Έρχεται χιονιάς, έρχεται μπόρα…

Μαζί με το καμπανάκι,
που θα σημά­νει την έναρ­ξη ης σχο­λι­κής χρο­νιάς, ο φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης
χτυ­πά­ει το κου­δού­νι της προει­δο­ποί­η­σης για τον εξαι­ρε­τι­κά δύσκο­λο χει­μώ­να για Ευρωπαίους
και άλλους  λαούς του πλα­νή­τη… Οι καπι­τα­λι­στές κλι­μα­κώ­νουν την επί­θε­σή τους στους
εργα­ζό­με­νους και συνι­στούν ψυχραι­μία και υπο­μο­νή… Εχουν μάλι­στα και πρακτικές
συντα­γές για να την …βγά­λου­με καθα­ρή, όπως αυτοί θα ήθε­λαν…  Για το …καλό τους φυσι­κά… Παραθέτουμε…

Ίσως
ακό­μα και να μει­διούν ακού­γο­ντας ευρώ-οδη­γί­ες για εξοι­κο­νό­μη­ση ενέρ­γειας με
κρύα ντους, με συνευ­ρέ­σεις υπό το φως των κεριών, και θαλ­πω­ρή στη ζεστα­σιά των
ξυλαν­θρά­κων! Την ίδια στιγ­μή που η αρχι­κο­μι­σά­ριος Ούρ­σου­λα Φον ντερ Λάιεν
επι­μέ­νει να δηλώ­νει στο πλευ­ρό του Ζελέν­σκι εξο­πλί­ζο­ντας τον για ένα
παρα­τε­τα­μέ­νο πόλε­μο, προς μεγά­λη ικα­νο­ποί­η­ση του Πού­τιν, αφού εξασφαλίζει
παρά­τα­ση της πολε­μι­κής κόλα­σης με στρα­τη­γό χει­μώ­να και με συνε­πα­κό­λου­θο μια
κοι­νω­νι­κή έκρη­ξη στην Ευρώπη…

Ήδη
χιλιά­δες εργα­ζό­με­νοι στους σιδη­ρο­δρό­μους, στα ταχυ­δρο­μεία και στα λιμά­νια της
Βρε­τα­νί­ας βρί­σκο­νται σε απερ­για­κό πυρε­τό για αυξή­σεις μισθών,
κινη­το­ποι­ή­σεις  τέτοιας έκτα­σης που έχει
να τις βιώ­σει αυτή η χώρα 30 χρό­νια. Ο πλη­θω­ρι­σμός θα βγά­λει και άλλους
βρε­τα­νούς εργα­ζό­με­νους στο δρό­μο και ο φόβος των κυβερ­νη­τι­κών είναι πως σύντομα
θα νεκρώ­σουν σημα­ντι­κή για την οικο­νο­μία κλάδοι…

Αυτό
που δε θέλουν να σκέ­πτο­νται οι ευρω­παί­οι «ηγέ­τες» είναι να βρε­θούν στην ανάγκη
να εξη­γή­σουν στους οργι­σμέ­νους λαούς τους το πώς οι κυρώ­σεις, που επέ­βα­λαν κατ’
εντο­λή των ΗΠΑ στον Πού­τιν, άδεια­σαν τις δικές τους τσέ­πες και άφη­σαν σχε­δόν ανέπαφο,
αν όχι και πιο γεμά­το σύμ­φω­να με Αμε­ρι­κα­νούς οικο­νο­μο­λό­γους, το σεντού­κι του
Ρώσου…

Είναι
η οργή της «κατσα­ρό­λας»  που θα καθορίσει
τη στά­ση και του πλέ­ον αγου­ρο­ξυ­πνη­μέ­νου ευρω­παί­ου πολί­τη… Και η οργή για τις
οδη­γί­ες των γκόλ­ντεν μπόις, όπως αυτές του εκπρο­σώ­που των χρηματοπιστωτικών
ιδρυ­μά­των, προ­έ­δρου Μακρόν, προς τη πλέ­μπα για: «Το τέλος της αφθο­νί­ας», «των
βεβαιο­τή­των» και «της ανεμελιάς»!

Μια
κατσα­ρό­λα μισο­ά­δεια που θα σπρώ­χνει τους πολί­τες να αμφι­σβη­τούν φανε­ρά και
έντο­να την πολι­τι­κή και τους πολι­τι­κούς της υπό διά­λυ­ση ΕΕ. Και παράλ­λη­λα η
ανα­σφά­λεια θα οδη­γεί σημα­ντι­κά τμή­μα­τα του πλη­θυ­σμού σε παλιούς και νέους
«Αδόλ­φους» και «Μπε­νί­το», ιστο­ρι­κούς συνερ­γά­τες του συστή­μα­τος, προ­στά­τες του
από τις όποιες αρι­στε­ρές κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κές εξελίξεις…

Το
ερώ­τη­μα, όμως, είναι για πόσο οι Ευρω­παί­οι «ηγέ­τες» θα μπο­ρέ­σουν να αντέξουν
πολι­τι­κά το «χει­μώ­να οργής». Δημο­σί­ευ­μα της εφη­με­ρί­δας «Confindustria», που
απη­χεί κύκλους Ιτα­λών Βιο­μη­χά­νων, απο­κα­λύ­πτει πως η Γερ­μα­νία σπά­ει τη περιβόητη
ευρω­παϊ­κή «αλλη­λεγ­γύη» αγο­ρά­ζο­ντας φυσι­κό αέριο από μη Ρώσους σε τιμές πάνω από
τις απο­φά­σεις της Κομι­σιόν! Ένα ακό­μα απο­κα­λυ­πτι­κό στρι­πτίζ που διαλύει
ευρω­παϊ­κές αυτα­πά­τες περί αλλη­λεγ­γύ­ης, μύθους ενό­τη­τας και ισονομίας! 

Τίτλοι
ευρω­παϊ­κών εφη­με­ρί­δων αρχί­ζουν ήδη να «ζωγρα­φί­ζουν» την «κόπω­ση» ειδι­κά των
ευρω­παί­ων καπι­τα­λι­στών! Ενδει­κτι­κά η ισπα­νι­κή El Pais γρά­φει: «Η παρά­τα­ση του
πολέ­μου θέτει σε δοκι­μα­σία τη συνο­χή της Δύσης ένα­ντι της Ρωσί­ας»! Η γερμανική
Suddeutsche Zeitung ανα­φέ­ρε­ται κυνι­κά: «Η Δύση έχει βαρε­θεί τον πόλε­μο…» Και
η γαλ­λι­κή ιστο­σε­λί­δα “Atlantico” ακο­λου­θώ­ντας το γνω­στό σαβουάρ βιβρ
ανα­ρω­τιέ­ται: «Η Ουκρα­νία απει­λεί­ται από την κού­ρα­ση… των Δυτι­κών;» Ακό­μα και
στα εγχώ­ρια ΜΜΕ της λίστας Πέτσα το Ουκρα­νι­κό έχα­σε πλέ­ον την πάλαι ποτέ…
φρε­σκά­δα του!

Όλα έχουν
πάντα κάποιο τέλος και αυτό είναι το τέλος των ανό­η­των και των αδύναμων! 

Και
μέσα σ’ όλο αυτό το ευρω­παϊ­κό αλα­λούμ ο Μητσο­τά­κης από την Έκθε­ση της
Θεσ­σα­λο­νί­κης θα μας τάξει, σαν από έθι­μο και πάλι, αυξή­σεις σε μισθούς και σε
συντά­ξεις με το τσου­βά­λι, ανα­φε­ρό­με­νος στη φοβε­ρή ανά­πτυ­ξη, σε κάποια άλλη χώρα
προ­φα­νώς και όχι σ’ αυτήν εδώ που το δημό­σιο και ιδιω­τι­κό χρέ­ος έχει εκτιναχθεί
πάνω από τα 573 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ! Καλή αντά­μω­ση στους ευρω­παϊ­κούς δρόμους
της Οργής...