Αυτός είναι ο τίτλος σημειώματος του David Rieff στους κυριακάτικους Times του Λονδίνου, που αναδημοσιεύεται στο Courier International (τεύχος 12-19 Μαρτίου 2009). Σημείωμα κριτικό για την ευφορία απανταχού της γής, που εισήγαγε η παρουσία και η εκλογή Ομπάμα στις ΗΠΑ. Για τους φίλους της «ΦΑΙΑΚΙΑΣ» παρουσιάζουμε μεταφρασμένα τα κυριότερα σημεία του σημειώματος…“Η ευφορική υποδοχή της Ευρώπης στην υποψηφιότητα και αργότερα στην εκλογή Ομπάμα δημιούργησε ένα μπέρδεμα στους Αμερικάνους, που είχαν καταλήξει να αποδέχονται το Ευρωπαϊκό αντι-Αμερικανισμό. Είχαν αλήθεια, ποτέ κατανοήσει σε βάθος γιατί οι νέοι Ευρωπαίοι θεωρούν τις ΗΠΑ πιο επικίνδυνες από την Τεχεράνη για την παγκόσμια ειρήνη και περισσότερο ένοχες από το Πεκίνο για την υπερθέρμανση του πλανήτη. Πώς ερμηνεύουν αλήθεια το γεγονός, ότι ακόμη και οι συντηρητικοί στην Μ. Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία δεν έκρυβαν την επιθυμία τους για την νίκη Ομπάμα επί του Μακαίην; Την ίδια ώρα, που η ευρωπαϊκή αριστερά δεν είχε δυσκολία να καταγγέλλει την προεδρία Μπούς ως ένοχη όλων των δεινών.
Για τους Ευρωπαίους πρακτικά ο Ομπάμα ενσαρκώνει την άλλη Αμερική, την καλή Αμερική. Μέσα στην ευφορία τους λησμονούν, ότι ενώ στην Ευρώπη η μαζική είσοδος εγχρώμων χρονολογείται εδώ και λιγότερο από 75 χρόνια, για τις ΗΠΑ οι μαύροι είναι κομμάτι της ιστορίας τους από την γέννησή τους.
… Η Ευρώπη επιβεβαιώνονταν μπροστά στον κακό Μπούς αλλά τώρα, που ο ευγενικός Ομπάμα είναι ο ένοικος του λευκού οίκου οι Ευρωπαίοι μπορούν χωρίς κόπο να ξανακοιμηθούν γεωπολιτικά. Ο βρετανός πρωθυπουργός Γκόρτντον Μπράουν επιζητάει και πάλι ειδική σχέση με τις ΗΠΑ, την ίδια ώρα, που ο Σαρκοζύ ρίχνει τις τελευταίες φτυαριές στον τάφο της Γαλλικής εξαίρεσης από το ΝΑΤΟ, συγχρονίζοντας το βήμα του με τις ΗΠΑ στο Ιράν και το Αφγανιστάν…. Πάνε περίπατο τα ευρωπαϊκά σχέδια…
… Η «Ομπαμανία» δεν είναι μόνον μία ολοκληρωμένη βλακεία αλλά και ένα πολιτικό σφάλμα. Δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά, που η Ευρώπη κάνει μία ριζικά λαθεμένη ερμηνεία των ΗΠΑ. Η αληθινή αποστολή του Μπάρακ Ομπάμα είναι η αποκατάσταση της Αμερικάνικης οικονομίας. Σίγουρα θα μας τραγουδήσει πολλά ευχάριστα τραγούδια αλλά υπάρχουν λίγα πράγματα στις διακηρύξεις του και ακόμη λιγότερα στο παρελθόν του, για να μην μιλήσουμε για το παρελθόν των ανθρώπων-κλειδιών στην κυβέρνησή του, που επιτρέπουν να σκεφτεί κανείς ότι θα ασχοληθεί με τα θεμέλια του επίσημου πιστεύω της Ουάσιγκτον, θεωρώντας, ότι η συνέχιση της αμερικάνικης ηγεμονίας είναι ότι καλύτερο για ολόκληρο τον κόσμο.
Είναι τέτοια η παγκόσμια τάξη πραγμάτων, που οι Ευρωπαίοι εύχονται ο Ομπάμα να είναι το αφεντικό των ονείρων τους. Αλλά, σε αντίθετη περίπτωση καλό θα είναι για το συμφέρον τους να κοιτάζουν λιγότερο προς την άλλη ακτή του Ατλαντικού και ιδιαίτερα για τα ζητήματα, που τους ενδιαφέρουν άμεσα. Και, ότι κα να γίνει ας μην αγοράζουν με κλειστά μάτια“.
Για τους Ευρωπαίους πρακτικά ο Ομπάμα ενσαρκώνει την άλλη Αμερική, την καλή Αμερική. Μέσα στην ευφορία τους λησμονούν, ότι ενώ στην Ευρώπη η μαζική είσοδος εγχρώμων χρονολογείται εδώ και λιγότερο από 75 χρόνια, για τις ΗΠΑ οι μαύροι είναι κομμάτι της ιστορίας τους από την γέννησή τους.
… Η Ευρώπη επιβεβαιώνονταν μπροστά στον κακό Μπούς αλλά τώρα, που ο ευγενικός Ομπάμα είναι ο ένοικος του λευκού οίκου οι Ευρωπαίοι μπορούν χωρίς κόπο να ξανακοιμηθούν γεωπολιτικά. Ο βρετανός πρωθυπουργός Γκόρτντον Μπράουν επιζητάει και πάλι ειδική σχέση με τις ΗΠΑ, την ίδια ώρα, που ο Σαρκοζύ ρίχνει τις τελευταίες φτυαριές στον τάφο της Γαλλικής εξαίρεσης από το ΝΑΤΟ, συγχρονίζοντας το βήμα του με τις ΗΠΑ στο Ιράν και το Αφγανιστάν…. Πάνε περίπατο τα ευρωπαϊκά σχέδια…
… Η «Ομπαμανία» δεν είναι μόνον μία ολοκληρωμένη βλακεία αλλά και ένα πολιτικό σφάλμα. Δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά, που η Ευρώπη κάνει μία ριζικά λαθεμένη ερμηνεία των ΗΠΑ. Η αληθινή αποστολή του Μπάρακ Ομπάμα είναι η αποκατάσταση της Αμερικάνικης οικονομίας. Σίγουρα θα μας τραγουδήσει πολλά ευχάριστα τραγούδια αλλά υπάρχουν λίγα πράγματα στις διακηρύξεις του και ακόμη λιγότερα στο παρελθόν του, για να μην μιλήσουμε για το παρελθόν των ανθρώπων-κλειδιών στην κυβέρνησή του, που επιτρέπουν να σκεφτεί κανείς ότι θα ασχοληθεί με τα θεμέλια του επίσημου πιστεύω της Ουάσιγκτον, θεωρώντας, ότι η συνέχιση της αμερικάνικης ηγεμονίας είναι ότι καλύτερο για ολόκληρο τον κόσμο.
Είναι τέτοια η παγκόσμια τάξη πραγμάτων, που οι Ευρωπαίοι εύχονται ο Ομπάμα να είναι το αφεντικό των ονείρων τους. Αλλά, σε αντίθετη περίπτωση καλό θα είναι για το συμφέρον τους να κοιτάζουν λιγότερο προς την άλλη ακτή του Ατλαντικού και ιδιαίτερα για τα ζητήματα, που τους ενδιαφέρουν άμεσα. Και, ότι κα να γίνει ας μην αγοράζουν με κλειστά μάτια“.
