Το plan b ήταν η κωλοτούμπα…

Η ομι­λία του Αλέ­ξη Τσί­πρα στο φόρουμ του Οικο­νο­μι­κού Ταχυ­δρό­μου είναι, από ορι­σμέ­νες πλευ­ρές, εξαι­ρε­τι­κά χρήσιμη… 

‘Σωτή­ριο’ για την Ελλά­δα το χαρα­κτή­ρι­σε ο Alexis και στο ίδιο μοτί­βο κινού­νται πάνω-κάτω ολό­κλη­ρος ο ΣΥΡΙΖΑ και …οι παρα­φυά­δες αυτού. 

‘Σωτη­ρία’, λοι­πόν μας χάρι­σε ο ΣΥΡΙΖΑ τον Ιού­λιο του 15, για­τί, όπως φάνη­κε στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, οι εταί­ροι απαι­τού­σαν την έξο­δο της Ελλά­δας από το σύστη­μα Ευρώ, περι­κο­πή συντά­ξε­ων και άλλα σχετικά… 

Δεν αμφι­βάλ­λου­με για τις προ­θέ­σεις των αφε­ντι­κών μας στην ΕΕ. Δεν είχα­με ποτέ καμία αυτα­πά­τη για τις δια­θέ­σεις των εταί­ρων, που στην περί­πτω­ση της Ελλά­δας έβλε­παν την ιδα­νι­κή και ανα­γκαία περί­πτω­ση για ένα γερό ευρύ­τε­ρης σημα­σί­ας χτύπημα… 

Για λόγους συγκε­κρι­μέ­νους… Η λαϊ­κή αντί­δρα­ση στα μνη­μο­νια­κά μέτρα γινό­νταν όλο και ισχυ­ρό­τε­ρη και κατά συνέ­πεια πιο επι­κίν­δυ­νη… Ταυ­τό­χρο­να η Ελλά­δα με λαό που χαρα­κτη­ρι­ζό­νταν ως … ‘τεμπέ­λης’, ‘σπά­τα­λος’ και ‘διε­φθαρ­μέ­νος’ (χαρα­κτη­ρι­σμοί που ται­ριά­ζουν ιδα­νι­κά στην ολι­γαρ­χία του τόπου) έπρε­πε να πάρει το μάθη­μά του προς …παρα­δειγ­μα­τι­σμό… 

Καθώς τα ζωνά­ρια του μητρο­πο­λι­τι­κού καπι­τα­λι­σμού έσφιγ­γαν εξαι­τί­ας της δομι­κής του κρί­σης, η Ελλά­δα μπο­ρού­σε να γίνει εργα­λείο μαζι­κού εκφο­βι­σμού… Το επι­βε­βαιώ­νουν τα οικο­νο­μι­κά μεγέ­θη και τα χρη­μα­τι­στη­ρια­κά παι­γνί­δια. Ετσι, για την απορ­ρό­φη­ση του ενδε­χό­με­νου κλο­νι­σμού της χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας την εβδο­μά­δα πριν το δημο­ψή­φι­σμα, δια­τέ­θη­καν ποσά που αντι­στοι­χούν περί­που στο 10πλάσιο του Ελλη­νι­κού δημό­σιου χρέ­ους… Η επι­βο­λή των μνη­μο­νί­ων, του Γ’ συμε­ρι­λαμ­βα­νό­με­νου έχει κυρί­αρ­χα πολι­τι­κά αίτια και οικο­νο­μι­κές ‘προ­φά­σεις’. 

Εκεί­νο, που απο­φεύ­γουν όλοι οι απο­λο­γη­τές της ανα­γκαιό­τη­τας υπο­γρα­φής του Γ’ μνη­μο­νί­ου είναι μία ξεκά­θα­ρη τοπο­θέ­τη­σή για την προ­ε­τοι­μα­σία της ‘πρώ­της φορά αρι­στε­ρής’ κυβέρ­νη­σης στον ενδε­χό­με­νο εκβια­σμό των εταίρων… 

Για­τί, η πιθα­νό­τη­τα της σύγκρου­σης σε περί­πτω­ση ακό­μη και περιο­ρι­σμέ­νης ενα­ντί­ω­σης ήταν προ­φα­νής για τα …μικρά παι­διά… Αυτοί, λοι­πόν, που με έναν νόμο θα καταρ­γού­σαν τα μνη­μό­νια, θα διέ­γρα­φαν το χρέ­ος και θα εθνι­κο­ποιού­σαν βασι­κές τρά­πε­ζες δεν περί­με­ναν την αντί­δρα­ση των Ευρω­παί­ων Ιμπεριαλιστών; 

Η κατά 180ο παρα­βί­α­ση των υπε­σχη­μέ­νων δεν συνι­στά πολι­τι­κό πλά­νο b, c ή …ω. Είναι απλή κ ω λ ο τ ο ύ μ π α, που οδή­γη­σε στην ήττα μίας κλι­μα­κού­με­νης μέχρι τότε λαϊ­κής αντί­δρα­σης. Ηττα, που έφε­ρε ξεκά­θα­ρη οπι­σθο­χώ­ρη­ση σε θέσεις σκε­πτι­κι­σμού, απο­γο­ή­τευ­σης, συρ­ρί­κνω­σης, άρνησης…

Η απο­δο­χή της νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρης ‘στα­θε­ρό­τη­τας’ έμοια­ζε κάτω από αυτές τις συν­θή­κες σαν λογι­κή και μονα­δι­κή επι­λο­γή… Και σαν τέτοια φαί­νε­ται, δυστυ­χώς, ακόμη… 

Η πρώ­τη φορά αρι­στε­ρά είναι απλά κατα­δι­κα­σμέ­νη σε ατε­λεί­ω­τες δια­σπά­σεις, που απλά θα δυσφη­μί­ζουν την αρι­στε­ρά αφού σαν τέτοια χαρα­κτη­ρί­ζο­νται στην κοι­νή γνώ­μη τα σχή­μα­τα και οι ομά­δες που προ­κύ­πτουν… Κανέ­νας σχη­μα­τι­σμός μέχρι τώρα δεν έχει διά­θε­ση να βάλει το δάχτυ­λο βαθιά… Και είναι αλή­θεια, πως γι’ αυτό χρειά­ζο­νται θάρ­ρος, τόλ­μη και πραγ­μα­τι­κή αγω­νία για τα συμ­βαί­νο­ντα στην αρι­στε­ρά. Μπο­ρούν, π.χ. αυτοί, που …εξει­δί­κευ­σαν τις κατευ­θύν­σεις των μνη­μο­νί­ων την κυβερ­νη­τι­κή περί­ο­δο 2015-19 πλάι στον Alexis, να ανα­λά­βουν τις ογκω­δέ­στα­τες ευθύ­νες τους αντί να …καμα­ρώ­νουν για το μεγά­λο δημο­σιο­νο­μι­κό πλε­ό­να­σμα, που …πέτυ­χαν;;;