ΣΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΦΟΥΑΓΙΕ - Φαιακία

ΣΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΦΟΥΑΓΙΕ

Το κεί­με­νο μας το έστει­λε ο φίλ­τα­τος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Μάκης Μανέ­τας… Αν και ανα­φέ­ρε­ται σε κερ­κυ­ραϊ­κά δεδο­μέ­να, η ανα­φο­ρά του έχει -κατά τη γνώ­μη μας- ευρύ­τε­ρη αξία χρή­σης… Το ανα­πα­ρά­γου­με χωρίς σχό­λια… Το ανα­πα­ρά­γου­με ασμέ­νως για­τί πολ­λές φορές συμ­με­ρι­ζό­μα­στε συναι­σθή­μα­τα, θλί­ψη και πίκρα με τον Μάκη…Δεν είναι ανά­γκη να συμ­με­ρι­ζό­μα­στε επα­κρι­βώς εκτι­μή­σεις και απόψεις…Τέτοια κεί­με­να είναι σίγου­ρα χρή­σι­μα και για τους κρι­νό­με­νους αφού προ­έρ­χο­νται εγγυ­η­μέ­να με αγω­νία και ανιδιοτέλεια…

ΣΤΟ   ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΦΟΥΑΓΙΕ
Πήγα στη προ­ε­κλο­γι­κή συγκέ­ντρω­ση του Ανταρ­σύα. Καμία εβδο­μη­ντα­ριά νομά­τοι, λίγοι οι
και­νούρ­γιοι και ανά­με­σα τους μερι­κά στε­λέ­χη του Σύρι­ζα. 
Τα άλλα πρόσωπα
τα ίδια, κουρασμένα,δίχως κέφι και νεύ­ρο.
Ίσως να φταί­ει και η τυφλή σκοτεινή
αίθου­σα  που δε σ’αφήνει ν’ ανασάνεις. 
Με ενο­χλεί πιό­τε­ρο όλη δαύ­τη η πλαστή
σοβα­ρό­τη­τα  του ακρο­α­τή­ριου  που σαν έρχε­ται κάποιος σπουδαγμένος
απ’την Αθή­να  περι­μέ­νει να βγει το πνέ­μα από το λυχνά­ρι και να δώσει
απα­ντή­σεις  για τα πάντα. 
Ήτα­νε περ­σό­τε­ρο οικο­νο­μι­κό σεμι­νά­ριο παρά
εκλο­γι­κή συγκέ­ντρω­ση αυτή η μάζωξη.
Βοή­θη­σε σ’ αυτό κι ο κεντρι­κός ομιλητής,
που ήξε­ρε να τα κάνει λια­νά αλλά ήταν πολύ άκαμ­πτος στο λόγο του δε
διέ­φε­ρε απ’τους παλιούς συντρό­φους που αυτο­χρι­ζό­ταν ιερο­κύ­ρη­κες και ξεχνιότανε
να τελειώ­σουν από κόκ­κι­νους άμβωνες.
Κάτι που μία επα­να­στα­τι­κή οργά­νω­ση μπο­ρού­σε να κάμει στο νησί είναι κάποιες προ­σαρ­μο­γές και εξειδικεύσεις
όπως οι επι­πτώ­σεις της Ουκρα­νι­κής κρί­σης σε συν­δυα­σμό με τη σκλη­ρή επί­θε­ση στη ρωσι­κή οικο­νο­μία που έχει σαν απο­τέ­λε­σμα τη  κάθε­τη πτώ­ση των
ρωσι­κών αφί­ξε­ων με θλι­βε­ρά επα­κό­λου­θα για τη ντό­πια αγορά.
Ακό­μη η ανά­λυ­ση της αδυ­να­μί­ας της μεσαί­ας κερ­κυ­ραϊ­κής τάξης να παίρ­νει έγκρι­ση για βελ­τιώ­σεις ΕΣΠΑ
στα ενοι­κια­ζό­με­να της και μετά να τη χάνει για­τί δεν έχει πια τη
δυνα­τό­τη­τα να βάλει ένα καρ­φί στο τοίχο.
Ποιους έχου­με
απέ­να­ντι μας στη Κέρ­κυ­ρα? Ποιους στο πλάι μας?
Είναι το ίδιο ο
Στέ­φα­νος ο Σαμοί­λης με την Γκερέκαινα?
Είναι το ίδιο σύντροφοι
που μοι­ρα­ζό­μα­στε τις ανά­σες μας εδώ και κάποια χρό­νια με τις πρώιμα
αγα­να­κτι­σμέ­νους Πασο­κους. 
Είναι το ίδιο ο
Λαφα­ζά­νης με τον Ηλία Λιβά­νη και τον Παπά τους νεα­ρούς λύκους του προέδρου
Τσί­πρα!! (πίσω από το Λιβά­νη είναι ο Λαλιώ­της και Συγκρό­τη­μα). 
Είναι το ίδιο η
θεού­σα Οννε­δί­τι­σα Κανέλ­λη με την αγω­νί­στρια των ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων Τζίνα
Μαντζάρου?
Κι άλλα πολ­λά τοπι­κά που σχε­δόν κανείς δε
τα πιά­νει και αφο­ρούν  εμάς και για να τα κου­βε­ντιά­σου­με δε χρειαζόμαστε
καθηγητάδες. 
Τους τσου­βά­λια­σε όλους ο φίλος μας ώριμους
κι άγου­ρους- στο  τέλος στο ‘ίδιο σακί  και  μείς είμα­στε οι πιο ωραί­οι κι οι πιο μάγκες  κι “όστις θέλει οπί­σω μου ελθείν” και
σώσαμε.
Δεν άντε­ξα ως το τέλος  έφυ­γα με
βαριά καρ­διά.
 Έπρε­πε να πάρω και τα χάπια μου…
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted