Μεξικό: Μαφιόζοι καλοί Χριστιανοί…

Τα πολι­τι­κά πράγ­μα­τα είχαν πάντο­τε μία ιδιαι­τε­ρό­τη­τα στο Μεξι­κό, που με τον τρό­πο αυτό ξέφευ­γε κάπως από τις γενι­κές Λατι­νο-Αμε­ρι­κα­νι­κές συντε­ταγ­μέ­νες. Εδώ και καρό αυτή η σύγ­χυ­ση εκφρά­ζε­ται μέσα από την κοι­νω­νι­κο-αγω­νι­στι­κή επέν­δυ­ση συμ­μο­ριών της Μαφί­ας αλλά και από την μαφιο­ποί­η­ση κοι­νω­νι­κών οργα­νώ­σε­ων από τη μεριά της Αστυ­νο­μί­ας, όταν σχε­διά­ζει μαζι­κές κοι­νω­νι­κές εκκα­θα­ρί­σεις… Στο κλί­μα αυτό είναι αρκε­τά δύσκο­λο να πιστέ­ψεις τις πλη­ρο­φο­ρί­ες για την πολι­τι­κή και κοι­νω­νι­κή ζωή στο Μεξι­κό, όταν απέ­χεις μερι­κές χιλιά­δες χιλιό­με­τρα…
Εκεί­νο, πάντως που μαζι­κά συμ­βαί­νει τελευ­ταία είναι η έντο­νη θρη­σκειο­ποί­η­ση της ιδε­ο­λο­γί­ας της μαφί­ας των ναρ­κω­τι­κών. Όταν πρό­σφα­τα π.χ. κηρύ­χτη­κε αγώ­νας κατά του καρ­τέλ ναρ­κω­τι­κών της Φαμί­λια του Μιτσο­α­κάν με την σύλ­λη­ψη του αρχη­γού, η απά­ντη­ση δόθη­κε με τον βασα­νι­σμό και την δολο­φο­νία 13 αστυ­νο­μι­κών, που βρέ­θη­καν νεκροί στις 13 Ιου­λί­ου. «Θεία δίκη» είπαν οι φίλοι του καρ­τέλ, που επε­κτεί­νουν την δρά­ση τους σε πολ­λές πολι­τεί­ες. Σε πολ­λές από τις περιο­χές αυτές υπάρ­χει ισχυ­ρή εκκλη­σια­στι­κή παρά­δο­ση και ταυ­τό­χρο­νες μνή­μες δυνα­μι­κών κοι­νω­νι­κών κινη­μά­των, που σχε­δόν πάντο­τε είχαν και αντι­κλη­ρι­κα­λι­στι­κό περιε­χό­με­νο.
Σήμε­ρα, η μαφία (ή καλύ­τε­ρα οι μαφί­ες) των ναρ­κω­τι­κών αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι η επέν­δυ­ση με θρη­σκευ­τι­κό­τη­τα είναι η καλύ­τε­ρη συντα­γή συσπεί­ρω­σης, απο­δο­χής, διεύ­ρυν­σης και προ­στα­σί­ας της δρά­σης τους. Ένα «εκκλη­σια­στι­κό» ξέπλυ­μα με την μορ­φή ταμά­των και δωρε­ών σε μονές και ναούς είναι ένας ισχυ­ρό­τα­τος παρά­γο­ντας διεύ­ρυν­σης των δεσμών τους με την κοι­νω­νία. Σ’ αυτό το κλί­μα, πρά­ξεις μαζι­κής βίας για την προ­στα­σία της νορ­κο­κυ­κλο­φο­ρί­ας από παρεμ­βά­σεις περι­φε­ρεια­κών αστυ­νο­μι­κών με περί­ερ­γη αφο­σοί­ω­ση στο καθή­κον απο­κτούν χαρα­κτή­ρα …απο­νο­μής δικαιο­σύ­νης από τον Υψι­στο.
Μόνον η παι­δεία μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει αντί­δο­το θερα­πεί­ας και πρό­λη­ψης αυτού του φαι­νο­μέ­νου, σημειώ­νει ο διοι­κη­τής της αστυ­νο­μί­ας, που βλέ­πει με ανη­συ­χία να αυξά­νο­νται οι αστυ­νο­μι­κοί-θύμα­τα της …οργής του Θεού…
Εχει ο και­ρός γυρίσματα…