Το κτήνος γίνεται τρομερότερο όταν το συνηθίζουμε…

👉Το κεί­με­νο, που ακο­λου­θεί έχει για συγ­γρα­φέα τον φίλ­τα­το Γιάν­νη
Λύχρο, που κατα­θέ­τει κραυ­γή ηθι­κής δια­μαρ­τυ­ρί­ας για τον χαρα­κτη­ρι­σμό της χούντας
ως … “δια­κυ­βέρ­νη­σης” στον ιστο­ρι­κό απο­λο­γι­σμό της προ­έ­δρου του Ιατρι­κού Συλλόγου
Πατρών για τα 100 χρό­νια του Συλ­λό­γου… Παρα­θέ­του­με το κεί­με­νο του Γιάν­νη, από …φιλι­κή
και μόνον υπο­χρέ­ω­ση, διότι:

-Επι­χαί­ρου­με για την σύσ­σω­μη απο­δο­χή από το κοι­νό της εκδήλωσης,
που καλύ­πτει και το σύνο­λο (σχε­δόν) του πολι­τι­κού φάσμα­τος, όπως θα
δια­πι­στώ­σε­τε από τα ονό­μα­τα των παρευ­ρε­θέ­ντων, που ανα­φέ­ρο­νται στην υποσημείωση…

-Δια­φω­νού­με με τον χαρα­κτη­ρι­σμό του …λεκτι­κού ατοπήματος
και επι­κρο­τού­με την θέση του προ­έ­δρου του πει­θαρ­χι­κού συμ­βου­λί­ου, που θέτει προς
προ­βλη­μα­τι­σμό αν η “επτα­ε­τής δια­κυ­βέρ­νη­ση” ήτο χού­ντα ή εθνοσωτήριος
επα­νά­στα­ση!!! Επι­δο­κι­μά­ζου­με επί­σης την σχε­τι­κή φρα­σε­ο­λο­γία περί “κομ­μου­νι­στο­συμ­μο­ρι­τών”,
η οποία συνι­στά …ουσιώ­δη προ­σέγ­γι­ση της ιστο­ρι­κής αλήθειας…

-Θεω­ρού­με, πως αυτά τα βήμα­τα απο­κα­τά­στα­σης της ιστορικής
αλή­θειας, που πραγ­μα­το­ποιού­νται καθη­με­ρι­νά συνο­δευό­με­να από την αβάσταχτη
ελα­φρό­τη­τα ημών αλλή­λων, μας οδη­γεί σε μία …ανώ­τε­ρη γνώ­ση της ιστο­ρί­ας του τόπου
και την σφυ­ρη­λά­τη­ση της εθνι­κής ενότητος… 

Το κτήνος γίνεται τρομερότερο όταν το συνηθίζουμε…

Τα γεγο­νό­τα αυτά δεν μπο­ρούν και δεν πρέ­πει να
μεί­νουν ασχο­λί­α­στα, διό­τι ξεφεύ­γουν από τα όρια μιας επι­στη­μο­νι­κής, ιατροκοινωνικής
εκδή­λω­σης, έχο­ντας ιδιαί­τε­ρο βάρος για την κοι­νω­νία και την δημοκρατία
γενικότερα. 

Εκφω­νώ­ντας τον πανη­γυ­ρι­κό της ημέ­ρας, η Πρόεδρος
του Ι.Σ.Π. πολι­τι­κο­ποί­η­σε βάναυ­σα και αρνη­τι­κά την εκδή­λω­ση αποχαρακτηρίζοντας
την Χου­ντι­κή επτα­ε­τία. Την χαρα­κτή­ρι­σε «επί δια­κυ­βερ­νή­σε­ως Γεωρ­γί­ου Παπα­δό­που­λου»!!, ενώ ταυ­τό­χρο­να προ­βαλ­λό­ταν σε
γιγα­ντο­ο­θό­νη δια­φά­νεια με την ίδια ακρι­βώς δια­τύ­πω­ση!

Το πρω­το­γε­νές λυπη­ρό αυτό γεγο­νός, δυστυχώς
συμπλη­ρώ­θη­κε με εκεί­νο της παντε­λούς έλλει­ψης δια­μαρ­τυ­ρί­ας από τους ιατρούς και
επι­σή­μους που παρευ­ρί­σκο­ντο στην εκδήλωση.(1)

Έστω και καθυ­στε­ρη­μέ­να, τα έξι (6) από τα δεκατρία
(13) μέλη του Δ.Σ. του Ι.Σ.Π., που εκπρο­σω­πούν πολυ­πα­ρα­τα­ξια­κή μειο­ψη­φία, στην πρώ­τη μετά
την εκδή­λω­ση συνε­δρί­α­ση του Δ.Σ., κατέ­θε­σαν επι­στο­λή με την οποία ζητού­σαν την
απο­κα­τά­στα­ση της δημο­κρα­τι­κής τάξης και της ιστορίας.(2)

Η Πρό­ε­δρος του Ι.Σ.Π. και ο Πρό­ε­δρος της
οργα­νω­τι­κής επι­τρο­πής της εκδή­λω­σης (και πρό­ε­δρος του Πει­θαρ­χι­κού Συμβουλίου),
απά­ντη­σαν ότι θα απο­τε­λού­σε «χαρα­κτη­ρι­σμό πολι­τι­κού χαρα­κτή­ρα» αν αποκαλούσαν
την Δικτα­το­ρία σαν τέτοια και για τον λόγο αυτό την απο­χα­ρα­κτή­ρι­σαν. Ολοφάνερα
περι­φρο­νούν τα αισθή­μα­τα και την άπο­ψη της συντρι­πτι­κής πλειο­ψη­φί­ας της
Ελλη­νι­κής Κοι­νω­νί­ας, αλλά και των μελών του Ι.Σ.Π., τα οποία υπο­τί­θε­ται ότι
εκπρο­σω­πούν. Ταυ­τό­χρο­να διορ­θώ­νουν την Ελλη­νι­κή Δικαιο­σύ­νη, που με τεκμηριωμένο
και τελε­σί­δι­κο τρό­πο απο­φάν­θη­κε κατα­δι­κα­στι­κά για την στρα­το­κρα­τι­κή Δικτατορία.

Φαί­νε­ται ότι, κατό­πιν πιέ­σε­ων, η Πρό­ε­δρος του
Ι.Σ.Π. επα­νήλ­θε με δεύ­τε­ρη επι­στο­λή, με την οποία προ­σπα­θεί, ανε­πι­τυ­χώς κατά
την γνώ­μη μου, να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει σαν φύλο συκής, την θεω­ρία του «λεκτι­κού
ατο­πή­μα­τος». Αρνού­με­νη να ειση­γη­θεί μια από­φα­ση του Δ.Σ., που θα απο­κα­θι­στού­σε σε
ένα βαθ­μό το πολι­τι­κό ατό­πη­μα στο οποίο περιέ­πε­σε, η ίδια και η ηγε­σία της οργανωτικής
επιτροπής.

Προς επι­βε­βαί­ω­ση της αρνη­τι­κής στά­σης για
απο­κα­τά­στα­ση της δημιουρ­γη­θεί­σας
κατά­στα­σης, σε επό­με­νη συνε­δρί­α­ση του Δ.Σ. κατα­τέ­θη­κε επι­στο­λή (2) του Προέδρου
της οργα­νω­τι­κής επι­τρο­πής της εκδή­λω­σης (και Προ­έ­δρου του Πει­θαρ­χι­κού Συμβουλίου),
με την οποία επα­νέρ­χε­ται, απορ­ρί­πτο­ντας την θεω­ρία του λεκτι­κού ατοπήματος.
Στην επι­στο­λή αυτή εκφρά­ζει ερω­τη­μα­τι­κά, για το αν η επτα­ε­τής Δικτα­το­ρία ήταν
στρα­τιω­τι­κή Χού­ντα ή μήπως ήταν «εθνο­σω­τή­ριος επα­νά­στα­ση». Στο ίδιο έγγραφο
προ­σπα­θεί, εμμέ­σως, να απο­δώ­σει χαρα­κτη­ρι­στι­κά «κομ­μου­νι­στο­συμ­μο­ρι­τών» στα έξι (6) μέλη του
Δ.Σ. του Ι.Σ.Π., που ζήτη­σαν από τον σύλ­λο­γο να απο­κα­τα­στή­σει την πολι­τι­κή και
ιστο­ρι­κή τάξη. Ανα­ρω­τιέ­μαι, με ποιο περίσ­σευ­μα ευθυ­κρι­σί­ας και με ποια
απο­θέ­μα­τα αμε­ρο­λη­ψί­ας θα κρί­νει συνα­δέλ­φους για πει­θαρ­χι­κά παραπτώματα. 

Επει­δή μέχρι σήμε­ρα ο  Ι.Σ.Π. δεν έχει πάρει καθα­ρή θέση πάνω στο
ζήτη­μα, γεν­νιού­νται αμεί­λι­κτα ερωτήματα:

Οι έξι της μειο­ψη­φί­ας θεω­ρούν ότι έχουν εκτελέσει
το καθή­κον τους, μόνο με την κατά­θε­ση της ευγε­νι­κής επι­στο­λής τους προς την
Πρό­ε­δρο του Ι.Σ.Π.;

Από τους επτά (7) συμ­βού­λους της πλειο­ψη­φού­σας παράταξης
δεν υπάρ­χει ούτε ένας που να μην έχει αμφι­βο­λί­ες για την φύση της χουντικής
επτα­ε­τί­ας; Είμαι σίγου­ρος ότι οι περισ­σό­τε­ροι δεν έχουν τέτοιες αμφι­βο­λί­ες. Τόσο
ισχυ­ρός είναι ο παρα­τα­ξια­κός φανα­τι­σμός, που επι­κρα­τεί του δημοκρατικού
καθή­κο­ντος και τους κρα­τά δέσμιους απα­ρά­δε­κτων λαν­θα­σμέ­νων αποφάσεων; 

Τα τοπι­κά Μ.Μ.Ε. στα οποία έχει φτά­σει το θέμα, το
αξιο­λο­γούν ασή­μα­ντο σχολιασμού;

Οι επί­ση­μοι που παρα­βρί­σκο­νταν στην εκδήλωση,
εκφρά­ζο­ντας τις περισ­σό­τε­ρες κομ­μα­τι­κές πτέ­ρυ­γες της Βου­λής, θεώ­ρη­σαν πολιτική
ευγέ­νεια να παρα­μεί­νουν σιω­πη­λοί και να μην εκφρά­σουν άμε­σα την δια­φω­νία τους
με τα τεκταινόμενα; 

Αλλά ακό­μα και αν οι παρι­στά­με­νοι θεώρησαν
«πολι­τι­κά ορθό» να μην αντι­δρά­σουν άμε­σα, οι τοπι­κές Νομαρ­χια­κές Επιτροπές,
του­λά­χι­στον των κομ­μά­των της Βου­λής, δεν αισθά­νο­νται την ανά­γκη να αντιδράσουν
σε τέτοιο πολι­τι­κό ατόπημα;

Το δικό μου συμπέ­ρα­σμα είναι πως το κτή­νος του
φασι­σμού ελλο­χεύ­ει παντού. 

Δεν κρύ­βε­ται μόνο στην μικρή μειο­ψη­φία των
νοσταλ­γών, που προ­σπα­θούν να ξανα­γρά­ψουν την ιστορία.

Δεν κρύ­βε­ται μόνο πίσω από δικα­στι­κές αποφάσεις,
που απο­φυ­λα­κί­ζουν σημα­ντι­κούς παρά­γο­ντες της κατα­δι­κα­σμέ­νης ναζι­στι­κής εγκληματικής
συμμορίας.

Δεν κρύ­βε­ται μόνο στις πρά­ξεις αμε­τα­νό­η­των, που
βασα­νί­ζουν και βιαιο­πρα­γούν, με την ανο­χή των αρχών, ενά­ντια σε αδύναμους
πολίτες.

Δεν κρύ­βε­ται μόνο στις 40 σφαί­ρες, που εκτέλεσαν
άοπλους ανή­λι­κους μικροπαραβάτες.

Δεν κρύ­βε­ται μόνο στους υπουρ­γούς, που δίνουν
στή­ρι­ξη και επι­βρά­βευ­ση σε τέτοιες ανή­κου­στες κατα­χρή­σεις εξουσίας.

Δεν κρύ­βε­ται μόνο σε όσους νομο­θε­τούν την
νομι­μο­ποί­η­ση τέτοιων εγκλη­μα­τι­κών συμπεριφορών.

Κρύ­βε­ται μέσα σε όλους εμάς, που αδια­φο­ρού­με και
συνη­θί­ζου­με να ζού­με με αυτό.

Το κτή­νος γίνε­ται τρο­με­ρό­τε­ρο, όταν το συνηθίζουμε.

Πάτρα, 3 Νοεμβρίου
2021

Γιάν­νης Λύχρος,
πνευμονολόγος

Πρώ­ην Πρό­ε­δρος του
Πει­θαρ­χι­κού Συμ­βου­λί­ου του Ι.Σ.Π.

Πρώ­ην μέλος του
Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του Ι.Σ.Π.

1.  Χαι­ρέ­τι­σαν την
εκδή­λω­ση, βάσει πρωτοκόλλου, 

ο υφυ­πουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Ανδρέ­ας Κατσα­νιώ­της (δια επιστολής
λόγω υπο­χρε­ώ­σε­ων στη ΔΕΘ), 

η πρώ­ην ανα­πλη­ρώ­τρια Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών και Παι­δεί­ας Σία
Αναγνωστοπούλου, 

οι βου­λευ­τές Αχα­ΐ­ας Χρι­στί­να Αλεξοπούλου, 

Ιασο­νας Φωτήλας, 

Κώστας Μάρ­κου,

Νίκος Καρα­θα­να­σό­που­λος,

ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Αχα­ΐ­ας Χαρά­λα­μπος Μπονάνος, 

ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Πανα­γιώ­της Σακελλαρόπουλος, 

ο δήμαρ­χος Πατρέ­ων Κώστας Πελετίδης, 

ο πρύ­τα­νης Χρή­στος Μπούρας, 

ο κοσμή­το­ρας Πανα­γιώ­της Μέγας, 

ο διοι­κη­τής της 6ης ΥΠΕ Γιάν­νης Καρβέλης, 

ο πρό­ε­δρος του Οδο­ντια­τρι­κού Συλ­λό­γου Αχα­ΐ­ας Γιώργος
Μου­τού­σης και 

ο πρό­ε­δρος του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Αθη­νών Αθανάσιος
Εξα­δά­χτυ­λος (μέσω Skype )

https://pelop.gr/100-chronia-iatrikos-syllogos-patras-plithos-kosmou-sto-synedriako-kai-politistiko-kentro-tou-panepistimiou-foto/

2. 
Οι επι­στο­λές βρί­σκο­νται στην διά­θε­ση, όποιου τις ζητήσει.