ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2021

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2021

Το «Πολυ­τε­χνείο» αποτελεί
λαμπρή από­δει­ξη ότι όταν υπάρ­χει κοι­νή δρά­ση πάνω σε ένα στό­χο, όλων εκείνων
που έχουν αυτόν τον στό­χο, επι­τυγ­χά­νο­νται σπου­δαία αποτελέσματα.

Απο­τε­λεί λαμπρή απόδειξη
ότι, τα κινή­μα­τα δεν χρειά­ζο­νται ποδη­γέ­τη­ση αλλά συμμετοχή.

Απο­τε­λεί λαμπρή απόδειξη
ότι, τα συμ­με­το­χι­κά κινή­μα­τα μπο­ρούν να δρά­σουν με επι­τυ­χία, να αρπάξουν
ευκαι­ρί­ες και να τις μετα­τρέ­ψουν σε εξεγέρσεις.

Πολ­λές δια­φο­ρε­τι­κές τάσεις
συμ­με­τεί­χαν με δια­φο­ρε­τι­κά σκε­πτι­κά και δια­φο­ρε­τι­κές οπτι­κές γωνί­ες. Κάποιοι
αρι­στε­ροί δεν το καλο­βλέ­πα­νε για­τί θεω­ρού­σαν ότι δεν ήταν ώρι­μα τα γεγονότα,
κάποιοι άλλοι θεω­ρού­σαν ότι θα πήγαι­νε πίσω την «φιλε­λευ­θε­ρο­ποί­η­ση» του
Μαρ­κε­ζί­νη και την πολι­τι­κή τους του «ενιαί­ου μετώ­που», κάποιοι τρί­τοι γιατί
θέλα­νε κάτι ποιο αγω­νι­στι­κό δηλα­δή ένο­πλο αγώνα.

Ωστό­σο κάτω από την πίεση
και το μέγε­θος του κινή­μα­τος των ανέ­ντα­χτων, κάνο­ντας τους απαραίτητους
συγκε­ρα­σμούς από­ψε­ων, συμ­με­τεί­χαν όλοι με ανι­διο­τέ­λεια, εντι­μό­τη­τα, γενναιότητα
και θάρ­ρος και οδή­γη­σαν την δια­μαρ­τυ­ρία σε εξέγερση.

Μια εξέ­γερ­ση κατά της
Χού­ντας που ξεπέ­ρα­σε τα όρια του φοι­τη­τι­κού κινή­μα­τος, μίλη­σε στην καρ­διά και
στο μυα­λό ευρύ­τε­ρων λαϊ­κών στρωμάτων.

Μια εξέ­γερ­ση που οδήγησε
στην ιδε­ο­λο­γι­κή ήττα του αήτ­τη­του της Χούντας.

Μια εξέ­γερ­ση που ξεπέρασε
τη στά­ση της κοι­νω­νι­κής ανο­χής και αμφι­σβή­τη­σε το σύν­δρο­μο του «καλού νοικοκύρη
κυρ Παντελή».

Μια εξέ­γερ­ση, τέλος, που
προ­κά­λε­σε εσω­τε­ρι­κές τρι­βές στην Χού­ντα και απο­τέ­λε­σε την αρχή του τέλους
της.     

Αν τότε η συνεργασία
πολ­λών δια­φο­ρε­τι­κών ιδε­ο­λο­γι­κών τάσε­ων έγι­νε de facto, κάτω από την ανά­γκη της
αντι­πα­ρά­θε­σης με πανί­σχυ­ρη φασι­στι­κή Χού­ντα, σήμε­ρα πρέ­πει να γίνει de jure από
την ανά­γκη για την αντι­πα­ρά­θε­ση με τον πανί­σχυ­ρο αντικοινωνικό
νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό και τον ενα­γκα­λι­σμό του με τον φασι­σμό που σηκώ­νει κεφάλι.

Ιδιαί­τε­ρα στην Πατρίδα
μας, που γίνε­ται απρο­κά­λυ­πτη προ­σπά­θεια εγκα­θί­δρυ­σης βαθιά Αντιδημοκρατικού
Κρά­τους, αστυ­νο­μο­κρα­τού­με­νου κρά­τους, με κατα­πά­τη­ση των αρχών της Δημοκρατίας
και των Ανθρώ­πι­νων δικαιω­μά­των, ανε­ξάρ­τη­τα πολι­τι­κών και ιδεολογικών
προ­τι­μή­σε­ων κάθε ένας που αυτο­α­πο­κα­λεί­ται δημο­κρά­της έχει υπο­χρέ­ω­ση να
συσπει­ρω­θεί στις εκδη­λώ­σεις εορ­τα­σμού του Πολυ­τε­χνεί­ου δια­δη­λώ­νο­ντας την
από­φα­σή του να ενα­ντιω­θεί στην κατα­στο­λή, τη συντή­ρη­ση και τον μεσαί­ω­να που
προ­σπα­θούν να γυρί­σουν την κοινωνία.

Αυτό είναι για μένα το
ιστο­ρι­κό μήνυ­μα που μας δίνει το «Πολυ­τε­χνείο».