η αγορά είναι ο καθοριστικός εξισοροπιστικός παράγοντας στην οικονομία και την
κοινωνία…
αρχή (τελευταία 10ετία του 20ου και πρώτη του 21ου αιώνα)
ο Φουκουγιάμα μπορούσε να καυχιέται για την ανάλυσή του…
Οι πρώην (με ή χωρίς εισαγωγικά) σοσιαλιστικές χώρες υποδέχονταν τον
ελευθερωτή καπιταλισμό…
συμβαίνουν πράγματα πρωτοφανέρωτα… Η χώρα, που υπήρξε αναφορά για τους πιο ‘ακραιφνείς’ κομουνιστές στον κόσμο άρχισε να πραγματοποιεί θεμελιακές αλλαγές στις παραγωγικές σχέσεις…
Κίνα ήταν το ίδιο το κομμουνιστικό κόμμα, που ανέλαβε υπό τον έλεγχό του την προώθηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας σε τομείς υψηλής τεχνολογίας αλλά και ευρείας λαϊκής κατανάλωσης.
των καθυστερήσεων και των αγκυλώσεων, που προηγήθηκαν- στοιχεία ελεύθερης οικονομίας… Την ίδια
ώρα, οι κρατικές επιχειρήσεις στηρίχτηκαν, εκσυγχρονίστηκαν ουσιαστικά και
αναπτύχθηκαν ανταγωνιστικά προς τις ιδιωτικές.
Τι
είναι τελικά η Κίνα; Καπιταλιστική, Κρατικοκαπιταλιστική, σοσιαλιστική…
παραγωγής είναι αναμφισβήτητο αλλά το ίδιο αληθινό είναι πως υπάρχει σοβαρός παραγωγικός
τομέας κρατικής ιδιοκτησίας …
Εχοντας
ορίσει τους τομείς γεωπολιτικής σπουδαιότητας καλπάζει και οι μεγάλοι της Δύσης
παρακολουθούν έκθαμβοι…
Η
σπουδαιότητα της πρωτιάς της Κίνας σε πολλούς τομείς, είναι ευθέως ανάλογη προς την βαρύτητα των νέων εφαρμογών… Η
ανακάλυψη π.χ. μίας συμφέρουσας ιδιότητας ενός υλικού και η αξιοποίησή του μπορεί να είναι σπουδαιότερη γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά ακόμη και από την ίδια την κατοχή της ατομικής βόμβας …
Το κινέζικο παράδειγμα έχει
αρχίσει εδώ και καιρό να γίνεται ελκυστικό στις καπιταλιστικές μητροπόλεις…
ακόμη από τον Τραμπ η Αμερικάνικη κυβέρνηση διέθεσε πολλά δισεκατομμύρια
δολάρια για επενδύσεις στην καθαρή ενέργεια, τις μπαταρίες, το υδρογόνο και τις
κρίσιμες τεχνολογίες. Με συμμετοχή του κράτους ως συνιδιοκτήτη… Ακόμη και ο ακροδεξιός Τραμπ έχει αγοράσει για λογαριασμό του αμερικανικού κράτους το 9.9% των μετοχών της Intel…
ίδια ώρα ο Φρίτριχ Μερτς δηλώνει ξεκάθαρα, πως το κράτος θα είναι συνεπενδυτής στην αναπυσσόμενη στρατιωτική βιομηχανία.
Στην
Γαλλία από χρόνια τηρείται το μοντέλο του κράτους συνεπενδυτή. Παρά όποια
πισωγυρίσματα στις καλύτερες μέρες του φιλελευθερισμού.
Κράτη
επενδυτές λοιπόν, που δεν θα διευκολύνουν απλά την ‘αγία’ αγορά αλλά θα μπαίνουν ανοιχτά
στην καπιταλιστική ‘ευγενή’ άμιλλα-σφαγή.
Εχει ακόμη πολλά να δει και να γνωρίσει η
ανθρωπότητα. Μακάρι και να τα εξηγήσει προς ίδιον όφελος…