Η συνέχεια της ιστορίας του γαϊδαράκου…

…που του επι­τέ­θη­κε το ανθρωποειδές…

Αντι­θέ­τως το ζώον, που του επι­τέ­θη­κε είναι μία χαρά…
Και φαί­νε­ται, πώς μία χαρά ήταν και μία 
χαρά θα παρα­μεί­νει. Διό­τι έχει παρελ­θόν και παρόν… Για­τί να μην έχει και
μέλλον;;;

Πιο συγκε­κρι­μέ­να το περί ου ο λόγος δίπο­δο είναι
δια­πρε­πής επι­χει­ρη­μα­τί­ας – κτη­νο­τρό­φος, που έχει ξαμο­λη­μέ­να μερι­κές εκατοντάδες
ζώα στο χωριό… Σκυ­λιά, γαϊ­δού­ρια, αγε­λά­δες και πρό­βα­τα… Που φυσι­κά, κάτω από
τέτοιες …πρό­τυ­πες συν­θή­κες κτη­νο­τρο­φί­ας λερώ­νουν και μολύνουν… 

Φρο­ντί­ζει όμως τα
πιο άρρω­στα να τα κλεί­νει σε ανοι­χτά οικό­πε­δα του χωριού… Μην ξεχά­σε­τε, τα Χριστούγεννα
να ψωνί­σε­τε την γαλο­πού­λα σας και το Πάσχα το παρα­δο­σια­κό αμνοερίφιο! 

Η δρά­ση αυτή του διπό­δου έχει τύχει, απ’ ότι φαίνεται
γενι­κής ανα­γνώ­ρι­σης και απο­δο­χής… Και ας αφή­σου­με στην άκρη τώρα τις εκπλήξεις,
τις οιμω­γές και τα κρο­κο­δεί­λια… Εκλέ­χτη­κε δημο­τι­κός σύμ­βου­λος σε έναν πολύ
γνω­στό Δήμο στις παρυ­φές της πόλης των Ιωαν­νί­νων ενώ ο δήμαρ­χος τον αντάμειψε
για τις αρε­τές και τις ικα­νό­τη­τές του με την θέση του αντιδημάρχου… 

Όπως δια­βά­ζου­με, πρό­σφα­τα, τον Ιού­λιο, ο πρό­ε­δρος του
χωριού Βαγε­νί­τι, έκα­νε συγκε­κρι­μέ­νη καταγ­γε­λία σε βάρος του διπό­δου… Δεν
γνω­ρί­ζου­με την τύχη της αλλά μπο­ρού­με να την φαντα­στού­με… Δεν θα εκπλα­γού­με αν
μάθου­με για τσα­μπου­κά και προει­δο­ποί­η­ση του καταγ­γέλ­λο­ντα να προσέχει… 

Για την ώρα το ανθρω­ποει­δές στε­ρή­θη­κε την ιδιό­τη­τα του
αντιδημάρχου!!! 

Τι κρί­μα!!! Τι πλήγ­μα για τον τόπο και τον λαό… Για
την φήμη του και την πολι­τι­στι­κή του κληρονομιά…

Ούτε σε μας άρε­σε, που δεν είμα­στε δημό­τες Ζίτσας… Αν όμως
στην Ζίτσα …’δεν το περί­με­ναν ποτέ…’ ,
τότε ένα από τα δύο ισχύ­ει… Ή δεν παίρ­νου­νε χαμπά­ρι για τόσο χονδροειδείς
παρα­βιά­σεις στοι­χειω­δών κανό­νων και νόμων για την κτη­νο­τρο­φία, την υγεία και
την ποιό­τη­τα ζωής ή ο ‘κύριος’ αντι­δή­μαρ­χος είναι θύμα …παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης… Ακούστηκε
μάλι­στα, πως μπο­ρεί να ήταν και λύκοι, που κατα­σπά­ρα­ξαν τον γαϊ­δα­ρά­κο… Το
σκε­φτή­κα­με και εμείς… Μέσα στη ντά­λα του Αυγού­στου και δύο μέτρα από τα
Γιάν­νε­να, το πρώ­το πρά­μα, που θα σου έλθει στο μυα­λό είναι η επίθεση
πει­να­σμέ­νης αγέ­λη λύκων μέσα στο χωριό… 

Ασφα­λώς και δεχό­μα­στε πως η συγκε­κρι­μέ­νη συμπεριφορά
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να απο­δί­δε­ται με γενι­κεύ­σεις στο σύνο­λο των κατοί­κων… Καλό, όμως θα είναι
να σκε­φτούν ΟΣΟΙ δεν απο­δέ­χο­νται αυτή την κτη­νω­δία σαν κομ­μά­τι της κουλ­τού­ρας τους,
πως χρέ­ος του τους είναι η συνε­πής και στα­θε­ρή αντί­δρα­ση απέ­να­ντι στο ‘κύριο’
και τους ομοί­ους του… Σε κάθε περί­πτω­ση, κάθε στιγ­μή… Όχι μόνον σήμε­ρα, που τα
κανά­λια αμιλ­λώ­νται στην παρου­σί­α­ση της βαρ­βα­ρό­τη­τας προς όφε­λος των δεικτών
τηλεθέασης… 

Και αύριο και μεθαύ­ριο… Που θάχει κατα­κα­θή­σει ο κουρνιαχτός
της επι­και­ρό­τη­τας και η ζωή θα ξανα­πά­ρει το καθιε­ρω­μέ­νο τέμπο της… Χωράνε
τέτοιες συμπε­ρι­φο­ρές σε ανθρώ­πι­νες κοι­νό­τη­τες;;; Εστω, στων Ελλή­νων τις κοινότητες…

ΥΓ. Πρέ­πει να ανα­γνω­ρί­σου­με, πως περι­στα­τι­κά τέτοιας …φιλο­ζω­ϊ­κής
δρά­σης μπο­ρεί να βρει κανείς πλεί­στα όσα στο διαδίκτυο… 

Πάντως αισθα­νό­μα­στε την ανά­γκη να προτείνουμε
συνά­ντη­ση των δύο αντι­δη­μάρ­χων… Η ισχύς εν τη ενώ­σει…