Τον παππού Αυγκούστο Πινοσέτ τον γνωρίσαμε καλά από τον μαρτυρικό Σεπτέμβρη του 1973. Πρύτανης του νεοφιλελευθερισμού ο πιο αιματοβαμένος διακτάτορας της λατινικής Αμερικής, χρειάστηκε να βασανίσει και να σκοτώσει χιλιάδες Χιλιανούς, που εμπνεύστηκαν από το μεγάλο λαϊκό κίνημα της κοινωνικής αλλαγής στα χρόνια του Αλλιέντε. Την τελευταία 20ετία η Χιλή έζησε μία ιδιόρυθμη “μετάβαση” στην δημοκρατία, με κυβερνητική εξουσία, που ανήκε στην “κεντροαριστερά” αλλά με ουσιαστική κυριαρχία των συνταγματικών επιταγών του στυγερού προστατευόμενου της “δημοκρατικής” δύσης, Πινοσέτ, που ιδιωτικοποίησε μέχρι και το νερό… Οσοι είχαν την ευκαιρία και την τύχη να παρακολουθήσουν την τηλεοπτική εκμπομπή “ΕΞΑΝΤΑΣ” του Γιώργου Αυγερόπουλου στην ΝΕΤ, την Τετάρτη 16/12/09, διαπίστωσαν, οτι και ακόμη και το πολύτιμο νερό, ποιυ πρακτικά έχει εξαφανισρτεί από ολόκληρη την έρημο ΑΤΑΚΑΜΑ, γίνεται με -διπλό τρόπο- εμπορικό προϊόν: πρώτα με την τεράστια κατανάλωσή του για το πλύσιμο των μεταλλευμάτων χαλκού και ύστερα με την πώλησή του προς τους διψασμένους ιθαγενείς της πιο άνυδρης περιοχής του κόσμου.
Σ’ αυτό το αδυσώπητο εμπόριο ζωής η οικογένεια Πινοσέτ έχει την τιμητική της. Πρώτα ο παπούς, που φρόντισε – με διαφανείς διαδικασίες- να κατέχει σημαντικό μέρος των μετοχών της ορυκτής βιομηχανίας, που ο ίδιος ιδιωτικοποίησε για το …καλό του Χιλιανού λαού. Και ύστερα, ο “άξιος” επίγονος Γκαρσία Πινοσέτ, εγγονός του πρώτου, που διεκδίκησε την λαϊκή ψήφο στις πρόσφατες εκλογές, στο όνομα των αρχών του παπού του… Απέτυχε, αυτή την πρώτη φορά αλλά ασφαλώβς δεν θα χάνει τις ελπίδες του… Εξάλλου ο α’ γύρος των προεδρικών εκλογών ανέδειξε πρώτον με 44% τον υποψήφιο της δεξιάς Πινέϊρα. Μιάς δεξιάς, που δεν κρτατάει και πολλές αποστάσεις από τα προστάγματα του “φιλελεύθερου” Πινοσέτ.