Καλά κάνουν… Δεν είναι δικός τους… Είναι δικός μας - Φαιακία

Καλά κάνουν… Δεν είναι δικός τους… Είναι δικός μας

Ξέσπα­σαν οι έγκρι­τοι των MEGAλων και άλλων κανα­λιών και γενι­κό­τε­ρα ΜΜΕ, για τον … λαϊ­κι­στή, αυταρ­χι­κό, άξε­στο Ούγκο Τσά­βες…. Μαζί τους και πολ­λοί …εξί­σου έγκρι­τοι Ευρω­παί­οι δημο­σιο­γρά­φοι και δημο­σιο­λό­γοι με πρώ­τους και καλύ­τε­ρους διά­φο­ρους  εκσυγ­χρο­νι­στές σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες, που βιώ­νουν -ηδο­νι­κά και αυτά­ρε­σκα- την εν θερ­μώ σύντη­ξή τους με τους αγριο­φι­λε­λεύ­θε­ρους της Ευρώ­πης, του Πλα­νή­τη… Εύλο­γη η ενό­χλη­ση ή και απέ­χθεια των “ανα­νε­ω­τών”, των “εκσυγ­χρο­νι­στών” και λοι­πών, που δικαί­ως αισθά­νο­νται, ότι ο Τσά­βες τους χάλα­γε την σούπα… 
Είναι οι ίδιοι, που ενο­χλού­ταν -40 χρό­νια πριν- από τις … “ακρό­τη­τες” του Αλιέ­ντε στην Χιλή, που μόλις και δει­λά-δει­λά πρό­λα­βε κάποιες εθνι­κο­ποι­ή­σεις ληστρι­κών εται­ριών χαλ­κού, πριν ανα­λά­βει το εθνο­σω­τή­ριο και φιλε­λευ­θε­ρο­σω­τή­ριο έργο του ο αιμο­στα­γής τύραν­νος Πινο­σέτ… Τότε βέβαια έγι­ναν και αυτοί ( οι σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες) … οπα­δοί του Αλλιέ­ντε και ζητού­σαν με δάκρυα Κρο­κο­δεί­λια την απο­κα­τά­στα­ση της δημο­κρα­τί­ας… Μία τέτοια στά­ση …χάρι­ζε πόντους στην δημό­σια εικό­να τους.
Μαζί τους αλλά από εντε­λώς αντί­θε­τη (υπο­τί­θε­ται του­λά­χι­στον) άπο­ψη όλοι οι ανά τον κόσμο καθα­ροί και ορθο­το­μού­ντες τον λόγο της δικής τους μονα­δι­κής αλή­θειας, που δια­πι­στώ­νουν μύριες όσες απο­κλί­σεις του Ούγκο …κατά τας γραφάς…
Ολοι αυτοί κάνουν πολύ καλά και ενο­χλού­νται και σοχα­διά­ζο­νται… Ο Comandante δεν ήταν δικός τους… Δεν είναι δικός τους… Είναι δικός μας… Κατα­δι­κός μας … 
Ανή­κει σε όσους κρα­τά­νε την καρ­διά τους ζεστή με το όρα­μα της παναν­θρώ­πι­νης ελευ­θε­ρί­ας, πέρα από φορ­μα­λι­στι­κές απο­ξε­νώ­σεις… Αυτούς που είχαν επί­γνω­ση των εγκλη­μά­των -παρελ­θό­ντων παρό­ντων και επι­κεί­με­νων- ενός συστή­μα­τος, που εξα­χνώ­νει την ανθρώ­πι­νη αξιο­πρέ­πεια και ύπαρ­ξη στον βωμό του πανα­γιώ­τα­του κέρ­δους. Αυτούς, που έγκαι­ρα έκρου­σαν τον κώδω­να της επι­κεί­με­νης κατα­στρο­φής, όταν άλλοι δοξο­λο­γού­σαν του ανύ­παρ­κτους και στην καλύ­τε­ρη περί­πτω­ση …ανα­κά­λυ­ψαν την Αμε­ρι­κή μόλις το έτος 2010, σαν γνή­σιοι Επι­μη­θείς… Αυτούς, που και σήμε­ρα, την ώρα της παγκό­σμιας αγω­νί­ας κρα­τά­νε ψηλά την σημαία της … καθα­ρό­τη­τάς τους… 
Ο Comandante Caves είναι δικός μας… Για­τί μας θυμί­ζει, μας επι­βε­βαιώ­νει και βρο­ντο­φω­νά­ζει, πως η ζωή είναι γεμά­τη από αντι­φά­σεις και συνε­χείς ανα­μορ­φώ­σεις και ανα­νε­ώ­σεις λόγου και πρά­ξης. Εδώ κρί­νε­ται η συνέ­πεια -στον χώρο και στον χρό­νο δηλα­δή- και όχι στα κεί­με­να, που τα έχουν μετα­τρέ­ψει σε μετρι­κό και “νομι­κό” σύστη­μα ιδε­ο­λο­γι­κής  αστυ­νό­μευ­σης. Για­τί μας επι­βε­βαιώ­νει, πως το δια­φο­ρε­τι­κό εμπε­ριέ­χει τον σεβα­σμό στην δια­λε­κτι­κή της ζωής και την δυνα­μι­κή της προ­ό­δου… Πέρα από σχή­μα­τα αιω­νί­ως εφή­με­ρα, η ζωή προ­χω­ρά­ει και ο Ούγκο Τσά­βες ανή­κει σε αυτούς, που βημά­τι­σαν γορ­γά στους δρό­μους της… 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted