Η
εκλογή του Ζοχράν Μαμντάνι υπήρξε ένα πολιτικό γεγονός, αρκετά μεγαλύτερης
σημασίας από αυτήν, που έχει προσλάβει… Η κυριαρχία των αντίπαλων ΜΜΕ, το Ισραηλινό
λόμπυ στην χώρα και ειδικότερα στην μεγαλούπολη αλλά και ο ίδιος ο μέχρι τότε
άφθαρτος Ντόναλντ έπεσαν μονοί-διπλοί να τον εξαφανίσουν…
Το
αποτέλεσμα ήταν ακριβώς αντίστροφο προς τις επιδιώξεις τους. Και όχι μόνο.
στο περιβάλλον μίας παγκόσμιας ακροδεξιάς άνθισης, στο κόμμα των δημοκρατικών
άρχισε να εμφανίζεται με περισσότερο θάρρος και επιμονή η ‘αριστερή’ πτέρυγα
του κόμματος…
προπαγάνδας διαβολής. Η εκλογή του ‘τρέλανε’ τους αντιπάλους τους ενώ ο ίδιος έβαλε
σε εφαρμογή το πρόγραμμά του, που χαρακτηρίζεται από κατοχύρωση δημοκρατικών
δικαιωμάτων, φιλική στάση προς το δράμα των Παλαιστινίων, αντισιωνισμό και περισσότερη
‘κοινωνική δικαιοσύνη’. Η έννοια, βέβαια, της κοινωνικής δικαιοσύνης στις ΗΠΑ είναι
απολύτως σχετική και απέχει χιλιόμετρα από την παραδοσιακή τουλάχιστον
ευρωπαϊκή συνώνυμή της.
Πάντως
γι όλα αυτά ο Ζοχράν εισπράττει σχεδόν καθημερινά τον χαρακτηρισμό του κομμουνιστή
και τζιχαντιστή…
‘κακό’, όμως για τους γνήσιους φιλελεύθερους στις ΗΠΑ είναι πως το φανόμενο
Ζοχράν Μαντάνι γίνεται μεταδοτικό. Ετσι στις εκλογές για δημοκρατικό υποψήφιο του Μίσιγκαν ο Αμπντούλ Ελ-Σαγιέντ επικράτησε με μεγάλη άνεση
επί της ανθυποψήφιάς του της ‘κεντρώας πτέρυγας’ (κάτι σαν την κ. Αννα
Διαμαντοπούλου) Χέιλι Στίβενς.
Israel Public Affairs Committee (AIPAC) προσέφερε περίπου 30 εκατομμύρια δολάρια
ενώ η ίδια αυτοπροβάλλονταν σαν …’δημοκρατική φιλοϊσραηλινή υποψήφια’ (!).
εκλογές στο Μίσιγκαν έχουν ένα ιδιαίτερο βάρος αφού εκεί βρίσκεται το κέντρο της
Αμερικάνικης αυτοκινητοβιομηχανίας και ταυτόχρονα η έδρα των ισχυρότερων Αμερικάνικων
συνδικάτων…
Πριν
λίγο καιρό εκπρόσωποι της ‘σοσιαλδημοκρατικής’ πτέρυγας (έτσι αυτοχαρακτηρίζονται)
εξελέγησαν σαν υποψήφιες γερουσιαστές της Νέας Υόρκης η Κλέρ Βαλντέζ και η Νταριαλίζα
Αβίλα Σεβαλιέ
συμβαίνουν στους δημοκρατικούς είναι αντανάκλαση ενός βαθύτερου προβληματισμού και
ουσιαστικού διχασμού της Αμερικάνικης κοινωνίας. Η ‘αριστερή’ πτέρυγα των δημοκρατικών
είναι ό,τι πιο μαζικό υπάρχει, που μπορεί να συσπειρώσει μία μεγάλη κατηγορία
πολιτών, ριζικά διαφορετική από τα …‘όντα’, που κατέλαβαν το 2021 το καπιτώλιο…
λέξη και η έννοια ‘σοσιαλισμός’ έχει αρχίσει να ακούγεται χωρίς να προκαλεί σε
ένα συγκεκριμένο κοινό ρίγη τρόμου και απέχθειας… Φυσικά σε κλίμα συγχύσεων και
παρανοήσεων…
Το
αξιοσημείωτο είναι πως ένα σύνολο εργατικό, νεανικό, πολυφυλετικό αρχίζει να
συσπειρώνεται σε αυτό τον πόλο του δημοκρατικού κόμματος, που αποκτάει ριζοσπαστικότερα
χαρακτηριστικά από αυτά που περιγράφουν τον ‘πατριάρχη’ του, τον Μπέρνυ
Σάντερς.