Η Δίκη των Αεροπόρων

Η “δίκη των αερο­πό­ρων” απο­τε­λεί μία από τις σκο­τει­νό­τε­ρες “στιγ­μές” της μετεμφυλιακής
ιστο­ρί­ας του τόπου αλλά και μία σαφέ­στα­τη από­δει­ξη για την δρά­ση του ξενόδουλου
κρά­τους και παρα­κρά­τους ώστε να …καθα­ρί­σει δια παντός… Ετσι, που το στρά­τευ­μα να εκπλη­ρώ­νει την ουσία της αλη­σμό­νη­της ατά­κας Ελληνα
πρω­θυ­πουρ­γού της επο­χής προς Αμε­ρι­κα­νό Στρα­τη­γό:  Στρα­τη­γέ μου ιδού ο στρα­τός σας!

Με το θέμα ασχο­λεί­ται το σημεί­ω­μα του φίλ­τα­του Στέ­φα­νου Πάντου (δεν μας
το κοι­νο­ποί­η­σε… Mας το έστει­λαν φίλοι από το facebook. Ελπί­ζου­με να μην τσα­ντι­στεί για την …κλο­πή)…

“Η Δίκη των Αεροπόρων”

Σαν σήμε­ρα … στις 28 Νοεμ­βρί­ου 1953…

Κατη­γο­ρή­θη­καν για δολιο­φθο­ρά και κομ­μου­νι­στι­κή συνω­μο­σία, αλλά
αμνη­στεύ­τη­καν από την κυβέρ­νη­ση Καρα­μαν­λή το 1955.

Κατο­πι­νές έρευ­νες έδει­ξαν ότι η δίω­ξή τους οφεί­λε­ται σε σκευωρία.

Στις 13 Σεπτεμ­βρί­ου 1951 στη Σχο­λή Ικά­ρων συνέ­βη ένα ατύ­χη­μα σε
εκπαι­δευ­τι­κό αερο­πλά­νο τύπου Χάρ­βαρντ. Λίγες μέρες αργό­τε­ρα, σε αίθου­σα της
σχο­λής βρέ­θη­κε γραμ­μέ­νο στον τοί­χο σύν­θη­μα υπέρ του ΚΚΕ. 

Τα γεγο­νό­τα αυτά συσχε­τί­ζο­νται και στις 30 Δεκεμ­βρί­ου ο αρχη­γός του ΓΕΑ
αντι­πτέ­ραρ­χος Εμμα­νου­ήλ Κελαϊ­δής δια­τάσ­σει ένορ­κο προ­α­νά­κρι­ση για «ενδεί­ξεις
δολιο­φθο­ράς σε πολε­μι­κό αερο­σκά­φος της Σχο­λής Αεροπορίας».

Την επο­χή εκεί­νη η Ελλά­δα απεί­χε δύο χρό­νια από το τέλος του Εμφυλίου
Πολέμου. 

Τη χώρα κυβερ­νού­σαν αδύ­να­μες και βρα­χύ­βιες κυβερ­νή­σεις του Κέντρου, με
επι­κε­φα­λής, εναλ­λάξ, τον Σοφο­κλή Βενι­ζέ­λο και τον Νικό­λαο Πλα­στή­ρα, υπό την
υψη­λή επο­πτεία της Αμε­ρι­κα­νι­κής Αποστολής. 

Ο στρα­τός ήταν πανί­σχυ­ρος και απο­τε­λού­σε πόλο εξουσίας. 

Στους κόλ­πους του δρού­σε η μυστι­κή οργά­νω­ση ΙΔΕΑ («Ιερός Δεσμός Ελλήνων
Αξιω­μα­τι­κών»), που απο­τέ­λε­σε χρό­νια αργό­τε­ρα τη «μαγιά» της “21ης
Απριλίου”. 

Πρώ­το θέμα στην επι­και­ρό­τη­τα ήταν η δίκη και η κατα­δί­κη σε θάνα­το του Νίκου
Μπε­λο­γιάν­νη και των συντρό­φων του για κατα­σκο­πεία υπέρ του παρά­νο­μου ΚΚΕ. 

Το σκη­νι­κό ήταν κατάλ­λη­λο για κάποιους ακραί­ους αντι­κομ­μου­νι­στι­κούς κύκλους
να ξεκα­θα­ρί­σουν τις σχέ­σεις τους με τα φιλε­λεύ­θε­ρα στοι­χεία της Αεροπορίας.

Στις αρχές του 1952 άρχι­σαν οι ανα­κρί­σεις και σύντο­μα στα μπου­ντρού­μια του
Αερο­νο­μεί­ου Παλαιού Φαλή­ρου βρέ­θη­καν οι πρώ­τοι κατη­γο­ρού­με­νοι, οκτώ αξιωματικοί
(αντι­σμή­ναρ­χος ε.α. Θεο­φά­νης Μετα­ξάς, σμη­να­γοί Ηλί­ας Πανα­γου­λά­κης και
Ελευ­θέ­ριος Ζαφει­ρό­που­λος, υπο­σμη­να­γοί Γεώρ­γιος Θεο­δω­ρί­δης και Γεώργιος
Μαδεμ­λής, επι­σμη­να­γός Νικό­λα­ος Δόν­τζο­γλου και ανθυ­πο­σμη­να­γός Παναγιώτης
Λεμπέ­σης), εφτά υπα­ξιω­μα­τι­κοί και πέντε ιδιώτες. 

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι υπέ­στη­σαν φρι­κτά βασα­νι­στή­ρια και «ομο­λό­γη­σαν» την ενοχή
τους στη δολιο­φθο­ρά του αεροπλάνου. 

Ένας εκ των κατη­γο­ρου­μέ­νων, ο καθη­γη­τής μαθη­μα­τι­κών Χρή­στος Δαδα­λής, δεν
άντε­ξε και πέθα­νε από τα βασανιστήρια.

Οι εμπνευ­στές της σκευω­ρί­ας έπρε­πε να απο­δεί­ξουν και τη σχέ­ση των
κατη­γο­ρου­μέ­νων με το ΚΚΕ. Στρα­το­λό­γη­σαν τον Ίκα­ρο Νίκο Ακρι­βο­γιάν­νη και τον
έστει­λαν στις 7 Απρι­λί­ου 1952 στην Αλβα­νία για δήθεν εθνι­κή απο­στο­λή με την
ιδιό­τη­τα του φυγά­δα κομ­μου­νι­στή. Στη συνέ­χεια τον κατέ­δω­σαν στις αλβανικές
αρχές, ως διπλό πρά­κτο­ρα. Ο Ακρι­βο­γιάν­νης κατα­δι­κά­σθη­κε σε θάνα­το και
εκτε­λέ­στη­κε στις 15 Απρι­λί­ου 1953.

Στις 16 Απρι­λί­ου 1952 η υπό­θε­ση των αερο­πό­ρων, που μέχρι εκεί­νη τη στιγμή
καλύ­πτε­ται από πέπλο σιω­πής, έρχε­ται στην επι­φά­νεια από τον δεξιό Τύπο, που
κατα­κλύ­ζε­ται από πλη­θώ­ρα δημο­σιευ­μά­των «για την ανα­κα­λυ­φθεί­σα κομμουνιστική
δρά­ση στην Αεροπορία». 

Πιο ευφά­ντα­στες γρα­φί­δες κάνουν λόγο και για καταρ­ρί­ψεις αερο­σκα­φών από
τους συνωμότες.

Στις 10 Ιου­λί­ου 1952 εκδί­δε­ται το παρα­πεμ­πτι­κό βού­λευ­μα, με το οποίο
οδη­γού­νται στο εδώ­λιο του Αερο­δι­κεί­ου 19 άτομα. 

Κατά το βού­λευ­μα, οι κατη­γο­ρού­με­νοι είχαν συμπή­ξει οργά­νω­ση, που δρού­σε από
το 1950 και εκτε­λού­σε εντο­λές της ηγε­σί­ας του ΚΚΕ. 

Η «Δίκη των Αερο­πό­ρων» άρχι­σε στις 22 Αυγού­στου 1952 και ολο­κλη­ρώ­θη­κε στις
17 Σεπτεμ­βρί­ου. Μάταια οι κατη­γο­ρού­με­νοι αξιω­μα­τι­κοί επέ­σειαν στους Αεροδίκες
τα μετάλ­λια και τα παρά­ση­μα, που είχαν λάβει στα πεδία των μαχών. 

Το δικα­στή­ριο πεί­σθη­κε για την ενο­χή τους και επέ­βα­λε την ποι­νή του θανάτου
στον σμη­να­γό Πανα­γου­λά­κη και τον υπο­σμη­να­γό Θεοδωρίδη. 

Σε τέσ­σε­ρις κατη­γο­ρου­μέ­νους επέ­βα­λε ισό­βια, σε δύο εικο­σα­ε­τή κάθειρ­ξη, σε
δύο δεκα­ε­τή κάθειρ­ξη, ενώ οι υπό­λοι­ποι κηρύ­χθη­καν αθώοι.

Το Μάρ­τιο του 1953 η υπό­θε­ση έφτα­σε στο Ανώ­τα­το Ανα­θε­ω­ρη­τι­κό Δικαστήριο,
που ύστε­ρα από μερι­κές συνε­δριά­σεις ανέ­βα­λε τη δίκη «λόγω σημα­ντι­κών αιτί­ων και
για κρείσ­σο­νες αποδείξεις». 

Τη χώρα τώρα κυβερ­νού­σε ο νικη­τής του Εμφυ­λί­ου Αλέ­ξαν­δρος Παπά­γος, έχοντας
κερ­δί­σει δια περι­πά­του τις εκλογές. 

Στις 30 Σεπτεμ­βρί­ου άρχι­σε η δίκη στο Ανα­θε­ω­ρη­τι­κό και ολο­κλη­ρώ­θη­κε στις 28
Νοεμ­βρί­ου 1953, με δέκα κατηγορουμένους. 

Η ατμό­σφαι­ρα αυτή τη φορά ήταν φανε­ρά διαφορετική. 

Όλα τα στοι­χεία πεί­θουν ότι πρό­κει­ται για σκευωρία. 

Παρό­λα αυτά, οι δικα­στές δέχο­νται την ύπαρ­ξη συνω­μο­σί­ας και επιβάλλουν
ελα­φρύ­τε­ρες ποι­νές στους κατηγορουμένους. 

Δύο κατα­δι­κά­ζο­νται σε ισό­βια, έξι σε ποι­νές πρό­σκαι­ρης κάθειρ­ξης και δύο
αθωώνονται.

Ο φάκε­λος της υπό­θε­σης των αερο­πό­ρων έκλει­σε ορι­στι­κά τον Νοέμ­βριο του
1955, όταν η κυβέρ­νη­ση Καρα­μαν­λή χορή­γη­σε αμνη­στία στους κατα­δι­κα­σθέ­ντες, αλλά
και στους σκευω­ρούς, πολ­λοί από τους οποί­ους υπη­ρέ­τη­σαν πιστά την Απριλιανή
Χούντα. 

Όταν χρό­νια αργό­τε­ρα ο Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής συνα­ντή­θη­κε μ’ έναν από τους
αμνη­στευ­θέ­ντες αξιω­μα­τι­κούς, τον συμπα­τριώ­τη του από τις Σέρ­ρες Γεώργιο
Μαδεμ­λή, του είπε ότι γνώ­ρι­ζε ότι «είναι αθώοι».