Ρωτάει ο χαζός …

Σε σχε­τι­κό άρθρο του ο πρώ­ην “τσά­ρος” της οικο­νο­μί­ας κ. Γιάν­νης Βαρου­φά­κης, γρά­φει, όπως ανα­φέ­ρε­ται στον ιστό­το­πο Nooz.gr- και παρα­κα­λού­με δια­βά­στε προσεκτικά:

Πέντε μήνες έντο­νων δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων ανά­με­σα σε Ελλά­δα και Εurogroup, ποτέ δεν υπήρ­ξε ευκαι­ρία επι­τυ­χί­ας. Κατα­δι­κα­σμέ­νες να οδη­γη­θούν σε αδιέ­ξο­δο, ο στό­χος τους ήταν να προ­ε­τοι­μά­σουν το έδα­φος για αυτό που ο δρ. Σόι­μπλε είχε απο­φα­σί­σει ότι ήταν το βέλ­τι­στο πριν καν εκλε­γεί η δική μας κυβέρ­νη­ση: Ότι η Ελλά­δα έπρε­πε να οδη­γη­θεί προς την έξο­δο από τη ζώνη του ευρώ προ­κει­μέ­νου να επι­βά­λει την πει­θαρ­χία στα κρά­τη-μέλη που αντι­στέ­κο­νταν στο πολύ συγκε­κρι­μέ­νο πλά­νο του για την ανα­διορ­γά­νω­ση της ευρω­ζώ­νης.

-Δεν πρό­κει­ται για θεω­ρία

-Πώς γνω­ρί­ζω ότι το Grexit ήταν ένα μεγά­λο κομ­μά­τι του σχε­δί­ου του δρ. Σόι­μπλε για την Ευρώ­πη;

-Για­τί απλά μου το είπε!” γρά­φει ο κ. Βαρου­φά­κης και προ­σθέ­τει ότι έγρα­ψε το συγκε­κρι­μέ­νο άρθρο ως ένας Ευρω­παί­ος που παρα­τη­ρεί να ξεδι­πλώ­νε­ται το σχέ­διο του Σόι­μπλε.

“Έγρα­ψα αυτό το άρθρο όχι ως ένας έλλη­νας πολι­τι­κός που ασκεί κρι­τι­κή στην δυσφή­μη­ση που δέχθη­καν οι λογι­κές προ­τά­σεις μας από τον γερ­μα­νι­κό Τύπο, στην άρνη­ση του Βερο­λί­νου να εξε­τά­σει σοβα­ρά το μετριο­πα­θές σχέ­διό μας για ανα­διάρ­θρω­ση του χρέ­ους, την άκρως πολι­τι­κή από­φα­ση της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας να επι­βά­λει ασφυ­ξία στην κυβέρ­νη­ση, ή την από­φα­ση του Eurogroup να δώσει το πρά­σι­νο φως στην ΕΚΤ για να κλεί­σει τις τρά­πε­ζές μας.

Έγρα­ψα αυτό το άρθρο ως ένας Ευρω­παί­ος που παρα­τη­ρεί να ξεδι­πλώ­νε­ται ένα συγκε­κρι­μέ­νο σχέ­διο για την Ευρώ­πη – το σχέ­διο του Δρ. Σόι­μπλε» επι­ση­μαί­νει ο πρώ­ην υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών και απευ­θύ­νει στους ανα­γνώ­στες τα εξής ερω­τή­μα­τα.

-Είναι ένα σχέ­διο που εσείς το απο­δέ­χε­στε;

-Πιστεύ­ε­τε ότι πρό­κει­ται για ένα καλό σχέ­διο για την Ευρώπη;”.


Αυτά δια­βά­σα­με, λοι­πόν, και ανα­ρω­τη­θή­κα­με τα εξής:
-Εσείς δεν μας λέγα­τε κύριε Υπουρ­γέ και οι ομό­λο­γοί σας, ότι όλα πάνε καλά… πως η “δημιουρ­γι­κή ασά­φεια” είναι για το καλό μας … πως η συμ­φω­νία τον Ιού­νιο είναι εξα­σφα­λι­σμέ­νη… πως όλο και περισ­σό­τε­ρο οι Ευρω­παί­οι κατα­νο­ούν τις θέσεις μας, που είναι για το καλό της Ευρώ­πης και ένα σωρό άλλες μπα­ρού­φες -κατά πώς αποδείχτηκε-…
-Αυτός δεν ήταν ο συσχε­τι­σμός δυνά­με­ων και τον Γενά­ρη, τον Φλε­βά­ρη, τον Μάρ­τη, τον Απρί­λη, τον Μάη, τον Ιού­νιο;;; Επρε­πε να φτά­σου­με στο και πέντε, κωλυ­μέ­νοι στον τοί­χο για να αντι­λη­φθού­με, πως οι Ευρω­παί­οι Εταί­ροι δεν είναι και τόσο ευε­πή­φο­ροι σε φιλα­λαϊ­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις των προη­γού­με­νων συμ­φω­νιών;;; Τι νόη­μα είχαν λοι­πόν οι δηλώ­σεις και δεσμεύ­σεις για τις κόκ­κι­νες γραμ­μές, όταν τελι­κά υπο­γρά­φου­με αυτά που υπο­γρά­ψα­με… Αν παράλ­λη­λα ξεφυλ­λί­σου­με τις δεσμεύ­σεις για το πρό­γραμ­μα της Θεσ­σα­λο­νί­κης, άν θυμη­θού­με την εν μία νυκτί κατάρ­γη­ση του ΤΑΙΠΕΔ και την ανα­σύ­στα­σή του την επο­μέ­νη. Επει­δή θυμό­μα­στε τις “κατά­ρες” για κάθε τύπου υφε­σια­κά μέτρα, που ολό­κλη­ρος ο πρω­θυ­πουρ­γι­κός πυρή­νας εκφω­νού­σε ευκαι­ρί­ας δοθεί­σης, μας προ­κύ­πτει το απλοϊ­κό ερώ­τη­μα: Μήπως αυτό το σκη­νι­κό άσκη­σης πολι­τι­κής περι­γρά­φει τον Μαυ­ρο­για­λου­ρι­σμό;;; 
Αυτά τα ολί­γα για το συγκεκριμένο…