ΑΒΙΩΤΗ ΖΩΗ-ΒΙΩΣΙΜΟ ΧΡΕΟΣ; OΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

«Η πατα­γώ­δης απο­τυ­χία των πολι­τι­κών διαχείρισης
του δημό­σιου χρέ­ους σε συνεν­νό­η­ση με τους δανει­στές, από την κυβέρ­νη­ση του
Γ. Παπαν­δρέ­ου μέχρι την σημε­ρι­νή του Α.
Σαμα­ρά, ανοί­γει εκ νέου τη συζή­τη­ση για το τι μέλ­λει γενέ­σθαι για αυτό
το ζήτη­μα υπό πολύ πιο δρα­μα­τι­κούς όρους. Το βεβαιώ­νουν η εκτί­να­ξη του
δημό­σιου χρέ­ους και ως ποσο­στό (από 129% στο 175% του ΑΕΠ) και ως απόλυτο
μέγε­θος (από 299 σε 321 δισ. ευρώ) από το 2009 που ξεκί­νη­σε η “διά­σω­σή”
μας μέχρι σήμε­ρα. Επί­σης, το απο­δει­κνύ­ουν και οι δια­στά­σεις
παρο­ξυ­σμού που έχει λάβει το κοι­νω­νι­κό ζήτη­μα με την
έκρη­ξη της ανερ­γί­ας, της φτώ­χειας, της μετα­νά­στευ­σης, της
κατα­στο­λής κ.λπ.

Σε αυτό το πλαί­σιο προ­βά­λει ως επι­τα­κτι­κή ανάγκη
για τη διά­σω­ση του λαού και της χώρας η δια­γρα­φή του μεγαλύτερου
μέρους-ακό­μη και όλου- του δημό­σιου χρέ­ους. Είναι στό­χος που
τέθη­κε και αγκα­λιά­στη­κε από το κίνη­μα ενά­ντια στα Μνη­μό­νια και τη λιτότητα.
Επί­σης απο­τε­λεί εκ των ων ουκ άνευ όρο για να μην ζήσου­με σαν
δούλοι.

Η Πρω­το­βου­λία για
τη Συγκρό­τη­ση Επι­τρο­πής Λογι­στι­κού Ελέγ­χου, από την ίδρυ­σή της, τον Μάρ­τιο του
2011, δεσμεύ­τη­κε να υπη­ρε­τή­σει αυτόν ακρι­βώς το στό­χο, με την κινη­το­ποί­η­ση των
εργα­ζο­μέ­νων που πλήτ­το­νται από την κρί­ση, τη διε­θνή εμπει­ρία που συγκέ­ντρω­σε και
την τεχνο­γνω­σία των επι­στη­μό­νων που την πλαι­σιώ­νουν. Η αλλα­γή του προφίλ
του δημό­σιου χρέ­ους, καθώς πλέ­ον τα δύο τρί­τα του οφεί­λο­νται στην Τρόι­κα και δεν
έχουν ομο­λο­για­κή μορ­φή, διευ­κο­λύ­νει τα μέγι­στα την υλο­ποί­η­ση μιας απόφασης
μονο­με­ρούς δια­γρα­φής αυτού του τμή­μα­τος του χρέ­ους, χωρίς καμία συνεν­νό­η­ση με
τους δανει­στές. Στη συνέ­χεια και του ομο­λο­για­κού, που αντι­προ­σω­πεύ­ει το
23,7% του χρέ­ους με βάση τα πιο πρό­σφα­τα στοι­χεία (30 Σεπτέμ­βρί­ου 2013,
Ειση­γη­τι­κή Έκθε­ση του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού για το 2014). Ο λαός ευτύ­χη­σε να
έχει μαζί του πλή­θος συνταγ­μα­το­λό­γων, οικο­νο­μο­λό­γων και ιστο­ρι­κών οι οποίοι
επε­σή­μα­ναν έγκυ­ρα και με επάρ­κεια τον επα­χθή, αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό και ασύμ­βα­το με
το διε­θνές δίκαιο χαρα­κτή­ρα του ελλη­νι­κού δημό­σιου χρέ­ους. Πρό­σφε­ραν έτσι την
απα­ραί­τη­τη τεκμηρίωση.

Στη βάση
αυτού του κεκτη­μέ­νου, τοπο­θε­τή­σεις όπως του βου­λευ­τή του ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Σταθάκη,
στις 21 Ιανουα­ρί­ου στον ρ/σ Στο κόκ­κι­νο, που προσ­διο­ρί­ζουν το απε­χθές χρέ­ος στο
5%, περιο­ρί­ζο­ντάς το μόνο σε περι­πτώ­σεις ακραί­ας δια­φθο­ράς, είναι αβάσιμες.
Επί­σης, δεν συμ­βάλ­λουν στην ανα­γκαία πάλη για δια­γρα­φή του χρέ­ους και ακυρώνουν
εκ προ­οι­μί­ου την προ­σπά­θεια απο­νο­μι­μο­ποί­η­σης του δημό­σιου χρέ­ους, που είναι το
πρώ­το βήμα για την μη πλη­ρω­μή του. Αντί­θε­τα, είναι όλο και μεγα­λύ­τε­ρη η
ανα­γκαιό­τη­τα για άνοιγ­μα των βιβλί­ων του ελλη­νι­κού χρέ­ους, για τη δημιουργία
μίας ανε­ξάρ­τη­της Επι­τρο­πής Λογι­στι­κού Ελέγ­χου από εκπρο­σώ­πους κινημάτων,
συν­δι­κα­λι­στι­κών οργα­νώ­σε­ων, οικο­νο­μο­λό­γους και άλλους προ­κει­μέ­νου επι­τέ­λους να
μαθευ­τεί η αλή­θεια για το πώς φθά­σα­με στην ελλη­νι­κή-ευρω­παϊ­κή υπερ­χρέ­ω­ση και
ποιος είναι ο ρόλος των ξένων και εγχώ­ριων τρα­πε­ζών, των κυβερ­νή­σε­ων των
τελευ­ταί­ων ετών, της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, της ΕΚΤ, του ΔΝΤ και των άλλων
ευρω­παϊ­κών θεσμι­κών φορέ­ων.
Όταν μία χώρα βου­λιά­ζει σε μία πρω­το­φα­νή ανθρωπιστική
κρί­ση, όταν κλεί­νουν νοσο­κο­μεία και σχο­λεία, όταν η ανερ­γία χτυ­πά­ει κόκ­κι­νο και
μεγά­λο τμή­μα του πλη­θυ­σμού στε­ρεί­ται ακό­μη και της στοιχειώδους
ιατρο­φαρ­μα­κευ­τι­κής κάλυ­ψης, δεν προ­έ­χει η απο­πλη­ρω­μή του χρέ­ους αλλά η
εξοι­κο­νό­μη­ση πόρων για τη στοι­χειώ­δη λει­τουρ­γία της κοι­νω­νί­ας, κάτι άλλω­στε που
προ­βλέ­πε­ται και από σχε­τι­κές δια­κη­ρύ­ξεις των Ηνω­μέ­νων Εθνών.

Η Πρω­το­βου­λία για τη Συγκρό­τη­ση Επι­τρο­πής Λογιστικού
Ελέγ­χου καλεί τον ελλη­νι­κό λαό να παλέ­ψει ενά­ντια στο χρέ­ος, την Τρόι­κα και τις
κυβερ­νή­σεις τους. Μόνο η λαϊ­κή πάλη μπο­ρεί να εγγυ­η­θεί την ανα­τρο­πή του
καθε­στώ­τος της χρεοκρατίας!»