Όταν Ο Μανού συνάντησε τον Τζο… - Φαιακία

Όταν Ο Μανού συνάντησε τον Τζο…

Το ταξί­δι του Μανού, μαζί με την
Μπρι­ζίτ στις ΗΠΑ, έτυ­χε της ανα­γκαί­ας και ανα­με­νό­με­νης στή­ρι­ξης των ΜΜΕ, που
επι­θυ­μούν να κρύ­ψουν κάτω από το χαλί τις ενδο­κα­πι­τα­λι­στι­κές και ενδοϊμπεριαλιστικές
αντιθέσεις…

Χαράς ευαγ­γέ­λια, λοι­πόν, για την
προ­σέγ­γι­ση των δήθεν αντι­τι­θέ­με­νων πόλων του Δυτι­κού καπιταλιστικού
στρα­τό­πε­δου, δηλα­δή των ΗΠΑ και της Γαλλίας.

Η τελευ­ταία με μεγά­λη δυσκολία
ανα­λαμ­βά­νει το έργο της εκπρο­σώ­πη­σης της ΕΕ… Μοιά­ζει σχε­δόν κωμι­κή η απόπειρα
αφού είναι  γνω­στό, πως η ΕΕ ουσιαστικά
είναι εκα­τό κομ­μά­τια με σημα­ντι­κό­τε­ρη την αντί­θε­ση μετα­ξύ φιλο­α­με­ρι­κα­νών (η πλειοψηφία
των χωρών του πρώ­ην ‘σοσια­λι­στι­κού’ στρα­τό­πε­δου) και ‘ανε­ξάρ­τη­των’ υπό την
ηγε­σία των στρι­μωγ­μέ­νων Γαλ­λί­ας και Γερμανίας…

Η υπό­θε­ση ‘Ουκρα­νία’ ανέ­δει­ξε πολύ
γρή­γο­ρα τις πραγ­μα­τι­κές προ­θέ­σεις των ΗΠΑ, που πρέ­πει να ανα­γνω­ρί­σου­με, ότι
μέχρι στιγ­μής σημειώ­νουν αρκε­τές επι­τυ­χί­ες, όπως:

-Συσπει­ρώ­νουν εκό­ντες – άκο­ντες του Ευρωπαίους
καπι­τα­λι­στές ενά­ντια στην Ρωσία και τον Πού­τιν, που απο­τε­λούν τον πρώ­το άμεσο
στό­χο της Ουκρα­νι­κής ‘απε­λευ­θέ­ρω­σης’. Σε αυτά τα πλαί­σια ανά­γε­ται και η
ανά­δει­ξη της Πολω­νί­ας σε και­νούρ­για στρα­τη­γι­κή και στρα­τιω­τι­κή δύνα­μη της περιοχής
με πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο, που θα τεί­νει να ανα­τρέ­ψει την γαλ­λι­κή πρωτοκαθεδρία
ενώ θα εισά­γει ένα προ­χω­ρη­μέ­νο Αμε­ρι­κά­νι­κο στρα­τό­πε­δο στην Ανα­το­λή, στις παρυφές
της Ρωσίας.

-Εξα­σφα­λί­ζει την ανά­στα­ση της Αμερικάνικης
Πολε­μι­κής βιο­μη­χα­νί­ας και των συνο­δευ­τι­κών κλά­δων (πλη­ρο­φο­ρι­κή, ηλεκτρονική
κ.λ.π.) με προ­γράμ­μα­τα ριζι­κής ανα­νέ­ω­σης του οπλι­σμού όλων των χωρών του ΝΑΤΟ.
Χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως επεί­γου­σα ανά­γκη η αντι­κα­τά­στα­ση όλου του παλιού οπλι­σμού με
σύγ­χρο­νο ‘αμε­ρι­κά­νι­κης κατα­σκευ­ής και προ­ε­λεύ­σε­ως’. Η συμ­βα­τό­τη­τα των οπλικών
συστη­μά­των των χωρών του ΝΑΤΟ βρί­σκε­ται στις κύριες επι­διώ­ξεις του Αμερικανικού
σχε­δί­ου, ώστε να δημιουρ­γη­θεί ένας πολύ μεγά­λος στρα­τός ετε­ροει­δής ως προς την
ανθρώ­πι­νη εθνι­κή σύν­θε­ση αλλά εξαι­ρε­τι­κά ομοιο­γε­νής ως προς τον οπλι­σμό του και
τις στρα­τιω­τι­κές του δυνατότητες. 

Η όλη επι­χεί­ρη­ση ‘επεν­δύ­ε­ται’ και με
το ανα­γκαίο ‘λού­στρο’ δημο­κρα­τι­κού και φιλε­λεύ­θε­ρου ‘ιδε­α­λι­σμού’… Πώς είναι
δυνα­τόν να πολε­μά­με τους Ρώσους χρη­σι­μο­ποιώ­ντας Ρωσι­κά όπλα… Η χώρα μας διαθέτει
τέτοια και πρέ­πει σύντο­μα να απαλ­λα­γεί από αυτά…Και απ’ ότι φαί­νε­ται το πράττει
ασμένως…

Για τους δημο­κρα­τι­κούς, που εκφράζουν
παρα­δο­σια­κά το στρα­τιω­τι­κο­βιο­μη­χα­νι­κό σύμπλεγ­μα και στη­ρί­ζο­νται σε αυτό, η
προ­ώ­θη­ση της παρα­γω­γής πολε­μι­κού υλι­κού είναι μία πρώ­της τάξε­ως ‘επι­τυ­χία’.
Πριν λίγο και­ρό μάλι­στα ο πρό­ε­δρος Tζο προ­ώ­θη­σε τον Νόμο IRA (inflation reduction Act – δρά­ση για την μεί­ω­ση του
πληθωρισμού)… 

Οι προ­βλέ­ψεις του ψηφι­σμέ­νου νόμου είναι
καθο­ρι­στι­κής πανα­με­ρι­κά­νι­κης και παγκό­σμιας σημα­σί­ας αφού προ­βλέ­πουν την
διά­θε­ση 370 δισε­κα­τομ­μυ­ρί­ων δολα­ρί­ων για την ενί­σχυ­ση της παρα­γω­γής ‘πρά­σι­νων’
προ­ϊ­ό­ντων (φωτο­βολ­ταϊ­κά, ανε­μο­γεν­νή­τριες, ηλε­κτρι­κά αυτο­κί­νη­τα κ.λ.π.) υπό έναν
όρο: να παρά­γο­νται εντός της Αμε­ρι­κά­νι­κης επι­κρά­τειας!!!

Το γνω­στό, λοι­πόν ‘πρώ­τα η Αμε­ρι­κή’ του
αντι­δρα­στι­κού ακρο­δε­ξιού Τραμπ συνε­χί­ζε­ται και διευ­ρύ­νε­ται από τον ‘προ­ο­δευ­τι­κό’
Μπάϊ­ντεν. Ο Ντό­ναλντ το προ­ω­θού­σε με πνεύ­μα χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού απο­μο­νω­τσμού ενώ
ο Τζο σε κλί­μα ‘επεν­δυ­τι­κό’, βιομηχανικό. 

Απέ­να­ντι, λοι­πόν στα σχέ­δια αυτά του
Αμε­ρι­κά­νου Προ­έ­δρου ο Γάλ­λος εταί­ρος της μεγά­λης φιλε­λεύ­θε­ρης οικο­γέ­νειας ήλθε
ζητώ­ντας δικαιο­σύ­νη… Πρό­κει­ται μάλ­λον για μία απέλ­πι­δα προ­σπά­θεια αφού ο
Ευρω­παϊ­κός καπι­τα­λι­σμός έχει συνει­δη­το­ποι­ή­σει, πως δεν δια­θέ­τει την οργάνωση,
την ενό­τη­τα και την υπο­δο­μή για να αντα­γω­νι­στεί τους ‘φίλους’ στην άλλη πλευρά
του Ατλαντικού…

Κάποιοι μισο­α­στεί­οι και μισοσοβαροί
ευρω­παί­οι πολι­τι­κοί, που καλύ­πτουν ένα φάσμα από την φιλε­λεύ­θε­ρη κεντροδεξιά
μέχρι και την φιλε­λεύ­θε­ρη κεντρο­α­ρι­στε­ρά, ονει­ρεύ­ο­νται ύψω­ση του αναστήματος
και Ευρω­παϊ­κή αυτο­νο­μία με την υιο­θέ­τη­ση μίας αντί­στοι­χης πολι­τι­κής: Europe first… 

Αυτούς ως ένα βαθ­μό εκπρο­σω­πεί ο
Μανού, που φυσι­κά δεν είναι αστεί­ος… Γνω­ρί­ζει καλά πως στο πεδίο του
καπι­τα­λι­στι­κού αντα­γω­νι­σμού μετρά­ει στα­θε­ρά και αμε­τά­κλη­τα το δίκιο, δηλα­δή το
συμ­φέ­ρον του ισχυ­ρό­τε­ρου… Ξέρει, λοι­πόν, πως ό,τι κι να ζητή­σει δεν θα λάβει… Και
ας δηλώ­νει ο Τζο, πως κάποιες προ­σαρ­μο­γές μπο­ρούν να γίνουν στις δια­τά­ξεις του IRA, που θα διευ­κο­λύ­νουν τους Ευρωπαίους
Εταί­ρους… ‘Αλλα λόγια να αγα­πιώ­μα­στε’, που τα χρειά­ζε­ται ο Μανού και οι συν
αυτώ για όλες τις επι­κεί­με­νες εκλο­γι­κές αναμετρήσεις…


Η αρι­στε­ρά, θα είχε τον λόγο!!! Για να
απο­κα­λύ­ψει και -κυρί­ως- για να πεί­σει, πως οι σχε­δια­σμοί αυτοί είναι σαφώς
κού­φιοι εκτός από μία βασι­κή και προ­αιώ­νια επι­δί­ω­ξη του καπι­τα­λι­σμού: την υπο­τα­γή των εργα­ζό­με­νων στις κερ­δο­σκο­πι­κές επιδιώξεις
του κεφα­λαί­ου
… Αν αυτή, δηλα­δή η αρι­στε­ρά, δεν μπο­ρέ­σει να
πρω­τα­γω­νι­στή­σει σε αυτό το δια­φω­τι­στι­κό, ενερ­γο­ποι­η­τι­κό, ανα­τρε­πτι­κό έργο είναι
βέβαιο πως αυτό θα επι­διώ­ξουν τα ακρο­δε­ξιά τερα­τό­μορ­φα κακέ­κτυ­πα κοινωνικής
χει­ρα­φέ­τη­σης με εγκλη­μα­τι­κή εκτρο­πή από τα πραγ­μα­τι­κά αίτια στις μισαλλόδοξες
αυταπάτες…

Φυσι­κά, αυτό ισχύ­ει και για τις δύο ‘αντι­τι­θέ­με­νες’
πλευ­ρές του καπι­τα­λι­σμού, όπως τα επι­φαι­νό­με­να κατα­δει­κνύ­ουν καθημερινά… 

Άλλο τώρα, που … των οικιών ημών εμπι­πρα­μέ­νων, ημείς
άδομεν… 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted