ΟΧΙ δεν κάθομαι στην άκρη - Φαιακία

ΟΧΙ δεν κάθομαι στην άκρη

Ετσι επι­γρά­φε­ται το κατά τη γνώ­μη μας εξαι­ρε­τι­κό κεί­με­νο του Γιάν­νη Νικο­λα­κό­που­λου, που μας …τοπο­θε­τεί προ των “ευθυ­νών” μας…

ΟΧΙ
δεν κάθο­μαι στην άκρη

Βρι­σκό­μα­στε σε φάση όξυν­σης της μάχης που ξεκί­νη­σε το
2010. Η μάχη διε­ξά­γε­ται μέσα σε αχαρ­το­γρά­φη­τη επο­χή. Η επι­θε­τι­κό­τη­τα του
συστή­μα­τος φαί­νε­ται ν` απο­κτά ορι­σμέ­να μόνι­μα χαρακτηριστικά.
Φύε­ται μια νέα πραγ­μα­τι­κό­τη­τα στο χώρο της εργασίας,
που ανοί­γει ρήγ­μα­τα στο παλιό της περί­βλη­μα. Οι πολι­τι­κές που γνω­ρί­ζα­με μέχρι
τώρα, αρι­στε­ρές και δεξιές, αδυ­να­τούν να κανο­νι­κο­ποι­ή­σουν τη κατάσταση.
  Έτσι οδη­γού­μα­στε σε συγκρού­σεις που καμία
πολι­τι­κή δύνα­μη δε σχε­δί­α­σε και λίγοι επι­θυ­μούν. Όμως η σύγκρου­ση είναι εδώ
παρού­σα. Με δια­φο­ρε­τι­κή μορ­φή κάθε φορά, ποτέ όπως την φαντα­ζό­μα­στε η την
ονει­ρευό­μα­στε, αλλά είναι εδώ.
  Σήμε­ρα εμφα­νί­ζε­ται με το ατε­λές όχη­μα του
δημο­ψη­φί­σμα­τος που τρο­χιο­δρο­μή­θη­κε επί­ση­μα ξημε­ρώ­μα­τα Σαβ­βά­του και θα φθάσει
στο προ­ο­ρι­σμό του το βρά­δυ της Κυρια­κής, αν δεν εκτρο­χια­σθεί ενδιά­με­σα, με
άγνω­στο φορτίο.
  Γύρω απ` αυτό το όχη­μα συνω­στί­ζο­νται τεράστιες
κοι­νω­νι­κές-πολι­κές δυνά­μεις Ελλη­νι­κές και διεθνείς.
  Οι αντι­δρα­στι­κές δυνά­μεις επι­χει­ρούν να
στα­μα­τή­σουν με κάθε τρό­πο τη πορεία του, ν` ανα­σχέ­σουν τη δυνα­μι­κή της
σύγκρου­σης που ανα­πτύσ­σε­ται. Να επα­να­φέ­ρουν αυτή τη κυβέρ­νη­ση στον
απο­στει­ρω­μέ­νο, από λαϊ­κές αντι­δρά­σεις, θάλα­μο των διαπραγματεύσεων.
 Να βάλει την πρώ­τη υπο­γρα­φή, στο δικό τους στρατηγικό
σχέ­διο. Ταυ­τό­χρο­να, επει­δή αμφι­βά­λουν για την επι­τυ­χία αυτής της προσπάθειας,
φορ­τώ­νουν το όχη­μα με τρο­μο­κρα­τι­κά διλήμματα.
Στο­χεύ­ουν να φθά­σει το όχη­μα στο τέλος της διαδρομής
γεμά­το με τις απο­σκευ­ές του φόβου, και υψω­μέ­νη τη ταμπέ­λα Παραδινόμαστε.
Απέ­να­ντί τους οι λαϊ­κές κοι­νω­νι­κές και πολιτικές
δυνά­μεις. Κου­βα­λά­με βαρί­δια από το παρελ­θόν, αλλά ανα­ζω­ο­γο­νού­μα­στε συνε­χώς από
τις ανα­γκαιό­τη­τες της ταξι­κής μας θέσης.
Δεν φοβό­μα­στε τις νέες δυνα­τό­τη­τες της εργασίας.
Αντί­θε­τα επι­διώ­κου­με την πλή­ρη απε­λευ­θέ­ρω­σή τους. Επε­ξερ­γα­ζό­μα­στε την κοινωνικά
συσ­σω­ρευ­μέ­νη γνώση.
Γνω­ρί­ζου­με πως οτι­δή­πο­τε δομι­κά θετι­κό προ­έ­κυ­ψε στην
ιστο­ρία της ανθρω­πό­τη­τας, ήταν απο­τέ­λε­σμα συγκρού­σε­ων με το παλιό, ακό­μα και
χαμένων.
Ναι, επι­διώ­κου­με την απο­κά­λυ­ψη της κόκ­κι­νης γραμμής
που υπάρ­χει ανά­με­σα στα συμ­φέ­ρο­ντά μας και στις επι­διώ­ξεις της Ε.Ε., και μέσα
από το δημοψήφισμα.
 Ψηφί­ζου­με ΟΧΙ και παλεύ­ου­με για το ΟΧΙ χωρίς ενδοιασμούς.
Ένα τέτοιο απο­τέ­λε­σμα προ­σεγ­γί­ζει, και ανα­ζη­τά το συνταί­ρια­σμα με τις
πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες της ζωής μας.
 Η άφι­ξη του οχή­μα­τος-δημο­ψή­φι­σμα μ` ένα τέτοιο
φορ­τίο, δυσκο­λεύ­ει όλους στο ‘ξεφόρ­τω­μα’. Ακό­μα και εμάς.
 Οι… άλλοι θα το ‘ξεφορ­τώ­νουν’ για να το
θάψουν. Θα συνε­χί­σουν να ηγε­μο­νεύ­ουν, αλλά θ` ανα­γκα­σθούν ν` αλλά­ξουν τακτική.
Σίγου­ρα θα εμφα­νι­στεί μια νέα διά­τα­ξη δυνάμεων.
Εμείς για να το φυτέ­ψου­με στο κατάλ­λη­λο έδα­φος. Να
καρ­πί­σει νέες δυνα­τό­τη­τες ανά­πτυ­ξης του αγώ­να της τάξης μας.
Να εμπο­δί­σου­με αρχι­κά τη πάρα πέρα υπο­βάθ­μι­ση της
υλι­κής και πολι­τι­σμι­κής ζωής.
 Να απο­τε­λέ­σει παρα­κα­τα­θή­κη, για το χάραγ­μα του
δικού μας δρό­μου στη νέα εποχή. 
 Τέλος η ιστο­ρι­κό­τη­τα της περιό­δου, είναι για
ακό­μα μια φορά, μεγά­λη σ` αυτή τη χώρα. Ευτυ­χώς δεν κάθο­μαι στην
άκρη.  
                
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted