Kι’ εμείς κοιτάζουμε σαν τα παιδιά…. - Φαιακία

Kι’ εμείς κοιτάζουμε σαν τα παιδιά….

Οι φωτο­γρα­φί­ες της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς μας:  ένα κορι­τσά­κι ρομά υφί­στα­ται την… φιλι­κή δια­παι­δα­γω­γη­τι­κή επα­φή με την κλο­τσιά ευη­πό­λη­πτης, καθώς πρέ­πει, πιθα­νόν σταυ­ρο­κο­πού­με­νης μπρο­στά από εκκλη­σί­ες, κυρί­ας… Το πρό­βλη­μα με τους ρομά καλά κρα­τεί, χρό­νια τώρα, και βέβαια κλι­μα­κώ­νε­ται καθώς και οι ελά­χι­στες και τρο­με­ρά καθυ­στε­ρη­μέ­νες στην Ελλά­δα κοι­νω­νι­κές υπη­ρε­σί­ες και θεσμοί έχουν κατα­ξε­σκι­στεί προς όφε­λος της συνέ­πειας απέ­να­ντι στα κελεύ­σμα­τα των μνη­μο­νί­ων και γενι­κό­τε­ρα του φιλε­λεύ­θε­ρου καπι­τα­λι­σμού, που ετοι­μά­ζε­ται να απο­γειω­θεί στην χώρα του … πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος… Οι ρομά με τα προ­βλή­μα­τα και την παρου­σία τους δοκί­μα­ζαν και δοκι­μά­ζουν  την ανθρω­πι­στι­κή μας παι­δεία, την αγα­πη­τι­κή μας αγω­γή, τελι­κά την κοι­νω­νι­κό­τη­τά μας… 
Και ο πιτσι­ρι­κάς, ο ροκάς της φωτο­γρα­φί­ας, δεν υπάρ­χει πιά… Πήγε και έπε­σε με την καρ­διά του πάνω στο μαχαί­ρι …ευγε­νούς νέου μέλους ευγε­νι­κό­τε­ρης παρέ­ας, εμπνε­ό­με­νης από …υψη­λά ιδανικά… 
Το δημο­σιο­γρα­φι­κά ανα­φε­ρό­με­νο επι­χεί­ρη­μα παρευ­ρι­σκο­μέ­νων (;) μελών της ομά­δας ΔΙΑΣ “Τι να κάνου­με, να αρχί­σου­με να πυρο­βο­λού­με;”, (σύμ­φω­να με αυτό­πτες μάρ­τυ­ρες που
μίλη­σαν στον ΣΚΑΪ) μας βρί­σκει από­λυ­τα σύμ­φω­νους… Νάτα­νε τίπο­τα Κνί­τες, Συρι­ζαί­οι, Ανταρ­σί­τες, Αυτό­νο­μοι κ.λ.π. τότε μάλι­στα.. Να πιά­σει και το ξύλο τόπο…
Και οι δύο φωτο­γρα­φί­ες αφιε­ρώ­νο­νται σε παλιούς συντρό­φους, που εκτι­μούν, ότι καλύ­τε­ρα να μην ασχο­λεί­ται κανείς μαζί τους… Υπάρ­χει και η εκδο­χή του ανι­στό­ρι­στου λεγκα­λι­σμού, που η ασθε­νι­κή του μνή­μη δεν φτά­νει μέχρι την Βαϊ­μά­ρη ή που κι’ άν φτά­σει δια­κρί­νει αμέ­σως τις δια­φο­ρές και παρα­σιω­πά τις -κατά την γνώ­μη μας- κραυ­γα­λέ­ες ομοιό­τη­τες… Αφιε­ρώ­νο­νται ακό­μη στην …βαθειά δημο­κρα­τι­κή και ανη­συ­χού­σα ηγε­σία της Ευρω­παϊ­κής Ενω­σης, που δεν μπο­ρεί να κλεί­σει μάτι από την άνο­δο του φασι­σμού και του ναζι­σμού στην Ελλά­δα και ίσως υπο­χρε­ω­θεί να επι­βάλ­λει ένα ακό­μη σωτή­ριο μνημόνιο… 
Αφιε­ρώ­νε­ται ακό­μη στους συντρό­φους, που σχε­διά­ζουν την τακτι­κή τους και προ­σβλέ­πουν στην στρα­τη­γι­κή τους, πάντο­τε …με υψη­λό πνεύ­μα ακε­ραιο­φρο­σύ­νης, απο­λυ­μα­σμέ­νης ιδε­ο­λο­γι­κής αντι­ση­ψί­ας (μη μας πού­νε ρεφορ­μι­στές…) και προ­εμ­βο­λια­σμέ­νης καθα­ρό­τη­τας… Η ιδέα του αντι­φα­σι­στι­κού μετώ­που θέλει -γι΄αυτούς- πολ­λή κου­βέ­ντα… Πάρα πολ­λή… Τόση πολ­λή που μπο­ρεί να μας βρού­νε τα χει­ρό­τε­ρα κου­βε­ντιά­ζο­ντας…   
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted