Σαφής εξήγηση - Φαιακία

Σαφής εξήγηση

Μετα­φέ­ρου­με από το ιστό­το­πο Nooz.gr τη δήλω­ση του βου­λευ­τή Αργο­λί­δας του ΣΥΡΙΖΑ Δημή­τρη Κοδέ­λα:

Ψηφίζει “όχι” και παραιτείται ο Κοδέλας του ΣΥΡΙΖΑ

Την πρό­θε­σή του να ψηφί­σει “όχι” στη συμ­φω­νία και
να παραι­τη­θεί εξέ­φρα­σε μέσω ανα­κοί­νω­σής του ο βου­λευ­τής Αργο­λί­δας του ΣΥΡΙΖΑ
Δημή­τρης Κοδέ­λας, τονί­ζο­ντας πως η νέα συμ­φω­νία με τους εταίρους
“μετα­τρέ­πει την χώρα σε ειδι­κή ζώνη φτώ­χειας και λεηλασίας”. 
Ανα­φέ­ρει συγκεκριμένα: 
“Η χώρα οδη­γεί­ται στην ταπεί­νω­ση και σε μια τρα­γω­δία με
ένα τρί­το μνη­μό­νιο το οποίο οδη­γεί σε κατά­λυ­ση της κυριαρ­χί­ας της, σε
υπο­θή­κευ­ση και ξεπού­λη­μα του πλού­του της, σε μια τερά­στια φτω­χο­ποί­η­ση της
κοι­νω­νί­ας, σε συμπί­ε­ση των μικρο­με­σαί­ων, σε χτύ­πη­μα της πρω­το­γε­νούς παραγωγής. 
Εαν υλο­ποι­η­θεί αυτό το πρό­γραμ­μα η Ελλά­δα σύντο­μα θα έχει
περισ­σό­τε­ρους φτω­χούς, περισ­σό­τε­ρα λου­κέ­τα και κυριαρ­χία των πολυεθνικών,
περισ­σό­τε­ρους υπερ­χρε­ω­μέ­νους Έλλη­νες που θα κιν­δυ­νεύ­ει η περιου­σία τους.
Ζητώ συγ­γνώ­μη από τον ελλη­νι­κό λαό, από όσους ψήφι­σαν ΣΥΡΙΖΑ
και ειδι­κά από όσους με εμπι­στεύ­τη­καν, για όσα έκα­να μα κυρί­ως για όσα δεν
έκα­να για να απο­τρα­πεί αυτή η κατά­λη­ξη. Ανα­λαμ­βά­νω πλή­ρως την ευθύ­νη που μου
ανα­λο­γεί και η οποία θα με συνοδεύει.
Στο ερώ­τη­μα “τι έκα­να” για να μην φτά­σου­με εδώ, στις λιγοστές
φορές που αυτούς τους έξι μήνες λει­τούρ­γη­σε συλ­λο­γι­κά το Κόμ­μα και η
Κοι­νο­βου­λευ­τι­κή Ομά­δα έθε­σα ενστά­σεις, δια­φο­ρο­ποι­ή­θη­κα από τη στρα­τη­γι­κή που
ακο­λου­θή­θη­κε. Προει­δο­ποιού­σα για την παγί­δα η οποία μας στη­νό­ταν με βάση την
20ή Φλε­βά­ρη και το οδυ­νη­ρό δίλημ­μα στο οποίο οδη­γού­μα­σταν, για την ελλιπή
προ­ε­τοι­μα­σία, για τη μη αξιο­ποί­η­ση της λαϊ­κής δια­θε­σι­μό­τη­τας, για τον χρό­νο που
λει­τουρ­γού­σε ενά­ντια μας με την εξου­θέ­νω­ση της οικο­νο­μί­ας και τα παραπλανητικά
non paper, για τα ελά­χι­στα που είχαν γίνει σχε­τι­κά με την ανά­γκη κάθαρ­σης από
το πολι­τι­κό και οικο­νο­μι­κό κατεστημένο. 
Εκ του απο­τε­λέ­σμα­τα κρί­νο­ντας, ότι έκα­να δεν ήταν επαρ­κές και
δεν ειπώ­θη­κε με τους τόνους που θα έπρε­πε ακό­μα και “στε­νο­χω­ρώ­ντας” την λαϊκή
απο­δο­χή που είχα­με. Αυτο­κρι­τι­κά αντι­με­τω­πί­ζω και τη συμ­μόρ­φω­ση στην κομματική
πει­θαρ­χία για την εκλο­γή του ΠτΔ.
Αν κάτι κρα­τάω από αυτό το εξά­μη­νο είναι η λαϊ­κή αφύ­πνι­ση που
υπήρ­χε, η μεγά­λη δίψα του λαού μας για δικαιο­σύ­νη και αξιο­πρέ­πεια, ο πατριωτισμός
του, η πρω­το­φα­νής αντο­χή του σε εκβια­σμούς και πρω­το­φα­νώς δύσκο­λες καταστάσεις.
Αυτός ο λαός αξί­ζει απε­ριό­ρι­στου σεβα­σμού για το σθέ­νος, την αντο­χή και την
θέλη­ση που επέ­δει­ξε. Υπο­κλί­νο­μαι σε αυτόν το λαό, του αξί­ζει ένα καλύτερο
μέλ­λον και είμαι βέβαιος ότι θα το διεκδικήσει.
Ευχα­ρι­στώ τους πολί­τες της Αργο­λί­δας που μου έκα­ναν την
εξαι­ρε­τι­κή τιμή με την ψήφο τους. Το διά­στη­μα αυτό φρό­ντι­σα να υπη­ρε­τώ το
δημό­σιο συμ­φέ­ρον, να υπάρ­χει μια άλλη σχέ­ση ανά­με­σα στην πολι­τι­κή και την
ηθι­κή, να πρω­το­τυ­πή­σου­με. Δεν κατα­χρά­στη­κα την θέση μου και έκα­να χρή­ση μόνο
των ανα­γκαί­ων, για την υπη­ρέ­τη­ση των σκο­πών που έπρε­πε να υπηρετήσω,
βου­λευ­τι­κών προ­νο­μί­ων. Σύντο­μα, ύστε­ρα από 3 χρό­νια παρου­σί­ας στο Ελληνικό
Κοι­νο­βού­λιο, θα επι­στρέ­ψω στην κανο­νι­κή μου ζωή.
Μέχρι τότε, έχω υπο­χρέ­ω­ση απέ­να­ντι στην χώρα, στον λαό της,
στις νέες γενιές, να ψηφί­ζω “όχι” σε ότι μετα­τρέ­πει την χώρα σε ειδι­κή ζώνη
φτώ­χειας και λεη­λα­σί­ας. Το “όχι” δεν απα­ντά στο οδυ­νη­ρό δίλημ­μα που βρεθήκαμε.
Το “όχι” είναι όχι στην πορεία που ακο­λου­θή­θη­κε, όχι στη μετα­τρο­πή μας σε
συνε­χι­στές της κατα­στρο­φής, όχι στο να γίνου­με όμοιοι και χει­ρό­τε­ροι από τους
προη­γού­με­νους, όχι στην αποι­κιο­ποί­η­ση της χώρας, όχι στους μονό­δρο­μους, όχι στη
συνέ­χι­ση των εκβια­σμών στο ελλη­νι­κό κοι­νο­βού­λιο, όχι σε όσους δεν άκου­γαν και
δε ρώτα­γαν, όχι στα λάθη, στις αυτα­πά­τες, στις μονο­μέ­ρειες και στο μνημονιακό
καθε­στώς, όχι σε όσους δεν απέ­τρε­ψαν τον εγκλω­βι­σμό της αρι­στε­ράς στη
νομο­θέ­τη­ση ενά­ντια στα λαϊ­κά και εθνι­κά συμ­φέ­ρο­ντα, όχι στην πολι­τι­κή του
κυνι­σμού και του πραγ­μα­τι­σμού. Είναι ένα “όχι” ευθύ­νης και πατριωτισμού.
Τέλος, το μέγε­θος της επί­θε­σης που δέχε­ται η χώρα αλλά και τα
μεγά­λα απο­θέ­μα­τα αντί­στα­σης και αξιο­πρέ­πειας είμαι βέβαιος πως θα εντείνουν
τους αγώ­νες, την αλλη­λεγ­γύη και την οργά­νω­ση του λαού μας για να ξαναπάρουμε
την χώρα και το μέλ­λον μας πίσω”.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted