Ευτυχώς, δεν έχουμε τρελαθεί…

Τα ευγε­νι­κά αυτά τέκνα του καπι­τα­λι­σμού σε προκεχωρημένη
ηλι­κία, με το ανά­λο­γο τίμη­μα απο­λαμ­βά­νουν τις φρο­ντί­δες νεαρών
κορι­τσιών-φοι­τη­τριών, που δεν έχουν γοη­τευ­θεί από τους πατσου­ρό­γε­ρους. Είναι οι
ανά­γκες τους και τα άφθο­να λεφτου­δά­κια των πορ­νό­γε­ρων, που προ­ά­γουν τέτοιου
τύπου …’γνω­ρι­μί­ες’… 

Και καλά ο πολυ­χρο­νε­μέ­νος… Τη στιγ­μή, που συζη­τιό­νταν το νομοσχέδιο
– έκτρω­μα για την ανώ­τα­τη παι­δεία στην χώρα, την ώρα, που η εξε­τα­στι­κή επιτροπή
για το έγκλη­μα στα Τέμπη έχει εκτε­θεί με απί­στευ­τους τεχνι­κές συγκά­λυ­ψης, αυτός
είχε κάθε λόγο να ανα­ζη­τή­σει… δημο­κρα­τι­κή, αντι­σε­ξι­στι­κή διέξοδο… 

Ολοι οι άλλοι του φάσμα­τος δεν έχουν ξανα­κού­σει για τους
μηχα­νι­σμούς εμπο­ρευ­μα­το­ποί­η­σης του γυναι­κεί­ου σώμα­τος στα πλαί­σια της πιο
άγριας κτη­νώ­δους ταξι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης;;; Και είναι σεξι­σμός η καταγ­γε­λία αυτής
της άθλιας πραγματικότητας;

Τέλος πάντων… Ας προ­σέ­χουν εκεί στην κεντρο­α­ρι­στε­ρά, για­τί με
την φόρα που έχουν πάρει στη δεξιά στρο­φή, κιν­δυ­νεύ­ουν να ντε­ρα­πά­ρουν… Και απ΄
ότι φαί­νε­ται δε δου­λεύ­ουν πλέ­ον τα φρέ­να τους..       

Μακρύς ο πρό­λο­γος και ζητά­με συγ­γνώ­μη από την αυθόρμητη
πολυ­λο­γία μας… Είναι αλή­θεια, πως τέτοιου τύπου εντε­λώς παράλογου
αντι­κομ­μου­νι­σμού δεν θυμό­μα­στε… Μπο­ρεί και να μας αδι­κεί η μνήμη.

Ερχε­ται ευτυ­χώς, η τοπο­θέ­τη­ση της Ολγας Τρέ­μη, που
φαί­νε­ται, ότι και αυτή -γυναί­κα ούσα μάλι­στα- δεν δια­θέ­τει τις ευαίσθητες
χορ­δές αντι­σε­ξι­σμού, που δια­θέ­τει ο ‘χώρος’…

Παρα­θέ­του­με με την ικα­νο­ποί­η­ση, ότι η γη κινεί­ται, ο ήλιος
βγαί­νει από την ανα­το­λή και ο γάι­δα­ρος δεν πετάει…

Κάη­κε ο τόπος. Του κατα­λο­γί­σθη­κε έλλει­ψη σεβα­σμού προς το
γυναι­κείο φύλο, σεξι­στι­κή αντί­λη­ψη ενώ υπήρ­ξε και ένας οξύ­τα­τος διά­λο­γός του με
τον πρω­θυ­πουρ­γό στη διάρ­κεια του οποί­ου ο Κυριά­κο Μητσο­τά­κης χαρα­κτή­ρι­σε το ΚΚΕ
ως την πιο ανα­χρο­νι­στι­κή δύνα­μη στο κοινοβούλιο! 

Και όλα αυτά για­τί; Επει­δή ο κ. Κου­τσού­μπας ανα­φέρ­θη­κε σε
μια πικρή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που συζη­τεί­ται ευρύ­τα­τα, αλλά ως τώρα δεν είχε διαβεί
το κατώ­φλι της Βουλής; 

Ή μήπως η συγκε­κρι­μέ­νη ανα­φο­ρά παρα­πέ­μπει στη διαπίστωση
ότι γινό­μα­στε όλο και περισ­σό­τε­ρο κοι­νω­νία ανι­σο­τή­των, με απο­τέ­λε­σμα οι νέοι
που προ­έρ­χο­νται από λιγό­τε­ρο εύπο­ρες οικο­γέ­νειες να δυσκο­λεύ­ο­νται να αλλάξουν
τη ζωή τους –για­τί η παι­δεία είναι ο δεύ­τε­ρος ισχυ­ρό­τε­ρος αναδιανεμητικός
μηχα­νι­σμός μετά τη φορο­λο­γία- και έτσι ορι­σμέ­νοι φθά­νουν στο σημείο να έλκονται
από ακραί­ες λύσεις; 

Η υπε­ρα­ντί­δρα­ση μάλ­λον συνι­στά ταύ­τι­ση με το «μη μου
τους κύκλους τάρατ­τε», συνι­στά υπε­ρά­σπι­ση του «δικαιώ­μα­τος» να
εθε­λο­τυ­φλού­με απέ­να­ντι σε ένα υπαρ­κτό πρό­βλη­μα για το οποίο όλοι μας θα έπρεπε
να ντρε­πό­μα­στε τουλάχιστον.”