Είναι επικίνδυνο να σφυρίζεις αδιάφορα… - Φαιακία

Είναι επικίνδυνο να σφυρίζεις αδιάφορα…

Οσα έγι­ναν στην Θεσ­σα­λο­νί­κη σε βάρος ατό­μων της ομάδας
ΛΟΑΤΚΙ είναι κάτι πολύ σοβα­ρό­τε­ρο από απλή δυσα­νε­ξία προς τις φυλετικές
επι­λο­γές των τελευ­ταί­ων. Ηταν όμως μία ‘χρυ­σή’ ευκαι­ρία για  να δημο­σιο­ποι­η­θεί επι­τέ­λους ευρύ­τε­ρα η πλού­σια και συνε­χώς ανα­πτυσ­σό­με­νη δρά­ση της ακρο­δε­ξιάς τόσο στην
συμπρω­τεύ­ου­σα όσο και στην υπό­λοι­πη χώρα. 

Η ανα­πτυσ­σό­με­νη κοι­νω­νι­κή κουλ­τού­ρα της
βίας ανα­δει­κνύ­ε­ται απει­λη­τι­κό­τα­τα, με ιδιαί­τε­ρη έμφα­ση ανά­με­σα σε νέους, σε οπα­δούς ομά­δων, σε φανα­τι­κούς παρα­θη­ρη­σκευ­τι­κών σχη­μά­των, ενα­ντί­ον των ατόμων
με ‘ιδιαί­τε­ρες’ ερω­τι­κές προτιμήσεις… 
Δια­πρέ­πουν οι περισ­σό­τε­ροι από αυτούς σε δρά­ση κατα­στο­λής, ενα­ντί­ον των
μεταναστών. 
Την ίδια ώρα όμως, αυξά­νει επι­κίν­δυ­να η ανο­χή απέ­να­ντι στο
οργα­νω­μέ­νο έγκλη­μα και το ξεκα­θά­ρι­σμα λογα­ρια­σμών, ανά­με­σα σε συμμορίες…Οι φονιά­δες του Φύσ­σα, οι δολο­φό­νοι του Αλκη και του Μιχά­λη… Οι μαχαι­ρο­βγάλ­τες, που καθά­ρι­σαν αθώ­ους μετα­νά­στες… Οι λεβε­ντα­ρά­δες, που καθα­ρί­ζουν δυνα­μι­κά σε στέ­κια μετα­να­στών… Οι παι­δα­ρά­δες με τα ακρι­βά αυτο­κί­νη­τα, που μετα­τρέ­πουν αστι­κούς δρό­μους σε λαι­μη­τό­μους… Οι ‘υπε­ρα­σπι­στές’ των ‘ηθι­κών’ κανό­νων σεξουα­λι­κό­τη­τας έχουν κοι­νό χαρα­κτη­ρι­τι­κό τον γιγα­ντι­σμό μίας ανε­ξέ­λεγ­κτης, χωρίς κοι­νω­νι­κούς φραγ­μούς συνεί­δη­σης, ικα­νής μόνον να απο­λαμ­βά­νει τα φρι­κα­λέα απο­τε­λέ­σμα­τα των εμπνεύ­σε­ών της. Πίσω από την άκρως επι­κίν­δυ­νη αντι­κοι­νω­νι­κή βία υπάρ­χει ένας υπε­διο­γκω­μέ­νος, βαριά αρρω­στη­μέ­νος εγω­κε­ντρι­σμός… Ατο­μι­κι­σμός χωρίς όρια!!! Η Πάρ­τη μου über alles !!!
Κάποιες φορές, οι εμπλε­κό­με­νοι ξεδι­πλώ­νουν έναν παρα­λη­ρη­μα­τι­κό λόγο ‘ιερού’ φανα­τι­σμού, που είναι το συνει­δη­τό ή ασυ­νεί­δη­το άλλο­θι του χωρίς όρια ατο­μι­κι­σμού τους… 

Αρκεί συζή­τη­ση ολί­γων λεπτών για να απο­κα­λύ­ψει την βαθιά αντι­δρα­στι­κή, απο­κρου­στι­κή, φασι­στι­κή νοο­τρο­πία, που χαρα­κτη­ρί­ζει τέτοιες προ­σω­πι­κό­τη­τες… Είτε το ξέρουν είτε όχι… Είτε το κρύ­βουν είτε το δηλώ­νουν ανοι­χτά και απροκάλυπτα…

Ταυ­τό­χρο­να, υπάρ­χει διά­χυ­τη μία επι­κίν­δυ­νη ελα­φρό­τη­τα στην θεώρηση
και αντι­με­τώ­πι­ση όλων αυτών των φαι­νό­με­νων, που είναι
-κατά τη γνώ­μη μας- δια­φο­ρε­τι­κές πολι­τι­σμι­κές εκφρά­σεις με κοι­νή προέλευση… 

Η Θεσ­σα­λο­νί­κη, είναι η μεγα­λύ­τε­ρη Ελλη­νι­κή πόλη που
λευ­τε­ρώ­θη­κε άμε­σα από τον ΕΛΑΣ, την ώρα, που οι συμ­μο­ρί­ες των ‘εθνι­κο­φρό­νων’ δωσίλογων
δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νταν με τους ναζι­στές κατα­χτη­τές. Αυτοί και οι από­γο­νοί τους -εξ
αίμα­τος και ιδε­ο­λο­γι­κοί- έχουν στιγ­μα­τί­σει την πολι­τι­κή ιστο­ρία της πόλης στα
μετεμ­φυ­λια­κά χρό­νια… Η δολο­φο­νία Λαμπρά­κη απο­κά­λυ­ψε ένα μπου­κέ­το τέτοιων
λουλουδιών…

Αυτοί κυβερ­νού­σαν τον τόπο, για να απα­ντή­σου­με και στο
ερώ­τη­μα του Εθνάρ­χη μετά το έγκλη­μα… Αλλά και σήμε­ρα δεν έχουν λεί­ψει, δεν έχουν
εξα­φα­νι­σθεί. Στην Θεσ­σα­λο­νί­κη έδρα­σαν και δρουν ομά­δες μαχαι­ρο­βγαλ­τών οπαδών,
που  δια­θέ­τουν λέσχες για να
προ­ε­τοι­μά­ζο­νται όταν βγαί­νουν παγα­νιά… Η εγκλη­μα­τι­κή οργά­νω­ση της Χρυ­σής Αυγής,
και ιδιαί­τε­ρα της νεο­λαί­ας της κυκλο­φο­ρεί τα έντυ­πά της όπου απο­κα­λύ­πτει έντονη
…μαζι­κή δρα­στη­ριο­ποί­η­ση σε διά­φο­ρες εθνι­κι­στι­κές οργανώσεις. 

Παρα­πέ­μπου­με για
πλή­ρη ανά­γνω­ση στο ιστό­το­πο: το ΠΟΝΤΙΚΙ και ειδι­κό­τε­ρα στο άρθρο, με τίτλο:
Θεσ­σα­λο­νί­κη:
Η εξτρε­μι­στι­κή δρά­ση της νεο­λαί­ας της Χρυ­σής Αυγής, το ομο­φο­βι­κό παρα­λή­ρη­μα και
οι απει­λές σε βου­λευ­τές
 

Εκεί θα έχε­τε την ευκαι­ρία να δια­βά­σε­τε αυτού­σια, αποκαλυπτική
δια­κή­ρυ­ξη της ΧΑ. 

Οσο και αν η υπο­κρι­σία των νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρων ταγών στεγάζεται
στον χωρίς αρχές και αίτια ‘δικαιω­μα­τι­σμό’, υπάρ­χει το καυ­τό ζήτη­μα άνθι­σης της
φασι­στι­κής στά­σης ενός όχλου, που διο­γκώ­νε­ται με την προ­στα­σία θεσμών και
θεσμι­κών παραγόντων…

Στην καθη­με­ρι­νό­τη­τά μας είναι προ­κλη­τι­κά προ­φα­νής η αγα­στή συνερ­γα­σία του ‘απο­λί­τι­κου’ νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρου  δικαιω­μα­τι­σμού με τον
σκο­τα­δι­σμό και τον συντη­ρη­τι­σμό: Οταν χρειά­ζε­ται να πολε­μή­σουν την κοι­νω­νι­κή και
πολι­τι­κή χει­ρα­φέ­τη­ση του λαού, όταν χρειά­ζε­ται να ναρ­κο­θε­τη­θεί η ανά­πυ­ξη κοι­νω­νι­κών κινη­μά­των. 
Όταν χρειά­ζε­ται να συγκα­λύ­ψουν την πραγματική
ταξι­κή φύση των λαϊ­κών προ­βλη­μά­των και ανα­γκών… Όταν χρειά­ζε­ται να κλεί­νουν το
δρό­μο στην απε­λευ­θέ­ρω­ση συνει­δή­σε­ων, στην υπέρ­βα­ση κατε­στη­μέ­νων συμπε­ρι­φο­ρών… Όταν
χρειά­ζε­ται να ενι­σχύ­ουν τα ποι­κι­λό­τρο­πα δεσμά, που κρα­τούν τους πολί­τες μακριά
από τις αγω­νι­στι­κές τους διεκδικήσεις… 
‘Δικαιω­μα­τι­σμός’ και σκο­τα­δι­σμός συνερ­γά­ζο­νται άρι­στα όντας δύο όψεις του γενι­κού μηχα­νι­σμού κοι­νω­νι­κού ελέγχου… 

Δυστυ­χώς, δεν είναι έξω από τα φαι­νό­με­να των και­ρών η υπο­βαθ­μι­σμέ­νη αντί­δρα­ση των πολι­τι­κών και κοι­νω­νι­κών φορέ­ων, που έχουν τον λόγο.
Σε κάποιες περι­πτώ­σεις δεν λεί­πουν ακό­μη και άκομ­ψοι αστεϊσμοί… 
Πραγ­μα­τι­κή, ειλι­κρι­νής πολι­τι­κή καταγ­γε­λία του ‘δικαιω­μα­τι­σμού’ δεν είναι κατα­νοη­τή χωρίς την ταυ­τό­χρο­νη σκλη­ρή αντι­πα­ρά­θε­ση προς τον ακρο­δε­ξιό, σκο­τα­δι­τι­κό φανα­τι­σμό και φονταμενταλισμό… 

Αν μπερ­δεύ­ο­με τον δικαιω­μα­τι­σμό με τα πραγ­μα­τι­κά δικαιώ­μα­τα και την διεκ­δί­κη­σή τους, …έχου­με πρόβλημα…

Για όλους μας αξί­ζει να ξανα­θυ­μη­θού­με το ποί­η­μα του
Γερ­μα­νού αντι­φα­σί­στα πάστο­ρα Martin Niemöller:

Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγ­γά­νους δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν τσιγγάνος.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομ­μου­νι­στές δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν κομμουνιστής.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραί­ους δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν Εβραίος.

Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα,

Δεν είχε απο­μεί­νει κανείς για να αντιδράσει…

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted