Μεστό ελπίδων… - Φαιακία

΄πολιτική

Μεστό ελπίδων…

Παρασκευή 8 Μαΐου 2015
Μίλτος Βασιλείου
… είναι το κεί­με­νο του Αρη Χατζη­στε­φά­νου, γεμά­το χρη­σι­μό­τα­τες πλη­ρο­φο­ρί­ες και σχο­λια­σμούς, που ενδια­φέ­ρουν  το παρόν και το άμε­σον μέλ­λον μας… Σαν πολί­τες αυτής της χώρας, αυτού του πλα­νή­τη… Αντι­γρά­φου­με από την ISKRA και το info-war και παραθέτουμε:

ΚΙΝΑ
– ΡΩΣΙΑ ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΣΚΑΚΙΕΡΑ 


Όσοι ασχο­λού­νται με
το σκά­κι θα έχουν ακού­σει πολ­λές φορές τον όρο «διπλή απει­λή».
Πρό­κει­ται για ένα από τα βασι­κό­τε­ρα τακτι­κά χτυ­πή­μα­τα, όπου ένα κομ­μά­τι της μιας
παρά­τα­ξης τοπο­θε­τεί­ται με τέτοιο τρό­πο ώστε να απει­λεί
ταυ­τό­χρο­να δυο κομ­μά­τια του αντι­πά­λου. Όσοι συνη­θί­ζουν όμως να
χρη­σι­μο­ποιούν τον όρο «γεω­πο­λι­τι­κή σκα­κιέ­ρα» για να περι­γρά­ψουν τις σύνθετες
εξε­λί­ξεις στη διε­θνή διπλω­μα­τία, από αυτό το μήνα θα πρέ­πει να εισά­γουν στο
λεξι­λό­γιό τους και την έννοια της «τρι­πλής απειλής».
Στις αρχές Απριλίου
ο γαλ­λι­κός ενερ­γεια­κός γίγα­ντας TOTAL προ­χώ­ρη­σε σε μια
«σκα­κι­στι­κή» κίνη­ση που άφη­σε άφω­νους τους αντι­πά­λους της. Στην
προ­σπά­θειά της να εξα­σφα­λί­σει 27 δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολά­ρια, που
χρειά­ζε­ται για να ανα­πτύ­ξει εγκα­τα­στά­σεις υγρο­ποι­η­μέ­νοι φυσι­κού αερί­ου (LNG)
κοντά στον κύκλο της Αρκτι­κής στη Σιβη­ρία, ζήτη­σε τη βοή­θεια κινε­ζι­κών τραπεζών.
Σύμ­φω­να με τις πρώ­τες πλη­ρο­φο­ρί­ες που δημο­σιεύ­τη­καν στην αμε­ρι­κα­νι­κή εφημερίδα
Wall Street Journal, από τη συγκε­κρι­μέ­νη συμ­φω­νία ανα­μέ­νε­ται να
αντλή­σει το διό­λου ευκα­τα­φρό­νη­το ποσό των 15 δισε­κα­τομ­μυ­ρί­ων.
Και σαν να μην ήταν αυτό αρκε­τό για να προ­κα­λέ­σει πονο­κέ­φα­λο στην
Ουά­σιγ­κτον, η γαλ­λι­κή εται­ρεία ζήτη­σε τη μεσο­λά­βη­ση του
Βλα­ντι­μίρ Πούτιν
ενώ δέχθη­κε να λάβει το μεγα­λύ­τε­ρο μέρος του δανεί­ου σε ευρώ και
γουάν.
Με μια κίνηση
δηλα­δή αμφι­σβή­τη­σε ταυ­τό­χρο­να το εμπάρ­γκο των
ΗΠΑ απέ­να­ντι στη Ρωσία, την κυριαρ­χία των
αγο­ρών της Δύσης για την άντλη­ση κεφα­λαί­ων αλλά και την
παντο­κρα­το­ρία του δολα­ρί­ου, ως παγκό­σμιου μέσου συναλ­λα­γής και
επεν­δύ­σε­ων στην αγο­ρά ενέργειας.
Η
TOTAL, τα ετή­σια έσο­δα της οποί­ας ξεπέ­ρα­σαν τα 235
δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολά­ρια για το 2014, ανα­μέ­νε­ται να εξά­γει το ένα πέμπτο
των απο­θε­μά­των πετρε­λαί­ου της (περί­που 400.000 βαρέλια
ημε­ρη­σί­ως) από τη Ρωσία μέχρι το
2020. Οι νέες δρα­στη­ριό­τη­τες της εται­ρεί­ας στην αρκτική
επι­κε­ντρώ­νο­νται στην χερ­σό­νη­σο Για­μάλ, από όπου η εταιρεία
φιλο­δο­ξεί να παρά­γει 16.5 εκα­τομ­μύ­ρια μετρι­κούς τόνους
υγρο­ποι­η­μέ­νου φυσι­κού αερί­ου το χρό­νο. Το μεγα­λύ­τε­ρο τμή­μα του LGN
θα μετα­φέ­ρε­ται με παγο­θραυ­στι­κά και δεξα­με­νό­πλοια στις αγο­ρές της
Ευρώ­πης και της Ασί­ας και κυρί­ως στην Κίνα.
Στο πρό­γραμ­μα συμ­με­τέ­χουν επί­σης η ρωσι­κή εταιρεία
Novatek και η κρα­τι­κή εται­ρεία πετρε­λαί­ου της Κίνας.
Ο γαλ­λι­κός
ενερ­γεια­κός κολοσ­σός μπαί­νει εμβό­λι­μα λοι­πόν
στη σινο­ρω­σι­κή συνερ­γα­σία που ανα­πτύσ­σε­ται ταχύ­τα­τα τα τελευ­ταία χρό­νια. Τον
περα­σμέ­νο Μάιο ο Βλα­ντι­μίρ Πού­τιν επι­σκέ­φθη­κε τη Σαγκάη όπου υπέ­γρα­ψε
συμ­φω­νία ενερ­γεια­κής συνερ­γα­σί­ας με την κινε­ζι­κή ηγε­σία ύψους
400 δισε­κα­τομ­μυ­ρί­ων δολα­ρί­ων. Βασι­κός στό­χος της συνεργασία
είναι η κατα­σκευή αγω­γού φυσι­κού αερί­ου ο οποί­ος θα συν­δέ­ει τη Σιβη­ρία με την
Κίνα. 

Οι επεν­δυ­τι­κές
κινή­σεις της TOTAL, μάλι­στα, έρχο­νται να συμπλη­ρώ­σουν
το παζλ των νέων γεω­πο­λι­τι­κών και ενερ­γεια­κών
ισορ­ρο­πιών που δημιουρ­γού­νται στην περιο­χή της Αρκτι­κής. Όπως
εξη­γού­σα­με πριν από δυο χρό­νια από αυτές τις σελί­δες, το φαι­νό­με­νο του
θερ­μο­κη­πί­ου και το λιώ­σι­μο των πάγων
δημιουρ­γεί νέα εμπο­ρι­κά περά­σμα­τα στις παγω­μέ­νες θάλασ­σες του Βορ­ρά
ενώ καθι­στά εφι­κτή την εκμε­τάλ­λευ­ση κοι­τα­σμά­των
πετρε­λαί­ου και φυσι­κού αερί­ου που μέχρι πρό­τι­νος θεω­ρού­νταν απρό­σι­τα για την
βιο­μη­χα­νία ενέρ­γειας. Προ­βλέ­πο­ντας αυτές τις εξε­λί­ξεις η Μόσχα
ενι­σχύ­ει εδώ και χρό­νια τη στρα­τιω­τι­κή της παρου­σία
στην περιο­χή με την ανα­κα­τα­σκευή της σοβιετικής
αερο­πο­ρι­κής βάσης στη νήσο Κοτέλ­νι (στις βόρειες ακτές της
ανα­το­λι­κής Σιβη­ρί­ας) αλλά και με την απο­στο­λή νηο­πο­μπών με
πυρη­νο­κί­νη­τα παγοθραυστικά.

Παράλ­λη­λα με την
προ­βο­λή στρα­τιω­τι­κής ισχύ­ος η Μόσχα κινεί­ται
εδώ και χρό­νια και σε διπλω­μα­τι­κό επί­πε­δο προ­κει­μέ­νου να απο­δεί­ξει
ότι η υφα­λο­κρη­πί­δα της εκτεί­νε­ται σε μια ζώνη περί­που 1.000
τετρα­γω­νι­κών χιλιο­μέ­τρων που συν­δέ­ει το βυθό της Σιβη­ρί­ας
με το Βόρειο Πόλο (η λεγό­με­νη ράχη του Λομονόσοφ)
«’Ηρθα­με για να
μεί­νου­με» δήλω­νε στα τέλη του 20013 ο Ρώσος ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Άμυνας,
στρα­τη­γός Αρκά­ντι Μπα­κίν καθώς το κατα­δρο­μι­κό Πέτρος ο
Μέγας, που απο­τε­λεί το καμά­ρι του ρωσι­κού στό­λου, διέ­σχι­ζε
την περιο­χή μαζί με άλλα δέκα πλοία σε μια πρω­το­φα­νή επι­ί­ει­ξη ισχύ­ος. Ο
ίδιος ο Ρώσος πρό­ε­δρος, Βλα­ντι­μίρ Πού­τιν δήλω­νε τότε ότι η
Αρκτι­κή μπο­ρεί σύντο­μα να απο­τε­λέ­σει τη «νέα διώ­ρυ­γα του Σουέζ»
αλλά­ζο­ντας τα εμπο­ρι­κά περά­σμα­τα που γνώ­ρι­σε η ανθρω­πό­τη­τα από
τα μέσα του 19ου αιώ­να. Και μόνο το γεγο­νός ότι ο εμπο­ρι­κός στό­λος των
ισχυ­ρό­τε­ρων χωρών του κόσμου θα πρέ­πει να διέρ­χε­ται από την
περιο­χή συνο­δευό­με­νος από ρωσι­κά παγο­θραυ­στι­κά, δίνει στη Ρωσία ένα τεράστιο
πλε­ο­νέ­κτη­μα. Κυρί­ως όμως επι­τρέ­πει σε μια σει­ρά αναδυόμενων
χωρών να χρη­σι­μο­ποιούν εναλ­λα­κτι­κά δρο­μο­λό­για από αυτά που
διέρ­χο­νται από τη διώ­ρυ­γα του Σου­έζ και το Κέρας της Αφρι­κής – περιο­χή στην
οποία οι ΗΠΑ αυξά­νουν συνε­χώς την παρου­σία τους με τη βοή­θεια της Αιγύ­πτου και
της Σαου­δι­κής Αρα­βί­ας αντίστοιχα.
Εάν μάλι­στα οι νέοι
χάρ­τες ναυ­σι­πλο­ΐ­ας περι­λαμ­βά­νουν στη δια­δρο­μή τους και κοιτάσματα
πετρε­λαί­ου και φυσι­κού αερί­ου, εύκο­λα κατα­λα­βαί­νει κανείς ότι οι σημε­ρι­νές αλλά
και οι επερ­χό­με­νες υπερ­δυ­νά­μεις θα στρέ­ψουν το ενδια­φέ­ρον τους προς την
Αρκτι­κή και θα δώσουν μάχες χαρα­κω­μά­των για να κυριαρ­χή­σουν στην περιο­χή. Η
Ρωσία έχει προ­φα­νές συμ­φέ­ρον από αυτή την αλλα­γή αφού θα ελέγ­χει τη ναυσιπλοΐα
και τα ενερ­γεια­κά απο­θέ­μα­τα της περιο­χής. Η Κίνα από την πλευρά
γνω­ρί­ζει ότι τα εμπο­ρι­κά της πλοία θα μπο­ρούν να φτά­νουν στις αγο­ρές της Δύσης
γλι­τώ­νο­ντας έως και δέκα ώρες ταξι­διού ενώ παράλ­λη­λα θα απο­κτή­σει
πρό­σβα­ση σε νέα ενερ­γεια­κά κοι­τά­σμα­τα μειώ­νο­ντας την εξάρ­τη­σή τη από
την αμε­ρι­κα­νο­κρα­τού­με­νη Μέση Ανατολή.
Η TOTAL δεν είναι η
μόνη ευρω­παϊ­κή εται­ρεία που τολ­μά να αμφι­σβη­τή­σει τις οικο­νο­μι­κές επι­τα­γές της
Ουά­σιγ­κτον και να φλερ­τά­ρει ανοι­χτά με τις ανερ­χό­με­νες οικο­νο­μί­ες της Ασίας.
Πρώ­τη η γερ­μα­νι­κή αυτο­κι­νη­το­βιο­μη­χα­νία Daimler απέ­σπα­σε δάνειο
12 δισε­κα­τομ­μυ­ρί­ων δολα­ρί­ων από μια κοι­νο­πρα­ξία τριών τραπεζών
– δυο από τις οποί­ες ήταν κινέ­ζι­κες. Η μεγά­λη δια­φο­ρά όμως έγκει­ται στο γεγονός
ότι η TOTAL, απο­φά­σι­σε να δανει­στεί και στο
κινε­ζι­κό νόμι­σμα, το οποίο μέχρι πρό­τι­νος δεν θεω­ρού­νταν αρκε­τά ασφα­λές στην
αγο­ρά ενέρ­γειας λόγω των μεγά­λων δια­κυ­μάν­σε­ων που παρου­σί­α­ζε σε σχέ­ση με το
δολά­ριο. Πρό­κει­ται χωρίς αμφι­βο­λία για τη σημα­ντι­κό­τε­ρη αμφι­σβή­τη­ση
της παντο­κρα­το­ρί­ας του αμε­ρι­κα­νι­κού νομί­σμα­τος στην αγο­ρά ενέργειας –
από την επο­χή που ο Σαντάμ Χου­σείν τόλ­μη­σε να ψελ­λί­σει ότι θα
αντι­κα­τα­στή­σει το δολά­ριο με το ευρώ και λίγα χρό­νια αργό­τε­ρα κρεμόταν
απαγ­χο­νι­σμέ­νος μέσα στην ίδια του την πατρίδα.
Η από­φα­ση της
γαλ­λι­κής εται­ρεί­ας ανα­κοι­νώ­θη­κε λίγες μόλις ημέ­ρες μετά την επί­ση­μη δημιουργία
της κινε­ζι­κής τρά­πε­ζας επεν­δύ­σε­ων AIIB και μερι­κούς μόνο μήνες
μετά τις αντί­στοι­χες πρω­το­βου­λί­ες της Ρωσί­ας και των χωρών
BRICS, που αμφι­σβη­τούν ευθέ­ως το ΔΝΤ και την
Παγκό­σμια Τρά­πε­ζα και δημιουρ­γούν δικούς τους οικο­νο­μι­κούς θεσμούς. Είναι
προ­φα­νές ότι καθώς όλο και περισ­σό­τε­ρες ευρω­παϊ­κές εται­ρεί­ες θα απο­φα­σί­ζουν να
συνερ­γα­στούν με τα νέα οικο­νο­μι­κά όργα­να της Ασί­ας τόσο θα εντεί­νο­νται οι
ιμπε­ρια­λι­στι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις σε διε­θνές επί­πε­δο αλλά και στο
εσω­τε­ρι­κό των ευρω­παϊ­κών χωρών. Είναι δύσκο­λο λόγου χάρη να φαντα­στού­με ότι
τμή­μα­τα της οικο­νο­μι­κής ελίτ της Γερ­μα­νί­ας θα παρα­μεί­νουν σιω­πη­ρά στις κυρώσεις
ενα­ντί­ον της Μόσχας όταν θα βλέ­πουν τα συμ­φέ­ρο­ντά τους να πλήτ­το­νται άμε­σα από
την ακο­λου­θού­με­νη πολιτική.
Η πολι­τι­κή ένταση
είναι ακό­μη μεγα­λύ­τε­ρη στο εσω­τε­ρι­κό της Γαλ­λί­ας καθώς τα τελευ­ταία χρόνια
αρκε­τές γαλ­λι­κές εται­ρεί­ες έχουν πλη­ρώ­σει ακρι­βό τίμη­μα λόγω
των απαι­τή­σε­ων της Ουά­σιγ­κτον. Πριν από ένα χρό­νο το Παρίσι
ανα­γκά­στη­κε να ακυ­ρώ­σει την παρά­δο­ση
απο­βα­τι­κών πλοί­ων κλά­σης Mistral στη Ρωσία γεγο­νός που
στοί­χι­σε δεκά­δες εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ στη γαλ­λι­κή πολε­μι­κή βιο­μη­χα­νία. Πιο πρόσφατα
Αμε­ρι­κα­νοί αξιω­μα­τού­χοι μπλό­κα­ραν απο­στο­λή Γάλ­λων επι­χει­ρη­μα­τιών στην Τεχεράνη
καταρ­ρα­κώ­νο­ντας το κύρος της γαλ­λι­κής διπλω­μα­τί­ας που εμφα­νί­στη­κε σαν κράτος
παρί­ας στα μάτια των δικών της επι­χει­ρη­μα­τιών. Τερά­στιες ζημιές έχουν υποστεί
όμως και αρκε­τές γαλ­λι­κές τρά­πε­ζες, όπως η BNP Paribas που
πλη­ρώ­νουν πρό­στι­μα δισε­κα­τομ­μυ­ρί­ων δολα­ρί­ων κάθε φορά που
συνερ­γά­ζο­νται με χώρες, όπως το Ιράν, το
Σου­δάν ή η Κού­βα που τελούν υπό αμερικανικό
αποκελισμό.
Απα­ντώ­ντας στο
συνε­χή απο­κλει­σμό του­λά­χι­στον 30 από τις 40
κορυ­φαί­ες επι­χει­ρή­σεις της γαλ­λί­ας που συμ­με­τέ­χουν στον περίφημο
χρη­μα­τι­στη­ρια­κό δεί­κτη CAC-40 συμ­με­τέ­χουν σε κοι­νο­πρα­ξί­ες με ρωσι­κές εταιρείες.
Ανά­με­σά τουε συνα­ντάς ονό­μα­τα πολυ­ε­θνι­κών όπως η Renault,
Danone Sanofi κ.α. Υπό αυτές τις συν­θή­κες η TOTAL μετετρέπεται
απλώς στον πολιορ­κη­τι­κό κριό της προ­σπά­θειας ενός σημα­ντι­κού τμή­μα­τος του
οικο­νο­μι­κού και πολι­τι­κο­πυ κατε­στη­μέ­νου της Γαλ­λί­ας να αμφι­σβη­τή­σει το καθεστώς
κυρώ­σε­ων ενα­ντί­ον της ρωσιας και δευ­τε­ρευό­ντως και της Κίνας.
Δεν είναι φυσι­κά η
πρώ­τη φορά που η γαλ­λι­κή TOTAL μετα­τρέ­πε­ται σε πέτρα του
σκαν­δά­λου για τις σχέ­σεις της Γαλ­λί­ας αλλά και ολό­κλη­ρης της
Ευρώ­πης με τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τεί­ες. Ο γαλλικός
κολοσ­σός έχει «κοντα­ρο­χτυ­πη­θεί» πολ­λές φορές με αμε­ρι­κα­νι­κές εταιρείες
ενέρ­γειας, με χαρα­κτη­ρι­στι­κό­τε­ρο παρά­δειγ­μα τις επεν­δύ­σεις που είχε
πραγ­μα­το­ποι­ή­σει σε πετρε­λαϊ­κά κοι­τά­σμα­τα του Ιράκ – επέν­δυ­ση η οποία εν πολλοίς
χάθη­κε μετά την εισβο­λή και κατά­λη­ψη της χώρας από τις ΗΠΑ.
Αυτή τη
φορά όμως το παι­χνί­δι «χοντραί­νει» καθώς η γαλ­λι­κή πολυ­ε­θνι­κή δεν αμφισβητεί
απλώς την πρω­το­κα­θε­δρία ορι­σμέ­νων αμε­ρι­κα­νι­κών επι­χει­ρή­σε­ων αλλά τη λειτουργία
του δολα­ρί­ου, ως παγκό­σμιου νομί­σμα­τος, και την κυριαρ­χία των χρηματοπιστωτικών
ιδρυ­μά­των της Δύσης. Η συνέ­χεια ανα­μέ­νε­ται συναρ­πα­στι­κή. Ελπί­ζου­με όχι και
πολυαίματη.

Post Views: 2
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted