“Το δημοψήφισμα είναι δειλία“…απεφάνθη το ρέον “Ποτάμι”…. Ή άλλως πως: τέτοια ώρα τέτοια λόγια… Στον κάλαθο των αχρήστων και οι πιο βασικές αστικοδημοκρατικές παραδόσεις της Δύσης, που τόσο πολύ αγαπάμε, λατρεύουμε και υπηρετούμε…. Βρισκόμαστε σε “κατάσταση εκτάκτου ανάγκης” και τώρα ευαισθησίες για λαϊκή συμμετοχή και έγκριση στις αποφάσεις συνιστούν επικίνδυνη πολυτέλεια για κάθε είδους ανερυθρίαστο φραγκολεβαντινισμό…
Νεότερη ανακοίνωση του ‘Ποταμιού” ανοίγει ή/και αφήνει περιθώρια συζήτησης με την κυβέρνηση για όποια επικείμενη συμφωνία με τους Ευρωδυνάστες μας… Μία στο καρφί και μία στο πέταλο… Στάση βέβαια, που δεν εμπεριέχει καμία αντίφαση… Πολιτική με εσωτερική συνέπεια και αφοσίωση στην “ηρωϊκή” προσπάθεια υποταγής μας στα Ατλαντικά και υπερατλαντικά αφεντικά…
Ας μην αγνοηθεί, ότι η “ρέουσα” πολιτική φυσιογνωμία του “Ποταμιού” φέρνει την σφραγίδα των ολίγον προ των εκλογών “μεταγραφών” από τα αριστερά… Αυτού του …νέου και άφθαρτου υλικού, που μόνον με τέτοιο θα συνεργάζονταν ο κυρ Σταύρος, όταν έφτιαξε Ποτάμι… Αυτές οι αριστερές δυνάμεις είχαν πρωταγωνιστήσει στην υλοποίηση της μνημονιακής πολιτικής στην Ελλάδα με όλες τις “ευεργετικές” της συνέπειες… Πριν από τον κυρ Σταύρο, που τότε ήταν ακόμη “αντικειμενικός” δημοσιογράφος…
Ολα αυτά και πολλά άλλα συναφή από τον “συγγενή” χώρο της κεντροαριστεράς θα έπρεπε καθημερινά να αποτελούν καμπανάκι συναγερμού για την κυβέρνηση… Ετσι, ώστε, αντί της θολής “δημιουργικής” ασάφειας, που έχει αδρανοποιήσει την κοινωνία σε κατάσταση παρατεινόμενου πανικού να υπάρχουν ξεκάθαρες, πρακτικές, συγκεκριμένες θέσεις, που να συνεγείρουν τον λαό σε στήριξή μιας απόλυτα αναγκαίας, δικαιολογημένης και απαιτούμενης “επιθετικής” πολιτικής, που θα έχει επίγνωση του συσχετισμού των δυνάμεων αλλά θα εμπεριέχει την κινηματική δυναμική συνεχούς μεταβολής και ανατροπής του… Δεν αναφερόμαστε σε τεχνοκρατικές λεπτομέρειες για τις οποίες πιθανότατα η κυβέρνηση έχει πολλά απαλλακτικές αιοτιολογήσεις… Μιλάμε για πλαίσιο πλήρως σαφών αρχειακών δεσμεύσεων για το σήμερα, όπως αυτό εξελίσσεται ώρα με την ώρα… Με τον λαό συμμέτοχο ή τουλάχιστον ενεργά πληροφορημένο…
Ολα αυτά βέβαια και πολλά άλλα συναφή προϋποθέτουν αρχειακή άποψη για την αναγκαιότητα της λαϊκής συμμετοχής και όχι συνεχή διολίσθηση προς την πρακτική της εν λευκώ “αντιπροσώπευσης” της… Αυτή η λογική είναι de facto συντηρητική και εγγυητική όχι μόνο της διαιώνισης του παρόντος συσχετισμού δυνάμεων αλλά και της συνεχούς του επιδείνωσης σε βάρος των εργαζόμενων… Οι “θαυματοποιοί”, που υπόσχονται φιλολαϊκές λύσεις ερήμην του λαού δεν έχουν το δικαίωμα ούτε της άγνοιας ούτε της αφέλειας…
Ολα αυτά και άλλα συναφή τα γνωρίζουν άριστα οι “Ποταμίσιοι” και άλλες …δημοκρατικές δυνάμεις, που αποφαίνονται κατηγορηματικά κατά του δημοψηφίσματος με βαρύγδουπα αποφθέγματα… Γι’ αυτό και ξορκίζουν κάθε τι, που μπορεί να συνεπάγεται ανάδειξη λαϊκής συμμετοχής και πρωτοβουλίας… Να το χειριστούμε εμείς, συναμετάξυ μας είναι η πεμπτουσία της βαθιά …προοδευτικής, δημοκρατικής και σοσιαλιστικής κεντροαριστεράς….
Ολα αυτά και άλλα συναφή δεν δημιουργούν στην ΦΑΙΑΚΙΑ και στις παρούσες συνθήκες της αυταπάτη της λαϊκής συνέγερσης με τυχούσα προκήρυξη δημοψηφίσματος… Πολύ περισσότερο, όταν κάτι τέτοιο από την κυβέρνηση δεν ακούγεται (όταν σπανίως και δειλά ακούγεται) σαν μήνυμα αποφασιστικής αντίστασης αλλά σαν απαισιόδοξη εκδοχή αντιμετώπισης ενός άγριου στριμώγματος…
Ολα αυτά και άλλα συναφή, την ώρα, που δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα ορατή πολιτική με συγκεκριμένους άξονες, που να ενώσει και να συσπειρώσει τον λαό από τα κάτω μας αφήνουν στο πέλαγος της αδρανοποιού απαισιοδοξίας, που πηγάζει από την “δημιουργική ασάφεια”…