Εν τη εννοία της Εννοίας… - Φαιακία

σκέψεις

Εν τη εννοία της Εννοίας…

Παρασκευή 21 Απριλίου 2017
Μίλτος Βασιλείου
... και ούτως ειπείν, έλε­γε ο ημι­πα­ρά­φρο­νας ηγέ­της της 21ης Απρι­λί­ου και από κάτω μαγε­μέ­νοι, κρε­μα­σμέ­νοι από τα χεί­λη του οι μετέ­χο­ντες της πνευ­μα­τι­κής ελίτ -Ακα­δη­μαϊ­κοί, Πανε­πι­στη­μια­κοί κ.α.- κατα­χει­ρο­κρο­τού­σαν σε κάθε δια­κο­πή του ανερ­μά­τι­στου παρα­λη­ρή­μα­τος… Ετσι έκα­ναν και πριν, έτσι έκα­ναν και μετά… Πρό­θυ­μοι χορευ­τές στους βιο­λι­τζή­δες της εκά­το­τε εξου­σί­ας περι­γρά­φουν κωμι­κο­τρα­γι­κά τα δεσμά της πολι­τι­κής, ηθι­κής και πολι­τι­στι­κής εξάρ­τη­σης και υπο­τα­γής των εντο­πί­ων μικρο-αφε­ντά­δων στα έξω­θεν μεγαλοαφεντικά…
Το σχέ­διο Προ­μη­θέ­ας ήταν σχέ­διο του ΝΑΤΟ, γρά­φει ο Βασί­λης Ραφαη­λί­δης, τα όπλα της δικτα­το­ρί­ας ήταν όπλα του ΝΑΤΟ. Ελλη­νι­κός ήταν ο βαθύς μας ύπνος και οι καρι­κα­τού­ρες της Απρι­λια­νής δικτατορίας… 
Πενή­ντα χρό­νια σαν σήμε­ρα… Και είναι και­ρός και για μας να κατα­νο­ή­σου­με βαθειά, πως η γνώ­ση της ιστο­ρί­ας δεν είναι δεδο­μέ­νη και αυτο­νό­η­τη και πολύ περισ­σό­τε­ρο δεν είναι δεδο­μέ­νη η πολι­τι­κή αξιο­ποί­η­σή της. Ούτε βέβαια δεδο­μέ­νη είναι η πολι­τι­κή συνει­δη­τό­τη­τα των δικαιω­μά­των και των κοι­νω­νι­κών τους προ­ο­πτι­κών. Παν­θο­μο­λο­γού­με­νη -ιδιαί­τε­ρα σήμε­ρα- η ανα­γκαιό­τη­τα ριζι­κών αλλα­γών αλλά προ­φα­νέ­στα­τη η ανε­πάρ­κεια του οδι­κού άξο­να μετάβασης… 
Μέγα ζητού­με­νο η μετα­τρο­πή του ορά­μα­τος σε εφι­κτή προ­ο­πτι­κή… Από όλους για όλους… Φωτει­νό είναι ό,τι υπη­ρε­τεί την προ­α­γω­γή της συλ­λο­γι­κό­τη­τας και όχι τον αυτο­θαυ­μα­σμό της λαμπρότητας… 
Αξί­ζει να την θυμό­μα­στε και κυρί­ως να την ερμη­νεύ­ου­με τεκ­μη­ριω­μέ­να την 21η Απρι­λί­ου 1967… Αλλιώς… εν της εννοία της εννοί­ας και ούτως ειπείν…
Post Views: 6
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted
για να θυμόμαστε με πικρό χιούμορ

Εν τη εννοία της εννοίας…

Πέμπτη 21 Απριλίου 2016
Μίλτος Βασιλείου
Αποτέλεσμα εικόνας για εμβλημα της 21ης ΑπριλίουΕν τη εννοία της εννοί­ας και
ούτως ειπείν έλε­γε ο παρά­φρο­νας με τη βού­λα δικτά­το­ρας, που ηγή­θη­κε ενός εσμού
πατρι­δο­κά­πη­λων, τοις ΗΠΑ ρήμα­σι πει­θό­με­νων… Τόλε­γε σήμε­ρα και ο Ροβή­ρος Μαν­θού­λης, που θυμή­θη­κε τη συνέ­ντευ­ξη ανώ­τα­του Αμε­ρι­κα­νού πολι­τι­κού, που ομο­λό­γη­σε: Ναι
εμείς την κάνα­με τη δικτατορία… 
Εν τη εννοία της εννοί­ας, λοιπόν,
ο αστι­κός κόσμος της ξενο­κρα­τί­ας και του δοσι­λο­γι­σμού ανα­βα­πτί­στη­κε στη
κολυμ­βή­θρα του Σιλω­άμ και απέ­κτη­σε εύση­μα «αντί­στα­σης» την ώρα, που είχε
ανα­γά­γει την Μαρ­κε­ζι­νο­ποί­η­ση σε μέγι­στη δημο­κρα­τι­κή κατά­κτη­ση… Δεν ήταν βέβαια
μόνον οι Αστοί… Ηταν και το «σώφρων» κομ­μά­τι της αρι­στε­ράς, που επι­θυ­μού­σε να «αξιο­ποι­ή­σει»
την μαρ­κε­ζι­νο­ποί­η­ση στον δρό­μο για έναν σοσια­λι­σμό με …ανθρώ­πι­νο πρό­σω­πο. Λες
και υπάρ­χει σοσια­λι­σμός με απάν­θρω­πο πρό­σω­πο!!! Πριν 7 χρό­νια βέβαια ήταν οι
ίδιοι, που μας ανέ­λυαν στις 21 Απρί­λη του 1967…γιατί δεν θα γίνει δικτατορία
!!! Και επει­δή η καθο­δή­γη­ση έχει πάντα δίκιο ως κάτο­χος της μιας και μοναδικής
και αναμ­φι­σβή­τη­της αλή­θειας, μπο­ρεί τελι­κά και …να μην έγι­νε δικτα­το­ρία… Μωραίνει
κύριος.
Και ήλθε η μεταπολίτευση…Αυτή,
που ο μεγά­λος αρχι­σο­σια­λι­στής  χαρακτήρισε
στην αρχή αλλα­γή φρου­ράς… Και μετά από τα αλη­σμό­νη­τα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ του ίδιο
συν­δι­κά­το», «Φεύ­γουν οι Βάσεις του Θανά­του», «το ΠΑΣΟΚ στη κυβέρ­νη­ση ο λαός
στην εξου­σία» δια­μόρ­φω­σε το ηθι­κο­πο­λι­τι­κό κλί­μα της «μετα­πο­λί­τευ­σης», που όλο
τελειώ­νει αλλά δεν λέει να τελειώ­σει ούτε τώρα, που έχου­με φτά­σει στον πάτο των
πάτων… Οβι­δια­κές μετα­μορ­φώ­σεις «αρι­στε­ρών» κρα­τούν ζωντα­νή την «μεταρ­ρυθ­μι­στι­κή»
δόξα των τελευ­ταί­ων 10ετιών στην Ελλά­δα του από­λυ­του κρα­τι­κού,  κοι­νω­νι­κού και πολι­τι­σμι­κού μπά­χα­λου…  Κάποιοι μάλι­στα αισθά­νο­νται πως η γραμ­μή τους αυτή
την 50ετία, δικαιώ­θη­κε… Μωραί­νει Κύριος…
Παρά ένα πεντή­κο­ντα τα έτη που
παρήλ­θαν από την αυγή της “εθνο­σω­τη­ρί­ου”. Με την αρι­στε­ρά, που μπο­ρεί να σεμνύνεται
μόνον για τους τίμιους αγω­νι­στές της… Για τους πραγ­μα­τι­κούς ήρω­ες, που σήκωσαν
το φορ­τίο της τιμής για να θυμί­ζουν άλλα, δια­φο­ρε­τι­κά χαρα­κτη­ρι­στι­κά από εκείνα
του συρ­μού… Με βαρύ το τίμη­μα σε σωμα­τι­κό και ψυχι­κό πόνο… Με σημαία την
ανθρώ­πι­νη υπόσταση…
Πώς να περη­φα­νεύ­ο­νται αυτοί που μας
καθη­σύ­χα­ζαν, ότι δεν θα γίνει δικτα­το­ρία και πια­νό­ταν με τις πυτζά­μες εκεί­νο το «ένδο­ξο»
πρω­ι­νό του Απρί­λη…  Πως να περηφανεύονται
αυτοί, που στην δίνη της ήττας  χωρίζαν
τα τσα­νά­κια τους σύμ­φω­να με την «πατρο­πα­ρά­δο­τη» τεχνι­κή των δια­σπά­σε­ων, των
εσω­τε­ρι­κών ρήξε­ων, των «πολι­τι­κό­μορ­φων» υβρε­ο­λο­γί­ων, του στα­λι­νι­σμού -ανοιχτού
ή συγκα­λυμ­μέ­νου κάτω από «ανα­νε­ω­τι­κές» μπουρδολογίες-… 
Μακά­ρι να κάνω λάθος αλλά μάλλον
είναι μακρύς και δύσκο­λος ο δρό­μος προς την συγκρό­τη­ση ενός αλη­θι­νά ριζοσπαστικού,
ρηξι­κέ­λευ­θου σε προ­σεγ­γί­σεις και μορ­φές δρά­σης κινη­μα­τι­κού μετώ­που… Ανοιχτού
στη δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα με όριο την γνη­σιό­τη­τα της αγω­νί­ας για κοι­νω­νι­κή αλλα­γή… Όταν
ολι­γο­με­λή σχή­μα­τα αδυ­να­τούν να συμπο­ρευ­τούν δια­φω­νώ­ντας για τη …σει­ρά των
παρα­γρά­φων στα «ενω­τι­κά» κείμενα… 

Εν τη
εννοία της εννοί­ας, λοι­πόν… Και ούτως ειπείν για να χαμο­γε­λά­σου­με πικρά… 

Post Views: 0
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted