*Ο Μπράουν, ο Φίσερ κι ο Κραφτ…

Ετσι επι­γρά­φε­ται το άρθρο του φίλ­τα­του Νίκου Μητσιά­λη, που ξανά­φε­ρε στο νου το γνω­στό τρα­γού­δι  του Βασί­λη Παπα­κων­στα­ντί­νου σε στί­χους Γιάν­νη Νεγρε­πό­ντη (απλό μάθη­μα πολι­τι­κής οικονομίας)…

Όμως είναι ιστο­ρι­κά βεβαιω­μέ­νο πως όταν, οι ανι­σορ­ρο­πί­ες και
κυρί­ως οι αντι­θέ­σεις μετα­ξύ των κυρί­αρ­χων παι­κτών, που δημιουρ­γεί το ίδιο το
σύστη­μα, μεγι­στο­ποιού­νται τότε την «λύση» ανα­λαμ­βά­νουν να την δώσουν οι
στρα­τοί, μετα­ξύ αυτών και ο υπό δημιουρ­γία ευρω­παϊ­κός όπως προ­τεί­νει ο
απο­κα­λού­με­νος από τους δικούς μας φωστή­ρες «φιλέλ­λη­νας» της ευρωζώνης
Ζαν-Κλοντ. Ο πρό­ε­δρος της Κομι­σιόν δεν είναι δυνα­τόν να μιλά­ει αφ’ εαυτού
προ­τεί­νο­ντας την δημιουρ­γία της ευρω­παϊ­κής Βέρ­μαχτ σε μια Γερ­μα­νι­κή εφημερίδα
αδια­φο­ρώ­ντας για τις αντι­δρά­σεις που μπο­ρεί να ανοί­ξει μια τέτοια συζή­τη­ση. Ήδη
ο Βιβιέν Περ­του­ζό από το Γαλ­λι­κό Ινστι­τού­το Διε­θνών Σχέ­σε­ων  πέρα­σε στην απέ­να­ντι όχθη υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι:
«Τα 28 κρά­τη μέλη δεν αντι­λαμ­βά­νο­νται με τον ίδιο τρό­πο την απει­λή, οπό­τε δεν
έχουν και την ίδια απά­ντη­ση σε αυτήν την ιδέα του Ζαν Κλοντ Γιούν­κερ για έναν
ευρω­παϊ­κό στρα­τό…» Η «πρό­τα­ση» του Γιούν­κερ ήταν απλά ο προ­πο­μπός που
δημο­σιο­ποί­η­σε τη συζή­τη­ση γύρω από αυτό το επί­μα­χο θέμα που απα­σχο­λεί σοβαρά
τους κύκλους του Βερο­λί­νου. Χαρα­κτη­ρι­στι­κό το πρω­το­σέ­λι­δο και της «Φράν­κφουρ­τερ
Αλγκε­μάι­νε» : «Κυβερ­νη­τι­κή εκπρό­σω­πος δήλω­σε στο Βερο­λί­νο ότι η καγκελάριος
Ανγκε­λα Μέρ­κελ συμ­με­ρί­ζε­ται την άπο­ψη πως είναι καλό που υπάρ­χει μια
εμβα­θυ­νό­με­νη στρα­τιω­τι­κή συνερ­γα­σία στην Ευρώ­πη».
Στο ίδιο μήκος κύμα­τος και ο 
σοσιαλ­δη­μο­κρά­της υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Φρανκ-Βάλ­τερ Στάιν­μα­γερ που μεταξύ
άλλων στην εφη­με­ρί­δα «Τάγκε­σπι­γκελ» δήλω­σε: «Υπάρ­χουν νέοι κίν­δυ­νοι και απειλές
κατά της ευρω­παϊ­κής μας ειρη­νι­κής τάξης πραγ­μά­των που απαι­τούν κατάλληλες
προ­σαρ­μο­γές». Στη συνέ­χεια ο ίδιος ακο­λου­θώ­ντας την γνω­στή συντα­γή, «μια στο
καρ­φί και μια στο πέτα­λο» χαρα­κτή­ρι­σε τον ευρω-στρα­τό «μακρο­πρό­θε­σμο
στό­χο» προ­κει­μέ­νου να καθη­συ­χά­σει
τους Αμε­ρι­κα­νούς, τους Άγγλους, τους Γάλ­λους και
τους κυρί­ως τους στο­χο­ποι­η­μέ­νους Ρώσους… 
Αντί­θε­τα ο επι­κε­φα­λής της Επι­τρο­πής Εξω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σε­ων της γερμανικής
Βου­λής, Νόρ­μπερτ Ρέτ­γκεν, δεί­χνει να βιά­ζε­ται δηλώ­νο­ντας: «Ότι η ιδέα ενός
ευρω­παϊ­κού στρα­τού απο­τε­λεί ένα ευρω­παϊ­κό όρα­μα, του οποί­ου η ώρα έχει φθάσει…»
Ανε­ξάρ­τη­τα από τις παρα­πά­νω κινή­σεις, τα απο­τε­λέ­σμα­τα των εκλο­γών που ανα­μέ­νε­ται  να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν άμε­σα σε αρκετές
ευρω­παϊ­κές χώρες , είναι δυνα­τόν να ακυ­ρώ­σουν μετα­ξύ άλλων και αυτά τα σχέδια…
22 και 29 Μαρ­τί­ου στη Γαλ­λία κρί­σι­μες τοπι­κές εκλο­γές: Tο
ακρο­δε­ξιό Εθνι­κό Μέτω­πο της Μαρίν Λεπέν
οι πρό­σφα­τες δημο­σκο­πή­σεις το φέρ­νουν στην πρώ­τη θέση με 30%. Ο τραγικά
ελά­χι­στος Ολάντ, θα εισπρά­ξει με το χει­ρό­τε­ρο τρό­πο, τα απο­τε­λέ­σμα­τα της
πολι­τι­κής του με το δέσι­μο της Γαλ­λί­ας πίσω από το άρμα της «Deutschland
uber alles». 7^η του Μάη εκλο­γές στην Αγγλία, οι συντη­ρη­τι­κοί από
παρά­δο­ση εκπρο­σω­πώ­ντας τον υπε­ρα­τλα­ντι­κό παρά­γο­ντα θα αντι­τα­χθούν σ’ αυτά τα
σχέ­δια αν νική­σουν. Αν οι εργα­τι­κοί ανα­δει­χθούν νικη­τές τότε τα γερμανικά
σχέ­δια διευ­κο­λύ­νο­νται, εκτός και αν οι ευρο­σκε­πτι­κι­στές του Φάρατζ αλλά­ξουν το
Βρε­τα­νι­κό πολι­τι­κό σκη­νι­κό… Εκλο­γές στις αρχές του επό­με­νου έτους και στην
Ιρλαν­δία… Όμως και οι καθο­ρι­στι­κές εκλο­γές αυτό το φθι­νό­πω­ρο, στον Ευρωπαϊκό
νότο πολ­λά μπο­ρεί να ανα­τρέ­ψουν ακό­μα και σ’ αυτό το τομέα… Ανε­ξάρ­τη­τα από τα
απο­τε­λέ­σμα­τα των ανα­με­νό­με­νων εκλο­γών, στο Ευρω­παϊ­κό Διευ­θυ­ντή­ριο χρειάζεται
άμε­σα ένας τέτοιος Ευρω­στρα­τός και μάλι­στα επαγ­γελ­μα­τι­κός! Τους είναι
απα­ραί­τη­τος για ιμπε­ρια­λι­στι­κές επεμ­βά­σεις αλλά και εντός της Ε.Ε. προκειμένου
να αντι­με­τω­πί­σουν Λαούς οργι­σμέ­νους από πολι­τι­κές όλο και μεγαλύτερης
λιτότητας…