ΟΧΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΜΝΗΜOΝΙΟ… - Φαιακία

ΟΧΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΜΝΗΜOΝΙΟ…

Αντι­γρά­φου­με από την ISKRA το άρθρο του Θέμη Τζή­μα… Χωρίς σχόλια…

ΟΧΙ
ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΜΝΗΜOΝΙΟ… 

Δεν μπο­ρού­με να
βιά­σου­με τη λογι­κή και την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα για
καμιά σκο­πι­μό­τη­τα. Η ρητο­ρεία δε, ότι πρέ­πει να κρυ­φτού­με πίσω από επικοινωνιακά
τεχνά­σμα­τα για­τί αν καταρ­ρεύ­σει ο ΣΥΡΙΖΑ θα έρθει η Χρυ­σή Αυγή,
που αμή­χα­να κάποιοι μέσα από το ΣΥΡΙΖΑ ψελ­λί­ζουν πέρα από αντί- αρι­στε­ρή και
αντί- επι­στη­μο­νι­κή θα απο­δει­χθεί κατα­στρο­φι­κή τόσο για το
ΣΥΡΙΖΑ όπως και εν τέλει για το φρό­νη­μα του λαού και άρα τη χώρα.
Η κυβέρ­νη­ση
υπο­χώ­ρη­σε και ζήτη­σε παρά­τα­ση του προ­γράμ­μα­τος, το οποίο
πράγ­μα­τι είναι ενιαίο και συντί­θε­ται από τη δανεια­κή σύμ­βα­ση και τις δεσμεύσεις
που η χώρα ανα­λαμ­βά­νει ως αντάλ­λαγ­μα της σύμ­βα­σης. Το θεώ­ρη­μα περί
δια­χω­ρι­σμού
των δύο το οποίο κάποια στιγ­μή πριν περί­που ένα χρόνο
ανα­κα­λύ­φθη­κε από ορι­σμέ­νους δεν είχε εξαρ­χής καμία βάση.
Η τρόι­κα είναι
ακό­μα εδώ όπως προ­βλέ­πει άλλω­στε το ευρω­παϊ­κό πλαί­σιο, απλά από τρόικα
ονο­μά­ζε­ται πλέ­ον “θεσμοί”. Η κυβέρ­νη­ση δέχτη­κε ότι οι μείζονες
απο­φά­σεις της θα τελούν υπό την έγκρι­ση των δανει­στών, ότι δε θα προ­χω­ρή­σει σε
μονο­με­ρείς ενέρ­γειες- άρα τί γίνε­ται με το πρό­γραμ­μα της
Θεσ­σα­λο­νί­κης
;- ότι θα περ­νά από αξιο­λό­γη­ση όπως και οι προηγούμενες
κυβερ­νή­σεις, ότι οι πόροι του ΤΧΣ δε δια­τί­θε­νται για ανά­γκες του δημο­σί­ου και
ότι βρί­σκο­νται υπό τον έλεγ­χο του EFSF, η ανα­δια­πραγ­μά­τευ­ση του
χρέ­ους πάγω­σε ενώ και το ζήτη­μα των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των μένει στο
κενό.

Η μη λήψη
νέων μέτρων
είναι προ­φα­νώς θετι­κή, ωστό­σο το σκίσιμο
των μνη­μο­νί­ων απέ­χει πάρα πολύ από τη μη υιο­θέ­τη­ση νέων μέτρων- προς το παρόν.
Ανα­κύ­πτουν δύο θέμα­τα: το πρώ­το είναι η επι­κοι­νω­νια­κή δια­χεί­ρι­ση η οποία θυμίζει
επι­κίν­δυ­να τους τακτι­κι­σμούς της κυβέρνησης
Παπαν­δρέ­ου το 2010 όταν με την επί­κλη­ση της άτα­κτης χρεωκοπίας
εγκα­λού­σε ως προ­δό­τες και άσχε­τους όσους είχαν άλλη άπο­ψη από την υιο­θέ­τη­ση των
μνη­μο­νί­ων και καλού­σαν σε ρήξη. Επι­πλέ­ον, το επι­χεί­ρη­μα “λέτε ό,τι και οι
Γερ­μα­νοί δεξιοί” ή οι ντό­πιοι μνη­μο­νια­κοί συνέ­νο­χοι ταυτίζεται
με την αντί­στοι­χη ρητο­ρι­κή των τελευ­ταί­ων όταν προ­σπα­θού­σαν να ακυ­ρώ­σουν τον
αντι­μνη­μο­νια­κό λόγο του τότε ΣΥΡΙΖΑ διά της
ταύ­τι­σής του με τη Χρυ­σή Αυγή.

Το δεύ­τε­ρο και
σημα­ντι­κό­τε­ρο είναι τί οδή­γη­σε την κυβέρ­νη­ση σε υπο­χώ­ρη­ση τρεις μόλις εβδομάδες
μετά την εκλο­γή της. Πέραν των όποιων προ­θέ­σε­ων, ο ΣΥΡΙΖΑ έκα­νε
μια κομ­βι­κή, αντι­φα­τι­κή έως και αφε­λή επι­λο­γή όταν
επι­χει­ρη­μα­το­λό­γη­σε υπέρ του ότι μπο­ρεί χωρίς κανέ­να εναλλακτικό
σχέ­διο
να βγά­λει τη χώρα από τα μνη­μό­νια και από την κρί­ση, απλά και
μόνο χάρη σε μια καλύ­τε­ρη δια­πραγ­μά­τευ­ση, ενώ γνώ­ρι­ζε ότι τα
μεν μνη­μό­νια έχουν ενσω­μα­τω­θεί στο θεσμι­κό πλαί­σιο της Ευρω­ζώ­νης, η δε κρίση
έχει ενδη­μι­κό και δομι­κό χαρα­κτή­ρα διε­θνώς και ειδι­κό­τε­ρα στην
Ευρώπη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και πλέον
η κυβέρ­νη­ση επι­λέ­γουν να παρα­γνω­ρί­ζουν την ουσία του προ­βλή­μα­τος της Ευρωζώνης
και της χώρας, που είναι η χάλ­κευ­ση νεο­α­ποι­κια­κών δεσμών μόνιμης
υπα­νά­πτυ­ξης
και συρ­ρί­κνω­σης της λαϊ­κής κυριαρ­χί­ας, μετα­φέ­ρο­ντας τη
συζή­τη­ση στην επι­δί­ω­ξη ενός πιο ελα­φρού και μετο­νο­μα­σθέ­ντος μνη­μο­νί­ου. Πέραν του
ότι και αυτή η επι­δί­ω­ξη είναι αμφί­βο­λη, ακό­μα και αν επι­τευ­χθεί θα σπρώ­ξει την
κρί­ση λίγους μήνες παρα­κά­τω αφή­νο­ντας το λαό δέσμιο, απογοητευμένο,
απο­καρ­διω­μέ­νο και ίσως τότε πράγ­μα­τι έρμαιο σε μαύρες
δυνάμεις.
Η κυβέρ­νη­ση
προ­έ­τα­ξε μάλι­στα το δημο­σιο­νο­μι­κό ζήτη­μα και ειδι­κό­τε­ρα αυτό
του χρέ­ους ένα­ντι της παρα­γω­γι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης και της πραγ­μα­τι­κής οικονομίας
επι­λέ­γο­ντας ένα πεδίο ναρ­κο­θε­τη­μέ­νο εξαρ­χής και προσαρμοσμένο
αντι­κει­με­νι­κά στις επι­διώ­ξεις της συντη­ρη­τι­κής
Ευρώπης.
Η κυβέρ­νη­ση
ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ δέχτη­κε ένα σοβα­ρό πλήγ­μα. Η κεντρι­στι­κή
γραμ­μή
περί αλλα­γής πολι­τι­κής χωρίς να τίθε­ται σε αμφι­σβή­τη­ση το
πλαί­σιο που την επι­βάλ­λει, χωρίς λαϊ­κο­α­πε­λευ­θε­ρω­τι­κή στρατηγική
εν μέσω κρί­σης παρά μόνο με μια θολή προ­σέγ­γι­ση περί εθνι­κής σωτη­ρί­ας οδη­γεί σε
ήττες. Μικρό­τε­ρες ή μεγα­λύ­τε­ρες αλλά ήττες.
Οι δυνά­μεις έξω από
το ΣΥΡΙΖΑ αλλά ακό­μα περισ­σό­τε­ρο και μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ που αντι­λαμ­βά­νο­νται την
κατά­στα­ση έχουν μια μεγά­λη ευθύ­νη: θα βολευ­τούν οι μεν στη
στεί­ρα καταγ­γε­λία και οι δε στον κυβερ­νη­τι­σμό ή θα προχωρήσουν
σε υπέρ­βα­ση απο­τυ­χη­μέ­νων τακτι­κών οι μεν και σε ρήξη με το εξελισσόμενο
σύν­δρο­μο Κερέν­σκι” της κυβερ­νη­τι­κής ηγε­σί­ας οι δε, προκειμένου
να συν­θέ­σουν από κοι­νού φορέα και στρα­τη­γι­κή κατάλ­λη­λα να βγά­λουν πράγ­μα­τι το
λαό από την κρί­ση; Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα θα είναι αμεί­λι­κτη για
όλους.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted