Το ‘αδιέξοδο’ της υπεροχής

Αν δεν επρό­κει­το για μία εξαι­ρε­τι­κά φονική
και κατα­στρο­φι­κή επι­δρο­μή των ΗΠΑ στην Μέση Ανα­το­λή, η τακτι­κή του Ντό­ναλντ Τραμπ
και οι πολυ­κύ­μα­ντες δια­κυ­μάν­σεις της θα μπο­ρού­σαν να απο­τε­λούν σενά­ριο σε
ται­νία του Μελ Μπρουκς.

Η αισιο­δο­ξία για ένα υγιει­νό και βραχυχρόνιο
περί­πα­το έχει καταρ­ρα­κω­θεί προ­κλη­τι­κά. Ο ίδιος ο Πρό­ε­δρος περ­νά­ει μέρες ή/και
βδο­μά­δες που αισιο­δο­ξεί για ειρή­νευ­ση και ακο­λου­θούν επό­με­νες, στις οποί­ες ο ίδιος
δεί­χνει απο­φα­σι­σμέ­νος για βαρύ­τα­τα ‘τελι­κά’ στρα­τη­γι­κά χτυπήματα. 

Τέτοιου τύπου δια­κυ­μάν­σεις έχουν γεννήσει
ερω­τη­μα­τι­κά για την ψυχο­πνευ­ματ­κή ισορ­ρο­πία του. 

Όποια και αν είναι η απάντηση,
σημα­σία έχει, πως οι έντο­νες ανα­τα­ρά­ξεις των πολι­τι­κών δια­κη­ρύ­ξε­ων των ΗΠΑ για
την Μέση Ανα­το­λή έχουν προ­κα­λέ­σει εξαι­ρε­τι­κά επι­κίν­δυ­νες ανα­τα­ρά­ξεις στην
παγκό­σμια οικο­νο­μία και ιδιαί­τε­ρα στις χώρες, που συμ­βα­δί­ζουν στον ένα ή τον
άλλο βαθ­μό με την Αμερική… 

Και οι υπό­λοι­πες υφί­στα­νται συνέ­πειες αλλά καταφέρνουν
με την συνο­λι­κή τους γεω­στρα­τη­γι­κή πει­θαρ­χία να τις περιο­ρί­ζουν. Στην ουσία οι BRICS υπάρ­χουν και δρουν περισ­σό­τε­ρο από ποτέ όσο και αν δεί­χνουν σιω­πη­ρές στη
διε­θνή πολιτική… 

Ετσι, ζητή­μα­τα υπαρ­ξια­κής σημα­σί­ας, όπως το ενερ­γεια­κό, το
διε­θνές εμπό­ριο, η στρα­τιω­τι­κή συνερ­γα­σία, εξο­μα­λύ­νο­νται για τους συμ­μά­χους του
Ιράν και ειδι­κό­τε­ρα, την Κίνα, την Ινδία και την Ρωσία…

Το τελευ­ταίο στιγ­μιό­τυ­πο του ‘πολι­τι­κού’ σχε­δια­σμού του προ­έ­δρου είναι η σε 24 ώρες ανά­κλη­ση της συμ­φω­νί­ας με την
Σαου­δι­κή Αρα­βία για ανά­πτυ­ξη πυρη­νι­κής ενέρ­γειας… Μάλ­λον θα επανέλει…

Δεν υπάρ­χει αμφι­βο­λία, πως οι ΗΠΑ διαθέτουν
το στρα­τιω­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα μετα­ξύ των εμπο­λέ­μων στην Μέση Ανατολή… 

Η ιστο­ρία, όμως,
έχει δεί­ξει πως η στρα­τιω­τι­κή υπε­ρο­χή δεν εξα­σφα­λί­ζει το επι­θυ­μη­τό απο­τέ­λε­σμα αν
δεν απο­τε­λεί την βάση για συγκε­κρι­μέ­νους πολι­τι­κούς στό­χους… Μας το θυμί­ζουν το
Βιετ­νάμ και το Αφγανιστάν…

Αίο­λη, λοι­πόν, η Αμε­ρι­κά­νι­κη πολι­τι­κή δείχνει
δια­χρο­νι­κά, πως ρυθ­μι­στής της είναι οι επι­διώ­ξεις του Νετα­νιά­χου και των Σιωνιστών
συνερ­γα­τών του… 

Η υπό­δει­ξη της ‘παγί­δας του Θου­κι­δί­δη’ από
τον Κινέ­ζο πρό­ε­δρο στον Ντό­ναλντ Τραμπ μοιά­ζει με πολύ σοφή και ‘φιλι­κή’ σύσταση…