Ένα απλό ερώτημα…

Πολ­λά ακού­γο­νται αυτές τις μέρες και τις ώρες της κρί­σης για τις σπα­τά­λες στον χώρο του Δημο­σί­ου. Δεν μιλά­με για τις ατέ­λειω­τες μίζες, που με δια­δι­κα­σί­ες … δημο­κρα­τι­κής διεύ­ρυν­σης και νομι­μο­ποί­η­σης επέ­πε­σαν ως ακρί­δες στο δημό­σιο κορ­βα­νά. Μιλά­με για μία δια­δι­κα­σία ανε­ξέ­λεγ­κτων, ρου­σφε­το­λο­γι­κών διο­ρι­σμών αργό­μι­σθων ημε­τέ­ρων, αχρεί­α­στων για τις ανά­γκες του λαού και της κοι­νω­νί­ας. Μιλά­με, γι’ αυτούς, που κατά­φε­ραν να μετα­τρέ­ψουν τις δια­δι­κα­σί­ες του ΑΣΕΠ σε διά­τρη­το φερεν­τζέ, την ίδια ώρα, που το σύστη­μα ΑΣΕΠ μετα­τρά­πη­κε σε άλλο­θι και βρα­χνά για τους πιο επί­μα­χους τομείς της δημό­σιας ζωής (Υγεία-Παι­δεία). Μιλά­με γι’ αυτούς, που μετέ­τρε­ψαν τους πιο κρί­σι­μους θεσμούς λαϊ­κής κυριαρ­χί­ας -όπως π.χ. την τοπι­κή αυτο­διοί­κη­ση- σε άντρα μαζι­κής διφθο­ράς (έτσι του­λά­χι­στον ισχυ­ρί­ζο­νται πολ­λές σχε­τι­κές έρευ­νες πολ­λα­πλών προ­ε­λεύ­σε­ων). Μιλά­με γι’ αυτούς, που πρό­σφε­ραν μας απλό­χε­ρα εθνι­κό ενθου­σια­σμό για την ανά­λη­ψη της περί­φη­μης Ολυ­μπιά­δας, που μετα­τρά­πη­κε σε απο­θέ­ω­ση του συστή­μα­τος πάρε-δώσε, φορ­τώ­νο­ντας την χώρα με αβά­στα­χτο χρέ­ος και άχρη­στες κατα­σκευ­ές καισ­σα­ρι­κού μεγα­λοϊ­δε­α­τι­σμού.
Τελι­κά μιλά­με γι’ αυτούς, που στή­ρι­ξαν την κοι­νω­νι­κή τους πολι­τι­κή και τις προ­ο­δευ­τι­κό­μορ­φες υπο­σχέ­σεις τους όχι σε δίκαιες και ανα­γκαί­ες ανα­κα­τα­νο­μές του πλού­του αλλά στα ΔΑΝΕΙΚΑ, που παμπό­νη­ρα και μεθο­δευ­μέ­να τα φόρ­τω­σαν (κεφά­λαιο και τόκους) στους τυπι­κά ωφε­λη­μέ­νους. Αυτά καλού­μα­στε τώρα να πλη­ρώ­σου­με… Τον συστη­μα­τι­κό εμπαιγ­μό μιας ολό­κλη­ρης 30ετίας, που ο λογα­ρια­σμός του έφτα­σε επι­τέ­λους στα χέρια των προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νων από την αρχή αφε­λών παρα­λη­πτών του…
Και το ερώ­τη­μα: Ετσι θα την βγά­λουν, όλοι αυτοί; Με μία συγκα­λυμ­μέ­νη, υπο­βό­σκου­σα υπο­ψία συγ­γνώ­μης; Με δήθεν λυσ­σα­λέ­ες αλλη­λο­κα­τη­γο­ρί­ες ευθυ­νών ενώ τρί­βουν τα χέρια τους στην … υγειά μας;