Ενας Μπέγκιν αλλοιώτικος… - Φαιακία

Ενας Μπέγκιν αλλοιώτικος…

Ενας Ισραη­λι­νός, που παίρ­νει συστη­μα­τι­κά μέρος στις δια­δη­λώ­σεις κατά του τεί­χους, που χωρί­ζει τους Ισραη­λι­νούς από τους Παλαι­στί­νιους και που υπε­ρα­σπί­ζε­ται τις οικο­γέ­νειες των διω­κό­με­νων από την Υπε­ριορ­δα­νία παλαι­στί­νιων είναι από μόνο του ένα γεγο­νός άξιο ανα­φο­ράς. Όταν όμως αυτός ο Ισραη­λι­νός, ο Αβι­να­ντάβ Μπέ­γκιν είναι ο εγγο­νός του Ισραη­λι­νού πρώ­ην πρω­θυ­πουρ­γού Μενα­χέμ Μπέ­γκιν τότε το γεγο­νός απο­κτά­ει του­λά­χι­στον ένα ισχυ­ρό­τε­ρο ειδι­κό βάρος. Τριά­ντα έξη χρο­νών σήμε­ρα, εξέ­δω­σε πρό­σφα­τα το τελευ­ταίο του δίγλωσ­σο (Εβραϊ­κά και Αρα­βι­κά) «το τέλος της δια­μά­χης». Ο Αβι­να­ντάβ, παρά το ότι ανα­τρά­φη­κε σε ένα υπερ­συ­ντη­ρη­τι­κό, εθνι­κι­στι­κό περι­βάλ­λον έχει ξεκά­θα­ρες θέσεις για το πολι­τι­κό πρό­βλη­μα της χώρας, που γεν­νή­θη­κε: Δεν είμαι Ιου­δαί­ος. Ο Ιου­δαϊ­σμός είναι βία, ο σιω­νι­σμός είναι βία, ο Αρα­βι­σμός είναι βία, το ισλάμ είναι βία, η σημαία είναι βία, ο εθνι­κός ύμνος είναι βία. Εκεί, όπου οι άνθρω­ποι βλέ­πουν σύνο­ρα και κρά­τη εγώ βλέ­πω γεω­λο­γία, βου­νά, κάμπους και πεδιά­δες.
Ο Αβι­να­ντάβ Μπέ­γκιν τοπο­θε­τεί­ται και σε πιο δύσκο­λα… Ηταν 8 ετών, όταν οι Παλαι­στί­νοι δια­δή­λω­ναν μπρο­στά στην επί­ση­μη κατοι­κία του παπ­πού του το 1982. …”Ο πόλε­μος αυτός κατέ­λη­ξε σε 30000 νεκρούς Λιβα­νέ­ζους και Παλαι­στί­νους, κατά κανό­να άμα­χους αλλά οι Ισραη­λι­νοί προ­τι­μούν να γυρί­ζουν το πρό­σω­πό τους“…
Εδώ και 4 χρό­νια ζει στο χωριό Μπιλ­λίν, όπου δια­δη­λώ­νει συνε­χώς ενά­ντια στον δια­χω­ρι­σμό του από το υπό ανέ­γερ­ση τεί­χος. Μέσα στον καθη­με­ρι­νό αγώ­να ανά­πτυ­ξε μία ισχυ­ρή φιλία με τον Παλαι­στί­νιο Μπουρ­νάτ. Ένα από τα 10 παι­διά του Μπουρ­νάτ τραυ­μα­τί­στη­κε βαρειά από Ισραη­λι­νή σφαί­ρα και έχα­σε την ομι­λία του ενώ μετα­φέ­ρε­ται πάνω σε ανα­πη­ρι­κό καρο­τσά­κι. Ο Αβι­να­ντάβ κάνει αγώ­να για την ιατρι­κή περί­θαλ­ψη του μικρού ενώ τον έχει κάνει σύμ­βο­λο ενά­ντια στην καθη­με­ρι­νή βαρ­βα­ρό­τη­τα, που κυριαρ­χεί στο Ισρα­ήλ.
Η επο­χή μας χρειά­ζε­ται τέτοια μηνύ­μα­τα. Για να μην χάνου­με την πίστη μας στους ανθρώ­πους και την ανθρωπιά… 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted