Η δήλωση του γραμματέα της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Βούτση σχετικά με τις υποψηφιότητες περιφερειαρχών και ειδικότερα της υποψηφιότητας Οδυσσέα Βουδούρη γράφει ιστορία και μας βοηθάει να ξεκαθαρίζουμε τις απόψεις μας για το ήθος, που κυριαρχεί και θα κυριαρχήσει εντονότερα, απ’ ό,τι φαίνεται…
Ισορροπημένη χαρακτηρίζει την πρόταση στο σύνολό της και μάλλον …θα συμφωνήσουμε αφού καταφέρνει να συνενώσει ακόμη και υποστηρίξαντες -λόγοις και έργοις- το πρώτο μνημόνιο και μάλιστα από την απολύτως κρίσιμη και αποφασιστική θέση του εκπροσώπου του Ελληνικού λαού στο κοινοβούλιο της χώρας. Η τότε πλειοψηφία του, στην οποία συμμετείχε και ο προτεινόμενος για την Περιφέρεια της Πελοποννήσου, ενέκρινε την έναρξη της διαδικασίας ολικού (πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού) εξανδραποδισμού της χώρας… Φαίνεται λοιπόν, πως η εξισορρόπηση στον ΣΥΡΙΖΑ θα υλοποιηθεί και με την πρωταγωνιστική προβολή και συμμετοχή ακόμη και πρόσφατα ανανηψάντων μνημονιακών… Ωραίο μήνυμα προγραμματικής συνέπειας και αντιμνημονιακής σταθερότητας προς τον Ελληνικό λαό… Εκπαιδευτικής ισχύος για το νέο ήθος, που είναι -μεταξύ πολλών άλλων- μέγα ζητούμενο για την πολιτική ζωή του τόπου, ιδιαίτερα από τις προοδευτικές ριζοσπαστικές δυνάμεις… Ασφαλώς και δεν θα προτείναμε αποκλεισμούς απλής συμμετοχής για όσους έχουν γνήσια αναθεωρήσει τη θέση και το αποδεικνύουν με τη στάση τους… Αλλο αυτό όμως και άλλο η πρόταση ανάδειξης σε σημαντικότατο αυτοδιοικητικό πόστο… Η σταδιακή εκποίηση ιδεολογικών αρχών και προγραμματικών θέσεων που συντελείται με προαγόμενους ρυθμούς επιβεβαιώνεται ακόμη και από τις επιλογές προσώπων και απλώς μαρτυρεί άγχος κυβερνητικών θώκων…
Εκείνο, όμως, που μας αφήνει εμβρόντητους είναι το πολύ “προοδευτικό” και “ανανεωτικό” επιχείρημα, πως …δεν ανοίγουμε φακέλους σε στελέχη που προσεγγίζουν το χώρο… Τόσο άδολη λοιπόν, τόσο αγαθή, τόσο ανυποψίαστη η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ… Γι’ αυτό, ίσως και βλέπουμε παλαιούς και νεοπαγείς αστέρες να καταλαμβάνουν με διαδικασίες “μαζικών” εγγραφών τα νομαρχιακά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ, επιδιώκοντας με το κράτημα της ντουντούκας να λάβουν άφεση αμαρτιών και με την κατάληψη της καρέκλας να ρυθμίζουν τα πράματα… Οι φάκελλοι δεν χρειάζεται να ανοίξουν γιατί είναι ορθάνοιχτοι… Μόνον με εκούσια πολιτική μυωπία μπορούν να φαντάζουν κλειστοί… Μόνον με επιλεκτικά σκόπιμη αμνησία μπορούν να μοιάζουν κενοί περιεχομένου…
Συνθήματα του τύπου: ας ξεχάσουμε το χτές και ας προχωρήσουμε το αύριο συνηθέστατα έχουν ως αποστολή την συσκότιση των παραληπτών, την αθώωση ενόχων, την προώθηση αλλοτρίων σκοπιμοτήτων…