18.7.2024. Αν δεν φτάνουν να στείλουμε κι’ άλλα

–Μέλη επί­λε­κτης μονά­δας αμφί­βιων κατα­δρο­μέ­ων μετα­φέρ­θη­καν στην Πολω­νία.

–Μονά­δα αντιαρ­μα­τι­κού πολέ­μου στάλ­θη­κε στην Βουλ­γα­ρία μαζί με τον οπλι­σμό της για άσκη­ση του ΝΑΤΟ.

–Το Αλτζα­ζί­ρα γρά­φει πως ο πρω­θυ­πουρ­γός υπο­σχέ­θη­κε και άλλες απο­στο­λές.

Επι­τέ­λους αρχί­ζου­με να αισθα­νό­μα­στε περισ­σό­τε­ρη ικα­νο­ποί­η­ση και μεγα­λύ­τε­ρη ασφά­λεια. Διό­τι, εδώ όλος αυτός ο οπλι­σμός πάει άχρη­στος… Οι Τούρ­κοι μας κου­νά­νε όλη μέρα κλά­δους ελαί­ας… Θα λαδω­θεί το Αιγαίο με τόσες ελιές, που πέφτουν. Ενώ, ο πραγ­μα­τι­κό αγώ­νας για την ελευ­θε­ρία και την δημο­κρα­τία (που απο­τε­λούν τα εμβλή­μα­τα και την πεμ­πτου­σία του ΝΑΤΟ) δίνε­ται στις Ουκρα­νι­κές πεδιάδες…

Πολύ σωστά, λοι­πόν από εθνι­κή και στρα­τιω­τι­κή άπο­ψη γίνε­ται αυτή η …μετά­θε­ση του υλικού. 

Αν χρειά­ζε­ται να μην διστά­ζου­με, κολ­λη­μέ­νοι σε αγγυ­λώ­σεις και ιδε­ο­λη­ψί­ες. Να στεί­λου­με κι’ άλλα… Οσα χρειά­ζε­ται να τα στεί­λου­με… Όχι τσι­γκου­νιές και μεμ­ψι­μοι­ρί­ες… Όπως τότε στην Κορέα… Τώρα εκα­τό φορές παρα­πά­νω…