Ουαί υμίν υποκριτές…

Στο ‘θέμα’ των ημερών
ανα­φέ­ρε­ται το σύντο­μο σημεί­ω­μα του φίλ­τα­του Γιώρ­γου Ρού­ση. Δηλα­δή, στον κατ’΄ επα­νά­λη­ψη βια­σμό και έκδο­ση μίας δωδε­κά­χρο­νης με έντο­νη συμ­με­το­χή -όπως
είθι­σται- ευυ­πό­λη­πτων κυρί­ων, δια­πρε­πών εκπρο­σώ­πων τη συστη­μα­τι­κής τάξης και
ηθι­κής… Ο Γιώρ­γος σε λίγες γραμ­μές υπερ­βαί­νει την επι­φά­νεια των πραγ­μά­των και παραμερίζει
τις ψεύ­τι­κες ηθι­κές ‘ανη­συ­χί­ες’ πολλών …

Παρα­θέ­του­με.

Ο Μαρξ στο “Μανι­φέ­στο”
χλευά­ζει τους αστούς οι οποί­οι κατη­γο­ρούν τους κομ­μου­νι­στές επει­δή δήθεν
στο­χεύ­ουν στην “κοι­νω­νι­κο­ποί­η­ση” των γυναι­κών, και τους απα­ντά ότι είναι
αυτοί που “κοι­νω­νι­κο­ποιούν” τις γυναί­κες με την πορ­νεία, την οποία ο κομμουνισμός
θα καταργήσει.

Η Ελε­ο­νό­ρα Μαρξ έγρα­φε ότι εκεί­νοι που
υπο­στη­ρί­ζουν την πορ­νεία είναι οι αστοί.

Και ο Λένιν θεω­ρού­σε ότι οι πόρνες
είναι διπλά θύμα­τα του καπι­τα­λι­στι­κού συστή­μα­τος, συνε­πώς οι αστοί δεν
δικαιού­νται να εκφρά­ζουν την κατα­δί­κη τους και την ηθι­κή ανη­συ­χία τους για την
πορ­νεία, η οποία -λέω εγώ- δεν είναι παρά μια ακραία, χυδαία μορ­φή της
εκμε­τάλ­λευ­σης ανθρώ­που από άνθρω­πο, βασι­κής αξί­ας του καπι­τα­λι­σμού, και η οποία
εκτι­νά­χθη­κε στα χρό­νια των μνημονίων.