Ενα εξαιρετικά ενδιαφέρον κείμενο γεωπολιτικού ενδιαφέροντος διαβάσαμε στον ιστότοπο: http://gvpoems.blogspot.gr, του παξινού Γιώργου Βελλιανίτη και αναπαράγουμε:
Η ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.
ΜΕΓΑΛΟΣ ΧΑΜΕΝΟΣ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ – ΑΛΛΑΖΕΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ Ο
ΚΟΣΜΟΣ
ΚΟΣΜΟΣ
Εκνευρισμένες οι ΗΠΑ “σφυροκοπούν” την Γερμανία: “Τέλος η
ηγεμονία τους – Αυτό θα είναι το νέο σύστημα ισορροπιών της ΕΕ – Ποιος ο ρόλος
της Ελλάδας”
ηγεμονία τους – Αυτό θα είναι το νέο σύστημα ισορροπιών της ΕΕ – Ποιος ο ρόλος
της Ελλάδας”
Αποφασισμένος είναι ο πρόεδρος των ΗΠΑ,
Μπαράκ Ομπάμα, να “κοντύνει” όσο το δυνατόν περισσότερο το ρόλο της
Γερμανίας στην Ευρώπη, γεγονός που αποδεικνύει τον γεωπολιτικό ρόλο του
ελληνικού ζητήματος. Σε εφαρμογή έχουν τεθεί προς υλοποίηση τα σχέδια του think
tank Stratfor το οποίο κάνει λόγο όχι για μια Ευρώπη αλλά για 3 έως 4, της
δυτικής, της ανατολικής, των σκανδιναβικών χωρών και των βρετανικών νήσων.
Μπαράκ Ομπάμα, να “κοντύνει” όσο το δυνατόν περισσότερο το ρόλο της
Γερμανίας στην Ευρώπη, γεγονός που αποδεικνύει τον γεωπολιτικό ρόλο του
ελληνικού ζητήματος. Σε εφαρμογή έχουν τεθεί προς υλοποίηση τα σχέδια του think
tank Stratfor το οποίο κάνει λόγο όχι για μια Ευρώπη αλλά για 3 έως 4, της
δυτικής, της ανατολικής, των σκανδιναβικών χωρών και των βρετανικών νήσων.
Εκνευρισμένος τόσο με την ανικανότητα της
Α.Μέρκελ όσο και και με την επιμονή του Β.Σόιμπλε για Grexit, η Γερμανία
«τελειώνει» γιατί έχει αποδειχθεί τόσο στην ελληνική όσο και στην ουκρανική
κρίση ανίκανη να διαχειριστεί τα πράγματα, σύμφωνα με τις ΗΠΑ.
Α.Μέρκελ όσο και και με την επιμονή του Β.Σόιμπλε για Grexit, η Γερμανία
«τελειώνει» γιατί έχει αποδειχθεί τόσο στην ελληνική όσο και στην ουκρανική
κρίση ανίκανη να διαχειριστεί τα πράγματα, σύμφωνα με τις ΗΠΑ.
Οι ΗΠΑ μοιράζουν στα 3 την Ευρώπη. Η δυτική υπό γαλλική ηγεμονία, η ανατολική
υπό πολωνική και η ανατολική Μεσόγειος – Βαλκάνια υπό Ελληνοϊσραηλινή.
υπό πολωνική και η ανατολική Μεσόγειος – Βαλκάνια υπό Ελληνοϊσραηλινή.
Η διάσπαση της Ευρώπης, μετά την φινλανδική βόμβα, είναι μια πραγματικότητα.
Οι χώρες του νότου, Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα, Κύπρος (με τις πλάτες των ΗΠΑ) το
ένα μέτωπο.
ένα μέτωπο.
Υπενθυμίζουμε ότι η πρόταση μέτρων της Ελλάδας που ψηφίστηκε τα ξημερώματα του
Σαββάτου συντάχθηκε από Γάλλους ειδικούς υπό την καθοδήγηση των ΗΠΑ.
Σαββάτου συντάχθηκε από Γάλλους ειδικούς υπό την καθοδήγηση των ΗΠΑ.
Από την άλλη πλευρά οι Γερμανοί έχουν «ταμπουρωθεί» με τα ξαδέλφια τους,
Ολλανδούς και Φινλανδούς και τους συμμάχους τους από την εποχή του Χίτλερ,
Σλοβακία και Βαλτικές χώρες.
Ολλανδούς και Φινλανδούς και τους συμμάχους τους από την εποχή του Χίτλερ,
Σλοβακία και Βαλτικές χώρες.
Οι υπόλοιποι είναι στη μέση, παρακολουθώντας «άφωνοι» τη σύγκρουση από
Ελλάδας-Γερμανίας, να γίνεται πλέον Γαλλίας-Γερμανίας και για να είμαστε
ειλικρινείς ΗΠΑ-Γερμανίας.
Ελλάδας-Γερμανίας, να γίνεται πλέον Γαλλίας-Γερμανίας και για να είμαστε
ειλικρινείς ΗΠΑ-Γερμανίας.
Ο Σόιμπλε δίνει αγώνα για να κρατήσει τη Γερμανία ηγέτιδα δύναμη της Ε.Ε. αφού
έχει αντιληφθεί ότι οι Γάλλοι πήραν το πράσινο φως από τις ΗΠΑ να «βαρέσουν».
Απειλεί την Ελλάδα με Grexit ενώ όλη η παραδοσιακή Δύση έχει συνταχθεί εναντίον
του.
έχει αντιληφθεί ότι οι Γάλλοι πήραν το πράσινο φως από τις ΗΠΑ να «βαρέσουν».
Απειλεί την Ελλάδα με Grexit ενώ όλη η παραδοσιακή Δύση έχει συνταχθεί εναντίον
του.
Στριμωγμένες στη γωνία οι γερμανικές φυλές και τα υποτελή τους
ανατολικοευρωπαϊκά κρατίδια, έβαλαν ένα ναζιστικό κόμμα στη Φινλανδία, που
συμμετέχει στην κυβέρνηση, να απειλήσει με πτώση της φινλανδικής κυβέρνησης εάν
συμφωνήσει σε βοήθεια της Ελλάδας.
ανατολικοευρωπαϊκά κρατίδια, έβαλαν ένα ναζιστικό κόμμα στη Φινλανδία, που
συμμετέχει στην κυβέρνηση, να απειλήσει με πτώση της φινλανδικής κυβέρνησης εάν
συμφωνήσει σε βοήθεια της Ελλάδας.
Το αμερικανικό ινστιτούτο Stratfor προσπάθησε να κάνει μια προβολή του κόσμου
μας στο μέλλον -δηλαδή, στο 2025.
μας στο μέλλον -δηλαδή, στο 2025.
Μια εκτίμηση η οποία κάνει λόγο για την ύπαρξη όχι μιας Ευρώπης, αλλά…
τεσσάρων: της δυτικής, της ανατολικής, των σκανδιναβικών χωρών και των
βρετανικών νήσων!
Πρόκειται, πάντα σύμφωνα με τους συντάκτες του Stratfor, για οικονομικές και
πολιτικές ζώνες οι οποίες ναι μεν θα διατηρούν δεσμούς μεταξύ τους, ωστόσο
αυτοί θα είναι πολύ πιο χαλαροί από ό,τι σήμερα, στο πλαίσιο της Ε.Ε. και της
ζώνης του ευρώ.
πολιτικές ζώνες οι οποίες ναι μεν θα διατηρούν δεσμούς μεταξύ τους, ωστόσο
αυτοί θα είναι πολύ πιο χαλαροί από ό,τι σήμερα, στο πλαίσιο της Ε.Ε. και της
ζώνης του ευρώ.
Κι όλα αυτά, στο πλαίσιο ενός κόσμου ο οποίος, «σε δέκα χρόνια από σήμερα θα
είναι ένα πολύ πιο επικίνδυνο μέρος για να ζει κανείς, με την αμερικανική ισχύ
να εξασθενεί και άλλες χώρες με εξέχουσα θέση να αντιμετωπίζουν μια περίοδο
χάους και αποδυνάμωσης».
είναι ένα πολύ πιο επικίνδυνο μέρος για να ζει κανείς, με την αμερικανική ισχύ
να εξασθενεί και άλλες χώρες με εξέχουσα θέση να αντιμετωπίζουν μια περίοδο
χάους και αποδυνάμωσης».
Γερμανία σε κρίση, Πολωνία σε άνοδο
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση ενδέχεται να επιβιώσει, με κάποιο τρόπο, όμως σε οικονομικό,
πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο θα κυριαρχούν, πρωτίστως, οι διμερείς ή οι
περιορισμένης έκτασης πολυμερείς σχέσεις, οι οποίες δεν θα καλύπτουν ευρύ
φάσμα, ενώ δεν θα είναι δεσμευτικές (…) Ορισμένες χώρες είναι πιθανό να
διατηρήσουν μια κάποια ιδιότητα μέλους σε μια ριζικά αλλαγμένη Ε.Ε., όμως δεν
θα είναι αυτό που θα σφραγίζει την ταυτότητα της Ευρώπης».
πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο θα κυριαρχούν, πρωτίστως, οι διμερείς ή οι
περιορισμένης έκτασης πολυμερείς σχέσεις, οι οποίες δεν θα καλύπτουν ευρύ
φάσμα, ενώ δεν θα είναι δεσμευτικές (…) Ορισμένες χώρες είναι πιθανό να
διατηρήσουν μια κάποια ιδιότητα μέλους σε μια ριζικά αλλαγμένη Ε.Ε., όμως δεν
θα είναι αυτό που θα σφραγίζει την ταυτότητα της Ευρώπης».
Αυτά αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, το Stratfor στην πρόγνωσή του για την επόμενη
δεκαετία, σημειώνοντας παράλληλα ότι «δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε
που η ευρωπαϊκή ενότητα έμοιαζε να αντιπροσωπεύει μια ιστορική δύναμη την οποία
δεν μπορούσε κανείς να ανακόψει».
δεκαετία, σημειώνοντας παράλληλα ότι «δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε
που η ευρωπαϊκή ενότητα έμοιαζε να αντιπροσωπεύει μια ιστορική δύναμη την οποία
δεν μπορούσε κανείς να ανακόψει».
Φαίνεται, όμως, ότι η κρίση που ξέσπασε το 2008 στον πλανήτη, με την κατάρρευση
της αμερικανικής Lehman Brothers, για να συνεχιστεί φτάνοντας να πλήξει τους
ίδιους τους πυλώνες της «ευρωπαϊκής ενοποίησης», έχει αλλάξει ριζικά τις
ισορροπίες και έχει καταρρίψει μύθους και θέσφατα πολλών δεκαετιών.
της αμερικανικής Lehman Brothers, για να συνεχιστεί φτάνοντας να πλήξει τους
ίδιους τους πυλώνες της «ευρωπαϊκής ενοποίησης», έχει αλλάξει ριζικά τις
ισορροπίες και έχει καταρρίψει μύθους και θέσφατα πολλών δεκαετιών.
Η σημερινή εικόνα μοιάζει να είναι απολύτως προσωρινή και μεταβατική, προς ένα
νέο σύστημα ισορροπιών, το οποίο κανείς δεν είναι σε θέση να προβλέψει απολύτως
πώς θα είναι. Ακόμη και οι ισχυροί και κυρίαρχοι δεν μπορούν να θεωρούν
δεδομένη τη θέση τους -με πρώτη και καλύτερη τη Γερμανία.
νέο σύστημα ισορροπιών, το οποίο κανείς δεν είναι σε θέση να προβλέψει απολύτως
πώς θα είναι. Ακόμη και οι ισχυροί και κυρίαρχοι δεν μπορούν να θεωρούν
δεδομένη τη θέση τους -με πρώτη και καλύτερη τη Γερμανία.
Όπως σημειώνει, άλλωστε, το αμερικανικό ινστιτούτο, «αναμένουμε ότι η Γερμανία
θα αντιμετωπίσει σοβαρές οικονομικές αναταράξεις και ανατροπές μέσα στην
επόμενη δεκαετία», καθώς η εξαρτώμενη από τις εξαγωγές οικονομία της είναι η
περισσότερο ωφελημένη από την ενιαία αγορά της Ευρώπης, όμως θα είναι και ο
μεγάλος χαμένος από την επιδείνωση της κρίσης στην Ευρωζώνη και το εντεινόμενο
ρεύμα του Ευρωσκεπτικισμού.
θα αντιμετωπίσει σοβαρές οικονομικές αναταράξεις και ανατροπές μέσα στην
επόμενη δεκαετία», καθώς η εξαρτώμενη από τις εξαγωγές οικονομία της είναι η
περισσότερο ωφελημένη από την ενιαία αγορά της Ευρώπης, όμως θα είναι και ο
μεγάλος χαμένος από την επιδείνωση της κρίσης στην Ευρωζώνη και το εντεινόμενο
ρεύμα του Ευρωσκεπτικισμού.
Από την άλλη, οι αναλυτές χαρακτηρίζουν την Πολωνία ως την αναδυόμενη ευρωπαϊκή
δύναμη, η οποία «θα βρεθεί στο επίκεντρο της οικονομικής ανάπτυξης, με
παράλληλη διεύρυνση της πολιτικής της επιρροής».
δύναμη, η οποία «θα βρεθεί στο επίκεντρο της οικονομικής ανάπτυξης, με
παράλληλη διεύρυνση της πολιτικής της επιρροής».
Έτσι αιτιολογεί, μάλιστα, η έκθεση το αυξημένο ενδιαφέρον που δείχνουν οι ΗΠΑ
όσον αφορά την εμβάθυνση των σχέσεών τους με την Πολωνία, με στόχο την
οικοδόμηση μιας στρατηγικής συμμαχίας, ανάλογης με εκείνη η οποία υπάρχει
ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Λονδίνο.
όσον αφορά την εμβάθυνση των σχέσεών τους με την Πολωνία, με στόχο την
οικοδόμηση μιας στρατηγικής συμμαχίας, ανάλογης με εκείνη η οποία υπάρχει
ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Λονδίνο.
Πηγή. Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
«Αν η Ευρώπη δεν μπορεί να δείξει
ευελιξία, θα διασπασθεί», είναι ο τίτλος άρθρου του Γκίντεον Ράχμαν στην
εφημερίδα Financial Times, το οποίο αναφέρεται στην ακαμψία που επιδεικνύει η
ΕΕ έναντι των αιτημάτων της Ελλάδας και της Βρετανίας.
ευελιξία, θα διασπασθεί», είναι ο τίτλος άρθρου του Γκίντεον Ράχμαν στην
εφημερίδα Financial Times, το οποίο αναφέρεται στην ακαμψία που επιδεικνύει η
ΕΕ έναντι των αιτημάτων της Ελλάδας και της Βρετανίας.
«Ο Έλληνας και ο Βρετανός πρωθυπουργός λένε ότι έχουν μία δημοκρατική εντολή
στην πατρίδα τους να ζητήσουν αλλαγές στη σχέση των χωρών τους με την ΕΕ. Και
οι δύο ηγέτες έχουν υπολογίσει ότι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι θα προτιμήσουν να
ικανοποιήσουν τα αιτήματά τους παρά να διακινδυνεύσουν να δουν την Ελλάδα να
φεύγει από το ευρώ ή τη Βρετανία να φεύγει από την ΕΕ. Αλλά, και ο κ. Τσίπρας
και ο κ. Κάμερον πέφτουν σε έναν τοίχο αντίθεσης στην Ευρώπη που θα μπορούσε να
τους οδηγήσει σε προορισμούς που θέλουν να αποφύγουν – το Grexit και το
Brexit», σημειώνει ο Ράχμαν, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.
στην πατρίδα τους να ζητήσουν αλλαγές στη σχέση των χωρών τους με την ΕΕ. Και
οι δύο ηγέτες έχουν υπολογίσει ότι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι θα προτιμήσουν να
ικανοποιήσουν τα αιτήματά τους παρά να διακινδυνεύσουν να δουν την Ελλάδα να
φεύγει από το ευρώ ή τη Βρετανία να φεύγει από την ΕΕ. Αλλά, και ο κ. Τσίπρας
και ο κ. Κάμερον πέφτουν σε έναν τοίχο αντίθεσης στην Ευρώπη που θα μπορούσε να
τους οδηγήσει σε προορισμούς που θέλουν να αποφύγουν – το Grexit και το
Brexit», σημειώνει ο Ράχμαν, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.
Ο αρθρογράφος εξηγεί τα αίτια αυτής της αντίθεσης, σημειώνοντας: «Είναι
σημαντικό να αντιληφθούμε ότι αυτή η αποστροφή στην αλλαγή είναι σε μεγάλο
βαθμό ανεξάρτητη από τα πλεονεκτήματα των μεταρρυθμίσεων που ζητούνται.
Διαφορετικές κυβερνήσεις της ΕΕ έχουν διαφορετικές απόψεις για το αν τα
ελληνικά ή βρετανικά αιτήματα είναι εύλογα. Υπάρχει κάποια συμπάθεια στη Γαλλία
και την Ιταλία για τα ελληνικά επιχειρήματα, ότι τα χρέη της χώρας δεν μπορούν
να αποπληρωθούν και ότι η περαιτέρω λιτότητα θα ήταν αναποτελεσματική. Υπάρχει
κάποια συμπάθεια στη Βόρεια Ευρώπη για τα βρετανικά επιχειρήματα σχετικά με την
κοινωνική πρόνοια και την ενίσχυση του ρόλου των εθνικών κοινοβουλίων. Αλλά, ανεξάρτητα
από τα πλεονεκτήματα των ελληνικών και βρετανικών επιχειρημάτων, υπάρχει μία
βαθειά απροθυμία να ανοίξει το κουτί της Πανδώρας μίας βαθιάς μεταρρύθμισης».
Παράλληλα, σημειώνει ο Ράχμαν, υπάρχουν τα πολιτικά αίτια: «Τα προβλήματα που
προκύπτουν δεν είναι απλά νομικά, είναι και πολιτικά. Η ανησυχία είναι ότι οι
παραχωρήσεις που θα γίνουν στους Έλληνες ή τους Βρετανούς θα προκαλούσαν μία
αρνητική αντίδραση, με τους Γερμανούς ή Ολλανδούς ψηφοφόρους να αρνούνται μία
διαγραφή ελληνικού χρέους, ή τους Πολωνούς ψηφοφόρους να εξοργίζονται από την
επιβολή περιορισμών στα δικαιώματα των μεταναστών από χώρες της ΕΕ. Αλλού, η
θέα ενός ριζοσπαστικού αριστερού κόμματος, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, ή των
ευρωσκεπτικιστών συντηρητικών, όπως οι Tories της Βρετανίας, να αποσπά παραχωρήσεις
από την υπόλοιπη Ευρώπη θα μπορούσε να ενισχύσει παρόμοια κόμματα στην Ευρώπη,
κάνοντας ακόμη δυσκολότερη τη διαχείριση της ΕΕ».
σημαντικό να αντιληφθούμε ότι αυτή η αποστροφή στην αλλαγή είναι σε μεγάλο
βαθμό ανεξάρτητη από τα πλεονεκτήματα των μεταρρυθμίσεων που ζητούνται.
Διαφορετικές κυβερνήσεις της ΕΕ έχουν διαφορετικές απόψεις για το αν τα
ελληνικά ή βρετανικά αιτήματα είναι εύλογα. Υπάρχει κάποια συμπάθεια στη Γαλλία
και την Ιταλία για τα ελληνικά επιχειρήματα, ότι τα χρέη της χώρας δεν μπορούν
να αποπληρωθούν και ότι η περαιτέρω λιτότητα θα ήταν αναποτελεσματική. Υπάρχει
κάποια συμπάθεια στη Βόρεια Ευρώπη για τα βρετανικά επιχειρήματα σχετικά με την
κοινωνική πρόνοια και την ενίσχυση του ρόλου των εθνικών κοινοβουλίων. Αλλά, ανεξάρτητα
από τα πλεονεκτήματα των ελληνικών και βρετανικών επιχειρημάτων, υπάρχει μία
βαθειά απροθυμία να ανοίξει το κουτί της Πανδώρας μίας βαθιάς μεταρρύθμισης».
Παράλληλα, σημειώνει ο Ράχμαν, υπάρχουν τα πολιτικά αίτια: «Τα προβλήματα που
προκύπτουν δεν είναι απλά νομικά, είναι και πολιτικά. Η ανησυχία είναι ότι οι
παραχωρήσεις που θα γίνουν στους Έλληνες ή τους Βρετανούς θα προκαλούσαν μία
αρνητική αντίδραση, με τους Γερμανούς ή Ολλανδούς ψηφοφόρους να αρνούνται μία
διαγραφή ελληνικού χρέους, ή τους Πολωνούς ψηφοφόρους να εξοργίζονται από την
επιβολή περιορισμών στα δικαιώματα των μεταναστών από χώρες της ΕΕ. Αλλού, η
θέα ενός ριζοσπαστικού αριστερού κόμματος, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, ή των
ευρωσκεπτικιστών συντηρητικών, όπως οι Tories της Βρετανίας, να αποσπά παραχωρήσεις
από την υπόλοιπη Ευρώπη θα μπορούσε να ενισχύσει παρόμοια κόμματα στην Ευρώπη,
κάνοντας ακόμη δυσκολότερη τη διαχείριση της ΕΕ».
«Η γερμανική κυβέρνηση λέει εδώ και καιρό ότι η Ευρωζώνη μπορεί να αντέξει μία
έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Ενώ η Άνγκελα Μέρκελ, η Γερμανίδα καγκελάριος,
εξακολουθεί να φαίνεται ότι θέλει πολύ να διατηρήσει την Ελλάδα στο ευρώ για
γεωπολιτικούς λόγους, το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, υπό τον Βόλφγκανγκ
Σόιμπλε, φαίνεται τώρα να κλίνει στο να αφήσει την Ελλάδα να φύγει, πιστεύοντας
ότι αυτό θα μπορούσε να έχει θετική επίδραση στις άλλες χώρες – μέλη της
Ευρωζώνης.
έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Ενώ η Άνγκελα Μέρκελ, η Γερμανίδα καγκελάριος,
εξακολουθεί να φαίνεται ότι θέλει πολύ να διατηρήσει την Ελλάδα στο ευρώ για
γεωπολιτικούς λόγους, το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, υπό τον Βόλφγκανγκ
Σόιμπλε, φαίνεται τώρα να κλίνει στο να αφήσει την Ελλάδα να φύγει, πιστεύοντας
ότι αυτό θα μπορούσε να έχει θετική επίδραση στις άλλες χώρες – μέλη της
Ευρωζώνης.
Ανεξάρτητα από το αν θα συμβεί το Grexit, η γερμανική συναίνεση είναι πως το
μάθημα από όλη την ελληνική κρίση είναι ότι η Ευρώπη πρέπει να είναι ακόμη λιγότερο
ευέλικτη, με την Ευρωζώνη να χρειάζεται αυστηρότερους κανόνες και πιο ισχυρή
επιβολή τους, περιλαμβανομένης της αυστηρότερης εποπτείας των εθνικών
προϋπολογισμών από τις Βρυξέλλες».
μάθημα από όλη την ελληνική κρίση είναι ότι η Ευρώπη πρέπει να είναι ακόμη λιγότερο
ευέλικτη, με την Ευρωζώνη να χρειάζεται αυστηρότερους κανόνες και πιο ισχυρή
επιβολή τους, περιλαμβανομένης της αυστηρότερης εποπτείας των εθνικών
προϋπολογισμών από τις Βρυξέλλες».
Ο Ράχμαν καταλήγει: «Η σκληρή γερμανική προσέγγιση βασίζεται σε μία ρεαλιστική
εκτίμηση του πόσο δύσκολο θα είναι να περάσουν μεταρρυθμίσεις από την ΕΕ των 28
χωρών – μελών – καθώς και σε μία βαθειά αποστροφή στην οπισθοχώρηση της
διαδικασίας ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αλλά, είναι επίσης και μία ανησυχητική
περιγραφή της αδυναμίας της Ευρώπης να ανταποκριθεί σε μεταβαλλόμενες συνθήκες,
είτε πρόκειται για τη συρρίκνωση κατά 25% της ελληνικής οικονομίας ή για τη μη
αναμενόμενη μετανάστευση εκατομμυρίων ανθρώπων στην ΕΕ.
εκτίμηση του πόσο δύσκολο θα είναι να περάσουν μεταρρυθμίσεις από την ΕΕ των 28
χωρών – μελών – καθώς και σε μία βαθειά αποστροφή στην οπισθοχώρηση της
διαδικασίας ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αλλά, είναι επίσης και μία ανησυχητική
περιγραφή της αδυναμίας της Ευρώπης να ανταποκριθεί σε μεταβαλλόμενες συνθήκες,
είτε πρόκειται για τη συρρίκνωση κατά 25% της ελληνικής οικονομίας ή για τη μη
αναμενόμενη μετανάστευση εκατομμυρίων ανθρώπων στην ΕΕ.
Αυτή η αδυναμία ευελιξίας στις αλλαγές, είναι επικίνδυνη. Μία Ευρώπη που δεν
μπορεί να είναι ευέλικτη, είναι πολύ πιθανότερο να διασπασθεί».
μπορεί να είναι ευέλικτη, είναι πολύ πιθανότερο να διασπασθεί».