Ισραηλινός Στρατός: κατάληψη από τους εθνικιστές…

Η τελευ­ταία εγκλη­μα­τι­κή επι­χεί­ρη­ση του Ισραη­λι­νού Στρα­τού στην Γάζα στις αρχές του χρό­νου, ήταν -μετα­ξύ πολ­λών άλλων- απο­κα­λυ­πτι­κή για την μετά πολ­λής ευχα­ρι­στή­σε­ως εκτέ­λε­ση του … έργου τους από μεριάς Ισραη­λι­νών στρα­τιω­τών. Φάνη­κε, ότι ξεπέ­ρα­σαν τον εαυ­τό τους σε από­λαυ­ση μαζι­κών εκτε­λέ­σε­ων αμά­χων, που όπως έλε­γαν «ευφυο­λο­γώ­ντας», …τους έστελ­ναν πιο γρή­γο­ρα να συνα­ντή­σουν τον Αλλάχ!!!
Τέτοια απο­τρό­παια συμ­βά­ντα έγι­ναν τόσο συχνά ώστε υπο­χρε­ώ­θη­κε η ίδια η Ισραη­λι­νή κυβέρ­νη­ση να συστή­σει επι­τρο­πή έρευ­νας. Ο Ντά­νυ Ζαμίρ, επι­κε­φα­λής αυτής της έρευ­νας, που συγκέ­ντρω­σε τις μαρ­τυ­ρί­ες των στρα­τιω­τών, εκφρά­ζει την ανη­συ­χία του για τον πολ­λα­πλα­σια­σμό των ακραί­ων θρη­σκευ­τι­κών εθνι­κι­στών στον στρα­τό. Να τι λέει ένας από αυτούς: Οι ραβί­νοι μας τρο­φο­δο­τού­σαν με το κατάλ­λη­λο υλι­κό με μπρο­σού­ρες και άρθρα (στην διάρ­κεια της επι­χεί­ρη­σης). Το μήνυ­μα ήταν ξεκά­θα­ρο: Είμα­στε ο Ιου­δαϊ­κός λαός, βρι­σκό­μα­στε εδώ από θαύ­μα, Ο θεός μας έχει οδη­γή­σει εδώ και πρέ­πει να συγκρου­στού­με με όλους τους μη-Εβραί­ους, που μας αντι­στέ­κο­νται στην κατά­κτη­ση της ιερής γης. Αυτό είναι το ουσια­στι­κό περιε­χό­με­νο του μηνύ­μα­τος και γι’ αυτό πολ­λοί στρα­τιώ­τες θεω­ρούν αυτή την επι­χεί­ρη­ση ως ιερό πόλε­μο…
Ο Ισραη­λι­νός στρα­τός στή­ρι­ξε την συγκρό­τη­σή του στα πρώ­τα χρό­νια της ίδρυ­σης του νέου κρά­τους στον ίδιο τον λαό, του κατοί­κους των Κιμπούτζ. Ετσι, αρκε­τοί λαϊ­κοί, «αρι­στε­ροί» βρι­σκό­ταν σε κρί­σι­μες θέσεις του. Όμως από πολύ ενω­ρίς και με κλι­μα­κού­με­νη έντα­ση κατά τα τελευ­ταία 20 χρό­νια, οι ακρο­δε­ξιοί αποι­κι­στές πραγ­μα­τώ­νουν την ιδε­ο­λο­γία τους με την έντα­ξή τους στον στρα­τό. Ο Μωσέ Χάλ­μπερ­ταλ, καθη­γη­τής φιλο­σο­φί­ας και συν-συγ­γρα­φέ­ας του ηθι­κού στρα­τιω­τι­κού κώδι­κα τονί­ζει: η άκρα δεξιά επι­χει­ρεί την δια­μόρ­φω­ση της κοι­νω­νί­ας με ενδιά­με­σο τον στρα­τό.
Στην διάρ­κεια της τελευ­ταί­ας Ισραη­λι­νής επι­χεί­ρη­σης, η οδη­γία των ραβί­νων ήταν σαφής: καμία ευσπλα­χνία προς τον εχθρό. Η σχε­τι­κή συζή­τη­ση στο Ισραη­λι­νό κοι­νο­βού­λιο έθε­σε το θέμα της μετα­τρο­πής του στρα­τιώ­τη σε …ιερό πολε­μι­στή.
Η δρά­ση των θρη­σκευ­τι­κών οργα­νώ­σε­ων μέσα στον στρα­τό ήταν ήδη γνω­στή από χρό­νια και είχε πολ­λές φορές καταγ­γελ­θεί ως παρά­γο­ντας …παρέκ­κλι­σης των στρα­τιω­τών από τους βασι­κούς κανό­νες του ουμα­νι­σμού. Σήμε­ρα η δρά­ση αυτή είναι πανί­σχυ­ρη και μη ανα­στελ­λό­με­νη. Τώρα, μάλι­στα, που η επι­τρο­πή Ζαμίρ ολο­κλή­ρω­σε το ανα­κρι­τι­κό της έργο έχει ξεκι­νή­σει μία συστη­μα­τι­κή προ­πα­γάν­δα αμφι­σβή­τη­σης των μαρ­τύ­ρων, που κατήγ­γει­λαν τις φρι­κα­λε­ό­τη­τες των ισραη­λι­νών στρα­τιω­τών. Παράλ­λη­λα τονί­ζε­ται η ανά­γκη από­λυ­της αφο­σί­ω­σης στον θρη­σκευ­τι­κό νόμο, την περι­βό­η­τη Torah. Ετσι π.χ. ένας Ισραη­λι­νός για­τρός δεν πρέ­πει να φρο­ντί­σει έναν μη εβραίο τραυ­μα­τία την ημέ­ρα του Σαββάτου…Αυτή η θρη­σκευ­τι­κή – εθνι­κι­στι­κή έξα­ψη οδη­γεί την ισραη­λι­νή κοι­νω­νία σε «προ­βλη­μα­τι­σμούς», που εγγυώ­νται έναν ανε­πα­νά­λη­πτο θεο­κρα­τι­κό φοντα­με­ντα­λι­σμό. Ζητή­μα­τα, όπως η αγιό­τη­τα της γης ενά­ντια στην αγιό­τη­τα της ζωής, η σχέ­ση ανά­με­σα στον μεσ­σια­νι­σμό και τον σιω­νι­σμό ή η θέση των μη Εβραί­ων μέσα στο κρά­τος του Ισρα­ήλ, εξε­τά­ζο­νται μετα­ξύ πολ­λών ακρο­δε­ξιών θρη­σκευ­τι­κών ομά­δων και κινη­μά­των με αντα­γω­νι­στι­κό σε συντη­ρη­τι­σμό και ακρό­τη­τα τρόπο.

Η ανη­συ­χία δυτι­κών παρα­γό­ντων, για τις ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις στο Ισρα­ήλ, μόνον θυμη­δία μπο­ρούν να προ­κα­λούν μετά από πολ­λές δεκα­ε­τί­ες συστη­μα­τι­κής και βαθειάς στή­ρι­ξης και ανοχής.

ΥΓ. Πηγή πλη­ρο­φό­ρη­σης: Courrier International, τεύ­χος 1-8 Απρί­λη.