Συνειρμοί… - Φαιακία

Συνειρμοί…

Η σημα­ντι­κή λαϊ­κή ενερ­γο­ποί­η­ση, όπως εκφρά­στη­κε με τις μεγά­λες κινη­το­ποι­ή­σεις της 26.1.2025 είναι το θέμα του άρθρου του φίλ­τα­του Νίκου Μητσιά­λη… Που ανα­ζη­τά­ει ανα­λο­γί­ες με παλιό­τε­ρα κρί­σι­μα χρό­νια αντι­δη­μο­κρα­τι­κών-παρα­κρα­τι­κών συμπε­ρι­φο­ρών. Παραθέτουμε. 


Οι τερά­στιες συγκε­ντρώ­σεις της περα­σμέ­νης Κυρια­κής οι οποί­ες πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν ακη­δε­μό­νευ­τα, μέσω  δια­δι­κτύ­ου και κινη­τών, φανε­ρώ­νουν, πως σημα­ντι­κή μερί­δα λαού ανα­ζη­τά επει­γό­ντως οξυ­γό­νο… Αυτό σε πεί­σμα της πλειο­ψη­φί­ας των μέσων μαζι­κής ύπνω­σης που εκ των υστέ­ρων και κάτω από τον όγκο της συμ­με­το­χής εξα­να­γκά­στη­καν να δεί­ξουν και να ψελ­λί­σουν τα ελάχιστα. 

Ήταν αμέ­τρη­τες οι χιλιά­δες που συμ­με­τεί­χαν σε συγκε­ντρώ­σεις σ’ όλη τη χώρα και εκτός αυτής και όχι όσες συμ­με­το­χές ανέ­φε­ραν οι έμμι­σθοι κατα­με­τρη­τές. Αυτό το υπέ­ρο­χο πλή­θος, με το μέγα πάθος, βρο­ντο­φώ­να­ξε να στα­μα­τή­σει η συγκά­λυ­ψη των ενό­χων με το μπά­ζω­μα της αλήθειας.

Ο εισαγ­γε­λέ­ας που ήταν αρμό­διος εκεί­νο το βρά­δυ δεν «μερί­μνη­σε» να μεί­νει ο χώρος του δυστυ­χή­μα­τος προ­στα­τευ­μέ­νος. Αφαι­ρέ­θη­καν 300 κ.μ. χώμα με 30 φορ­τη­γά που πετά­χτη­κε σε ιδιω­τι­κό οικό­πε­δο και αφέ­θη­κε εκτε­θει­μέ­νο χωρίς φύλα­ξη. Μια μεθο­δευ­μέ­νη και ταχύ­τα­τη αλλοί­ω­ση του χώρου, προ­κει­μέ­νου το έγκλη­μα να αντι­με­τω­πι­στεί ως τροχαίο. 
Κατα­θέ­σεις αστυ­νο­μι­κών (Mega TV): «Δεχτή­κα­με πιέ­σεις για το μπά­ζω­μα…» Και η δικαιο­σύ­νη απού­σα… Ξεμπά­ζω­σαν, τσί­με­ντω­σαν και μπά­ζω­σαν το χώρο, εξα­φα­νί­ζο­ντας το όποιο υλι­κό που δημιούρ­γη­σε ανά­φλε­ξη και τη πυρό­σφαι­ρα του απαν­θρά­κω­σε επι­βά­τες… Μια εργο­λα­βία αλλοί­ω­σης σε χρό­νο ρεκόρ. Πρω­τό­γνω­ρο σε μια Ελλά­δα της γρα­φειο­κρα­τί­ας, που για να καλυ­φθεί μια λακ­κού­βα δρό­μου χρειά­ζο­νται απο­φά­σεις αρμο­δί­ων οργά­νων, υπο­γρα­φές, σφρα­γί­δες και πρωτόκολλα!

Ο εισαγ­γε­λέ­ας δεν έκλει­σε, σύμ­φω­να με τα πρω­τό­κολ­λα, τον τόπο του εγκλή­μα­τος… Και ο νους, ως συρ­μός στις ράγες του παρελ­θό­ντος, πραγ­μα­το­ποιεί ένα ταξί­δι 62 χρό­νων, φθά­νο­ντας στη Θεσ­σα­λο­νί­κη την επο­χή που ο ανα­κρι­τής Σαρ­τζε­τά­κης, παρά τις απει­λές κρά­τους και παρα­κρά­τους, μαζί με τον εισαγ­γε­λέα Στυ­λια­νό Μπού­τη, οδη­γούν τους δύο δολο­φό­νους του Γρη­γό­ρη Λαμπρά­κη και πολ­λούς ανώ­τα­τους αξιω­μα­τι­κούς της βασι­λι­κής χωρο­φυ­λα­κής στο εδώ­λιο των κατηγορουμένων!

«Θα λογο­δο­τή­σουν σε μένα οι Σαρ­τζε­τά­κη­δες», είχε δια­μη­νύ­σει τότε ο εισαγ­γε­λέ­ας του Αρεί­ου Πάγου, Κων­στα­ντί­νος Κόλ­λιας, που λίγο μετά ορκί­στη­κε πρώ­τος πρω­θυ­πουρ­γός της Χού­ντας των συνταγ­μα­ταρ­χών, στις 21 Απρι­λί­ου 1967. Η «δικαιο­σύ­νη» ως από έθι­μο θερα­παι­νί­δα  σφε­τε­ρι­στών της εξουσίας. 

Παράλ­λη­λα τρείς δημο­σιο­γρά­φοι Γ. Ρωμαί­ος, Γ. Βούλ­τε­ψης και Γ. Μπέρ­τσος ανέ­βη­καν στη Θεσ­σα­λο­νί­κη και έπαι­ξαν καθο­ρι­στι­κό ρόλο στην απο­κά­λυ­ψη του σχε­δί­ου της δολο­φο­νί­ας του βου­λευ­τή της Αρι­στε­ράς, Γρη­γό­ρη Λαμπρά­κη, που το «σύστη­μα» το παρου­σί­α­ζε ως τρο­χαίο. Η μαχό­με­νη δημο­σιο­γρα­φία, μέσα στον ζόφο της τρο­μο­κρα­τί­ας, έφε­ρε στο φως στοι­χεία που βοή­θη­σαν το ανα­κρι­τι­κό έργο. Ταυ­τό­χρο­να, μέσα από τις εφη­με­ρί­δες τους, ενη­μέ­ρω­ναν για το όργιο των παρα­κρα­τι­κών συμ­μο­ριών με την ανο­χή του τότε καρα­μαν­λι­κού κράτους.

Σήμε­ρα το βασα­νι­στι­κό ψάξι­μο στοι­χεί­ων, στο συνε­χές μπά­ζω­μα ενο­χο­ποι­η­τι­κών τεκ­μη­ρί­ων που επι­χει­ρούν οι ουσια­στι­κοί δρά­στες του εγκλή­μα­τος των Τεμπών, το πραγ­μα­το­ποιούν αδιά­κο­πα μόνο οι συγ­γε­νείς των θυμά­των, κατα­θέ­το­ντας στη δικαιο­σύ­νη όλο και νέα στοι­χεία που απο­κα­λύ­πτουν τον εσμό των ενό­χων και όσων δεν έπρα­ξαν ως όφει­λαν το καθή­κον τους. Όσο για τη… μαχό­με­νη δημο­σιο­γρα­φία, με ελά­χι­στες εξαι­ρέ­σεις, ρετου­σά­ρει πορ­τραί­τα υπουρ­γών και πρωθυπουργών.

Οι και­ροί έχουν αλλά­ξει, πολ­λές άκρως απα­ραί­τη­τες αξί­ες για τη ζωή μας είναι σε πλή­ρη απο­δό­μη­ση σήμε­ρα. Εκεί­νο που παρα­μέ­νει σε κάποιο βαθ­μό ίδιο με την επο­χή των «Σαρ­τζε­τά­κη­δων» και της τότε μαχό­με­νης δημο­σιο­γρα­φί­ας, είναι η αντί­δρα­ση σημα­ντι­κής μερί­δας Λαού στην έλλει­ψη πραγ­μα­τι­κού δημο­κρα­τι­κού «Οξυ­γό­νου». Αντι­δρά στη πτω­μα­ΐ­νη ενός συστή­μα­τος που μπα­ζώ­νει ζωές και όνει­ρα. Γι’ αυτό κατε­βαί­νει στους δρό­μους όπως και τότε απαι­τώ­ντας ανα­τρο­πή και τιμω­ρία των ενόχων. 

Η ιστο­ρία ξανα­γρά­φε­ται στους δρό­μους όπως πάντα… 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted