Στα σχολεία δοκιμαζόμαστε ηθικά και πολιτικά - Φαιακία

Στα σχολεία δοκιμαζόμαστε ηθικά και πολιτικά

Πρώτη μέρα στο σχολείο για τα προσφυγόπουλα από το Σχιστό

Κεντρι­κό ζήτη­μα των ημε­ρών η
παρου­σία προ­σφυ­γό­που­λων στα σχο­λεία… Το φασι­στα­ριό πρώ­το ενερ­γο­ποι­ή­θη­κε για να
κατα­θέ­σει τσα­μπου­κα­λί­δι­κα το ρατσι­στι­κό του δηλη­τή­ριο… Τα επει­σό­δια στο Πέραμα
ενδει­κτι­κά… Δεν ήταν όμως τα μόνα… Σε πολ­λές περιο­χές της Ελλά­δας  σημειώ­θη­καν «αυθόρ­μη­τες» και «ημιαυ­θόρ­μη­τες»
κινη­το­ποι­ή­σεις κατά της εγκα­τά­στα­σης προ­σφυ­γό­που­λων μαζί με τα Ελλη­νό­που­λα στα
σχο­λεία… Το φίδι, εκτός αυγού, έτοι­μο για πολ­λα­πλές επι­θέ­σεις με χαρακτηριστικά
Λερ­ναί­ας Υδρας…  Στα όρια της καθιερωμένης
πολι­τι­κο-πολι­τι­στι­κής αθλιό­τη­τας  και η
αντί­δρα­ση του πολι­τι­κού κόσμου… Η βαρύ­τα­τη κυβερ­νη­τι­κή ανε­πάρ­κεια συμπληρώθηκε
από τις τύπου Πόντιου Πιλά­του «καταγ­γε­λί­ες» της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης ενώ τα
μικρό­τε­ρα σχή­μα­τα του σοσιαλ­φι­λε­λεύ­θε­ρου χώρου ανα­λώ­νο­νται σε μοντερ­νί­στι­κους φραγκολεβαντίνκους
βερμπαλισμούς. 

Σε μία κοι­νω­νία βαθειά πληγωμένη
από τις σφα­λιά­ρες της πρό­σφα­της 7ετίας με κορυ­φαία της παρα­τει­νό­με­νη ΣΥΡΙΖΑίϊκη
κωλο­τού­μπα, η παθη­τι­κό­τη­τα σαν τελι­κό σύμ­πτω­μα της απο­γο­ή­τευ­σης της ήττας
κιν­δυ­νεύ­ουν να στιγ­μα­τί­σουν βαθειά και να ορί­σουν την εξέ­λι­ξη των πολι­τι­κών μας
πραγ­μά­των… Πρό­σω­πα θλιμ­μέ­να, κεφά­λια σκυμ­μέ­να, φιγού­ρες μονα­χι­κές  συν­θέ­τουν την φυσιο­γνω­μία της κοι­νω­νί­ας μας… 
Γι’ αυτό το κλί­μα ανθρωπιάς,
χαράς και γιορ­τής, που στή­θη­κε για την υπο­δο­χή προ­σφυ­γό­που­λων σε πολ­λές περιοχές
της Ελλά­δας έχει ιδιαί­τε­ρη σημα­σία και αξία. Είναι η πιο άμε­ση αντί­δρα­ση στο
στρί­μωγ­μα της προ­ο­δευ­τι­κής σκέ­ψης και ηθι­κής, που ταλα­νί­ζει την χώρα, την
Ευρώ­πη, τις ΗΠΑ… Είναι εμπράγ­μα­τη κατά­θε­ση ελπί­δας, πως υπάρ­χουν στ’ αλήθεια
φωνές με διά­θε­ση και δύνα­μη αντί­στα­σης… Που και ετού­τη την ώρα αξί­ζουν πολύ
περισ­σό­τε­ρο από θεω­ρη­τι­κά συγκρου­σια­κές λεξι­λα­γνί­ες εκτός τόπου και χρόνου…
Το: σοσια­λι­σμός ή βαρβαρότητα
γίνε­ται όλο και πιο επί­και­ρο. Και σε πρώ­τη φάση η δια­κή­ρυ­ξη: Δημο­κρα­τία ή βαρβαρότητα
είναι το ίδιο σημα­ντι­κή, αρκεί να περι­γρά­φει κανείς με σαφή­νεια το απο­λύ­τως λαοκρατικό,
ανθρω­πι­στι­κό, σύγ­χρο­νο, ανα­γκαίο και προ­ο­πτι­κό περιε­χό­με­νο της δημο­κρα­τί­ας… Που,
ως έννοια με το πραγ­μα­τι­κό της βάθος ανή­κει στους «κεντρώ­ους», όσο και ο «φιλε­λευ­θε­ρι­σμός»
στους μεγα­λο­α­στούς και τους ακροδεξιούς…

 Οι γονείς, που αντι­στέ­κο­νται στους μελανοχίτωνες
τρα­μπού­κους ή στους κρυ­φούς, «ντρο­πα­λούς» οπα­δούς τους της «σιω­πη­ρής πλειοψηφίας»,
που χει­ρο­κρο­τά­νε, που αγκα­λιά­ζουν τα προ­σφυ­γό­που­λα, που τα σμί­γουν με τα δικά τους
παι­διά επι­τε­λούν το ύψι­στο πολι­τι­κό καθή­κον των ημε­ρών… Μακά­ρι η στά­ση τους να
επεν­δυ­θεί σε μία βαθειά κινη­μα­τι­κή αντι­φα­σι­στι­κή, ανα­τρε­πτι­κή προοπτική… 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted