κου­με στην
Δύση… Είμα­στε η Δύση, όπως ξεκαθάρισε
ο πρω­θυ­πουρ­γός τη χώρας με την έναρ­ξη των πολε­μι­κών επι­χει­ρή­σε­ων στην Ουκρανία
και την ολό­θερ­μη στή­ρι­ξή της.

Αυτό το
συγκλο­νι­στι­κό προ­νό­μιο, που δεν το έχου­με …καλά-καλά συνειδητοποιήσει
εκφρά­ζε­ται στην καθη­με­ρι­νό­τη­τά μας και την γεμί­ζει ευτυ­χι­σμέ­νες στιγμές,
γεμά­τες ανθρω­πιά, θαλ­πω­ρή, στήριξη…

Αυτό βεβαί­ως γίνεται
μέχρις ενός ορι­σμέ­νου ορί­ου. Δεν μπο­ρεί να γίνε­ται συνε­χώς και ανεξέλεγκτα,
για­τί έτσι θα απει­λη­θεί το οικο­νο­μι­κό μας θαύ­μα και θα κατα­πέ­σει το άρι­στο οικονομικό
μας σύστημα. 

Ετσι, βρί­σκου­με …απο­λύ­τως
υγειά την δια των αρμο­δί­ων οργά­νων της τάξης έξω­ση μίας 74χρονης ανά­πη­ρης και
του 58χρονου γιου της, ο οποί­ος αντι­με­τω­πί­ζει κινη­τι­κά προβλήματα…

Το θεά­ρε­στο αυτό
έργο ανέ­λα­βε να υλο­ποι­ή­σει ολό­κλη­ρη διμοι­ρία των ΜΑΤ, η οποία φρόντισε:

-Να μετα­φέ­ρει εκτός
οικί­ας και τον ανά­πη­ρο 58χρονο.

-Να πετά­ξει όλα τα
υπάρ­χο­ντα εκτός οικί­ας και να μερι­μνή­σει για την ολο­κλη­ρω­τι­κή τους κατάσχεση
παρε­μπο­δί­ζο­ντας έτσι την επι­στρο­φή τους στους εξωθέντες. 

-Να περι­ποι­η­θεί κατά
τον γνω­στό και καθιε­ρω­μέ­νο ευά­ρε­στο τρό­πο αρκε­τούς από τους διαμαρτυρόμενους
πολί­τες που παρα­κο­λου­θού­σαν το ….τελε­τουρ­γι­κόν τήρη­σης των κανό­νων της ελευθέρας
μας οικονομίας.

Η σχε­τι­κή δρά­ση τονώ­νει το αίσθη­μα ασφα­λεί­ας αλλά και στα­θε­ρό­τη­τας, που πρέ­πει να
δια­κα­τέ­χει τους πολί­τες της χώρας όταν έχουν καθη­με­ρι­νά πολ­λά τέτοια δείγ­μα­τα του
ακά­μα­του έργου  των πολυ­χρο­νε­μέ­νων μας
κυβερνήσεων… 

Χρη­σι­μο­ποιού­με τον πλη­θυ­ντι­κό για να μην ξεχνά­με, πως το θεάρεστο
έργο των εξώ­σε­ων ακό­μη  και από την πρώτη
και μόνη κατοι­κία για την μη εκπλή­ρω­ση τρα­πε­ζι­κών χρε­ών οποιου­δή­πο­τε ύψους
είναι υπό­θε­ση ΟΛΩΝ των μνημονιακών
κυβερ­νή­σε­ων!
 Ορίτζιναλ
φιλε­λεύ­θε­ρων και πρω­τη­φο­ρα­ρι­στε­ρών… Οσο μπο­ρού­σε, ο καθέ­νας ζρη­σι­μο­ποιού­σε διά­φο­ρα τερ­τί­πια για να κερ­δί­σει χρό­νο και να χρε­ώ­σει στον άλλο την ευθύνη…

Μέσα σε αυτό το σκηνικό
θλί­ψης και οργής, που μόνον με πικρό χιού­μορ και σαρ­κα­σμό μπο­ρού­με να
περι­γρά­ψου­με αξί­ζει να σημειώ­σου­με ένα ισχυ­ρό κίνη­μα συμπα­ρά­στα­σης, που
αρνεί­ται να υπο­τα­χτεί στον πνι­γη­ρό άνε­μο των δακρυ­γό­νων της συστη­μι­κής ευταξίας…

Μερι­κά
συν­θή­μα­τα, που φώνα­ξαν οι αλλη­λέγ­γυοι: Κανέ­να σπί­τι στα χέρια τρα­πε­ζί­τη,
Κυβέρ­νη­ση Ε.Ε. κορά­κια τρα­πε­ζί­τες τα σπί­τια του λαού αρπά­ζουν οι αλή­τες,
ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημο­κρα­τία βάζουν στο σφυ­ρί την πρώ­τη κατοι­κία.


Ευρύ το φάσμα των
συλ­λο­γι­κο­τή­των, που συμ­με­τεί­χαν: Συντο­νι­στι­κή Επι­τρο­πή Αγώ­να Ανα­πή­ρων, η
ανοι­χτή συνέ­λευ­ση κατοί­κων Πετρα­λώ­νων-Θησεί­ου-Κου­κα­κί­ου, το ΠΑΜΕ, η
Ακτι­πα­κα­τα­λι­στι­κη Ανα­τρο­πή για την Αθή­να, η Ανυ­πό­τα­κτη Αττι­κή, ο Διαρκής
Αγώ­νας  κ.λ.π.

ΥΓ. Κάθε φορά, που
βλέ­που­με έστω και ψήγ­μα­τα ενω­τι­κής δρά­σης σκιρ­τά­ει το μέσα μας… Την έχου­με τόσο
ανά­γκη, που φαί­νε­ται εντε­λώς παρά­λο­γο να μην την υιοθετούμε… 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted