Κρατάτε γερά!!!

😈Μας έχει καταλάβει
πραγ­μα­τι­κό άγχος, τώρα που σημειώ­νε­ται μία …απει­ρο­ε­λά­χι­στη αύξη­ση των κρουσμάτων,
των νοση­λευό­με­νων και των δια­σω­λη­νω­μέ­νων. Φοβό­μα­στε, μην παρα­συρ­θεί η
πολυ­χρο­νε­μέ­νη μας κυβέρ­νη­ση σε …κρα­τι­κί­στι­κα μέτρα για …ενί­σχυ­ση του ΕΣΥ και
γενι­κό­τε­ρα για την αντι­με­τώ­πι­ση της πανδημίας… 

Βέβαια, ίσως και να
υπερ­βάλ­λου­με, αφού η πολι­τεία έχει απο­δεί­ξει μέχρι τώρα την από­λυ­τη προ­σή­λω­σή της
στα νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρα ιδανικά… 

Ναι! Αυτό είναι
αλή­θεια! Ούτε προ­σλή­ψεις, ούτε testing, ούτε σχο­λι­κές αίθουσες,
ούτε …ούτε … Πράγ­μα­τι σε “δύσκο­λες ώρες” η περή­φα­νη σημαία του νεοφιλελευθερισμού
δεν υπε­στά­λη ούτε κατ’ ελά­χι­στον… Όμως υπάρ­χει φόβος, τώρα, που διάφορες
σει­ρή­νες βρή­καν ευκαι­ρία να πουν τα χον­δροει­δή ψέμα­τά τους για να παρα­σύ­ρουν την
κυβέρ­νη­σή μας σε κρα­τι­κί­στι­κα ατοπήματα… 

Είναι πραγ­μα­τι­κά
άθλιοι οι κρα­τι­στές… Τόχουν κάνει λάβα­ρο το γεγο­νός, πως κάποιοι γιατροί
δου­λεύ­ουν κάτι 24ωρα στην σει­ρά και
δήθεν δεν αντέ­χουν άλλο… Πως υπάρ­χουν δια­σω­λη­νω­μέ­νοι σε κοι­νούς θαλά­μους και
δια­δρό­μους… Πως υπάρ­χουν μεγά­λα νοσο­κο­μεία της χώρας, που παρουσιάζουν
ελλεί­μα­τα οξυ­γό­νου… Πως χτες μετα­φέρ­θη­καν ράν­τζα από την Σωτη­ρία στο Γενι­κό Κρατικό
της Αθή­νας για να ξαπλώ­σουν τους νεοειο­σερ­χό­με­νους ασθε­νείς COVID…

Για αυτά τα
μικρο­προ­βλη­μα­τά­κια ζητούν οι άθλιοι την …ανα­τρο­πή του κοι­νω­νι­κού συστή­μα­τος… Να
ξοδευ­τούν λεφτά, για να δημιουρ­γή­σου­με … ένα Εθνι­κό Σύστη­μα Πολυ­τε­λεί­ας,
όπως είχε τονί­σει πρό­σφα­τα και ο βεζύ­ρης της Επικρατείας… 

Ε! Όχι, κύριοι! Δεν θα
σας περά­σει… Εχουν γνώ­σιν οι φύλα­κες! Γι’ αυτό εξάλ­λου ανέ­λα­βε τον κρί­σι­μο τομέα
της υγεί­ας το εξαί­ρε­το δίδυ­μο Θάνου-Μίνας αυτές τις …λεπτές στιγμές… 

Μην λυγί­ζε­τε!!! Μην
λιποψυχήσετε!!! 

Ενώ­νου­με τις δυνά­μεις μας
με όλα τα φίλια ΜΜΕ (δηλα­δή σχε­δόν όλα) για να κρα­τή­σου­με την ιδε­ο­λο­γι­κή μας καθαρότητα…

Και μην ξεχνάτε…Κι αν
αρρω­στή­σουν μερι­κές δεκά­δες χιλιά­δες παρα­πά­νω κι αν νοση­λευ­τούν ή “φύγουν” μερικές
χιλιά­δες παρα­πά­νω, στο τέλος θα έχου­με νική­σει… Και θάμα­στε καθα­ροί και
αμό­λυ­ντοι από τον κατα­ρα­μέ­νο μικρό­βιο του …κρα­τι­σμού.

Ετσι, θα ανοί­ξει ο
δρό­μος για την συνερ­γα­σία με τον άγιο ιδιω­τι­κό τομέα, που θα μας φέρει πιο
γρή­γο­ρα, πιο δυνα­μι­κά στον δρό­μο της ανάπτυξης… 

Τελι­κά, παρά τους
φόβους μας, είμα­στε αισιόδοξοι…