Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και …

Η νέα ξεκαρδιστική
κωμω­δία έχει τίτλο: Ανά­πλα­ση Α.Ε.

Στην ΦΑΙΑΚΙΑ το
έχου­με γρά­ψει αρκε­τές φορές, πως η αντι­με­τώ­πι­ση, που τυγ­χά­νου­με από τους
κυβερ­νώ­ντες δεί­χνει, πως δεν μας έχουν και σε μεγά­λη υπό­λη­ψη… Ούτε φοβούνται
τις αντι­δρά­σεις μας… Μοιά­ζου­με προ­χω­ρη­μέ­να πει­θή­νιοι και μας υπο­λο­γί­ζουν σαν
εντε­λώς ελεγ­χό­με­νη υπόθεση… 

Στη­ρι­ζό­με­νη στους
αριθ­μούς των βου­λευ­τι­κών αλλά και των αυτο­διοι­κη­τι­κών εκλο­γών η κυβέρ­νη­ση έχει
το αέρα της από­λυ­της βεβαιό­τη­τας, ότι μας κρα­τά­ει γερά… Κάποιες ενέργειες,
όμως, χωρίς να έχουν μεγά­λη πολι­τι­κή ουσία είναι απο­κα­λυ­πτι­κές μίας
προ­σβλη­τι­κής σιγου­ριάς για την παθη­τι­κό­τη­τά μας…

Δεν δίνου­με πολύ λίγη
σημα­σία στην αξία της συγκε­κρι­μέ­νης Εται­ρεί­ας… Η τοπι­κή αυτο­διοί­κη­ση, θεσμικά,
είναι εξάρ­τη­μα του φιλε­λεύ­θε­ρου καπι­τα­λι­στι­κού κρά­τους, που δια­μοι­ρά­ζε­ται μαζί
του ευθύ­νες κεφα­λαιο­κρα­τι­κών διαρ­ρυθ­μί­σε­ων ενώ σε επί­πε­δο της καθημερινότητας
του πολί­τη επι­δει­νώ­νει θεα­μα­τι­κά την περιρ­ρέ­ου­σα Καφ­κι­κή ατμόσφαιρα… 

Πολύ απλά: δεν βγή­κε το …δικό μας παι­δί… Θα του δεί­ξου­με εμείς αυτο­νού, που βγή­κε… Να μάθει …τί εστί βερύκοκο! 

Είναι μία δια­φο­ρε­τι­κή τιμω­ρι­τι­κή προ­σέγ­γι­ση, που
φέρ­νει στο νου τις απει­λές του Συρί­δω­νος-Αδώ­νι­δος, πως αν το Χαλάν­δρι εκλέξει
τον Ρούσ­σο δεν πρό­κει­ται να δει φρά­γκο από τα ΕΣΠΑ…

Εδώ μάλ­λον έχουμε
τον λόγο… Μήπως να κου­νη­θού­με λιγά­κι;;; Με την καλή έννοια…

Ας ευθυ­μή­σου­με με την βοή­θεια του εξαι­ρε­τι­κά περι­γρα­φι­κού και ‘προ­φη­τι­κού’ συνά­μα Γιάν­νη Μηλιώ­κα με το τρα­γού­δι του: να δεις που κάπο­τε θα μας πού­νε και μαλά­κες. 

Τί ‘κάπο­τε’… Μας έχουν ήδη ονομάσει…