Η δυναμική των συσχετισμών - Φαιακία

πολιτικά κείμενα

Η δυναμική των συσχετισμών

Δευτέρα 6 Απριλίου 2015
Μίλτος Βασιλείου
Το άρθρο του Λεω­νί­δα Βατι­κιώ­τη στο ΠΡΙΝ, που δια­βά­σα­με στην ISKRA, το ανα­πα­ρά­γου­με, για­τί μετα­ξύ άλλων αρέ­σκε­ται να τεκ­μη­ριώ­νει και όχι να απο­φαί­νε­ται κατα­δι­κά­ζο­ντας προ­θέ­σεις με προ­ε­γκα­τε­στη­μέ­νη κρι­τι­κή… Το θέμα του άρθρου είναι κυρί­αρ­χο ζήτη­μα της πολι­τι­κής μας πραγματικότητας…

ΟΙ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΕΝΘΑΡΡΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΔΙΑΛΛΑΞΙΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΤΩΝ


Στη δίνη μιας δια­πραγ­μά­τευ­σης που όσο συνε­χί­ζε­ται τόσο περισ­σό­τε­ρο η κυβέρ­νη­ση υπο­χω­ρεί και τόσο περισ­σό­τε­ρο μεγα­λώ­νουν οι απαι­τή­σεις των δανει­στών με απο­τέ­λε­σμα το κενό να μεγα­λώ­νει, κι όχι να κλεί­νει όπως θα ανα­με­νό­ταν, μοιά­ζει να βυθί­ζε­ται η κυβέρ­νη­ση. Σε αυτό το πλαί­σιο τα ανα­χώ­μα­τα στους εκβια­σμούς που επι­χει­ρεί να στή­σει η κυβέρ­νη­ση μέσω των Ευκλ. Τσα­κα­λώ­του και Γ. Βαρου­φά­κη, που την προη­γού­με­νη εβδο­μά­δα ανα­φέρ­θη­καν στο ενδε­χό­με­νο της ρήξης, κι αυτή την εβδο­μά­δα μέσω των Π. Σκουρ­λέ­τη και Ν. Βού­τση, που άφη­σαν ανοι­χτό το ενδε­χό­με­νο να μην πλη­ρω­θεί η δόση στο ΔΝΤ τηςΠέμ­πτης 9 Απρι­λί­ου, αν δεν ολο­κλη­ρω­θούν οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, απο­δυ­να­μώ­νουν και δεν ισχυ­ρο­ποιούν τη θέση της κυβέρ­νη­σης καθώς «καί­νε», άδο­ξα μάλι­στα, το ισχυ­ρό­τε­ρο χαρ­τί που έχει στη διά­θε­σή της αυτό της στά­σης πλη­ρω­μών. Το χαρ­τί αυτό καί­γε­ται για­τί απο­δει­κνύ­ε­ται πως η χρή­ση του είναι καθα­ρά και μόνο δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή, χωρίς να συνο­δεύ­ε­ται από μια γραμ­μή σύγκρου­σης και ρήξης με τους δανειστές.
Η στά­ση των δανει­στών, από την άλλη, δια­κρί­νε­ται όχι μόνο από στα­θε­ρό­τη­τα αλλά και από κλι­μά­κω­ση. Τα όσα έγι­ναν με τη δεύ­τε­ρη λίστα που δόθη­κε στη δημο­σιό­τη­τα με τους Ευρω­παί­ους, μέσω τωνΦαϊ­νάν­σιαλ Τάιμς, είναι ενδει­κτι­κά. Οι δανει­στές παρα­βί­α­σαν την υπό­σχε­ση που είχαν δώσει στον Έλλη­να υπουρ­γό Οικο­νο­μι­κών να μην δημο­σιο­ποι­η­θεί η λίστα, έτσι ώστε να εκθέ­σουν την ελλη­νι­κή κυβέρ­νη­ση, με τη βεβαιό­τη­τα ότι κάθε βήμα που κάνει προς τα πίσω προ­ε­τοι­μά­ζει το επό­με­νο. Έτσι ηδέσμευ­ση της Ελλά­δας για πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα από 3,1 έως 3,9% του ΑΕΠ ακυ­ρώ­νει ντε φάκτο όποιο προη­γού­με­νο αίτη­μά της για πλε­ό­να­σμα στην περιο­χή του 1%, οδη­γώ­ντας την ακό­μη ένα βήμα κοντύ­τε­ρα στο μέιλ Χαρ­δού­βε­λη και ειδι­κό­τε­ρα στα τρία θέμα­τα που απο­τε­λούν το πραγ­μα­τι­κό επί­δι­κο της τρέ­χου­σας δια­πραγ­μά­τευ­σης, προ­σπερ­νώ­ντας αδιά­φο­ρα κάθε άλλη πρό­τα­ση ακό­μη κι αν έχει εισπρα­κτι­κό αντί­κρι­σμα όπως για παρά­δειγ­μα το κυνή­γι της φορο­δια­φυ­γής. Σημα­ντι­κά μικρό­τε­ρο των αρχι­κών προσ­δο­κιών, αλλά διό­λου αμε­λη­τέο, σε μια συγκυ­ρία που η κρί­ση ρευ­στό­τη­τας έχει φτά­σει στο από­γειό της. Τα τρία αυτά επί­δι­κα είναι το εργα­σια­κό, το ασφα­λι­στι­κό και οι ιδιωτικοποιήσεις.

Και η κυβέρ­νη­ση, όπως φάνη­κε από τη λίστα των μεταρ­ρυθ­μί­σε­ων που δόθη­κε στη δημο­σιό­τη­τα (κι επι­με­λώς είχε απο­κρυ­φτεί από τα νον πέι­περ του Μαξί­μου), στο ζήτη­μα των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων ικα­νο­ποιεί πλή­ρως τις απαι­τή­σεις των πιστω­τών, παρα­βιά­ζο­ντας κατά­φω­ρα και το γράμ­μα και το πνεύ­μα των προ­ε­κλο­γι­κών της εξαγ­γε­λιών. Τα όσα γρά­φο­νται στο σχε­τι­κό κεφά­λαιο 5.1 θα μπο­ρού­σαν να είχαν δια­τυ­πω­θεί από μια νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρη κυβέρ­νη­ση, καθώς ασκεί­ται κρι­τι­κή από τα δεξιά στις μέχρι σήμε­ρα ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις. Ανα­φέ­ρε­ται κατά λέξη: «Οι προη­γού­με­νες ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις έγι­ναν ερα­σι­τε­χνι­κά και με συμ­βό­λαια νομι­κά επι­σφα­λή, με απο­τέ­λε­σμα πολ­λές φορές από τις ολο­κλη­ρω­μέ­νες ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις να ακυ­ρω­θούν από τα δικα­στή­ρια της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής Αντα­γω­νι­σμού». «Εδώ οι καλές ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις» λοι­πόν, σαν να ανα­φω­νεί η κυβέρ­νη­ση. Και συνε­χί­ζει στα προ­τει­νό­με­να μέτρα: «Η κυβέρ­νη­ση έχει ήδη ξεκι­νή­σει να θέτει τις ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις σε μια υγιή βάση, τόσο νομι­κά όσο και με όρους ενσω­μά­τω­σής τους σε ένα ευρύ­τε­ρο ανα­πτυ­ξια­κό πλαί­σιο. Η διοί­κη­ση του ΤΑΙΠΕΔ έχει ανα­νε­ω­θεί και η δια­δι­κα­σία των προ­σφο­ρών που δια­κό­πη­κε από τις εκλο­γές έχει ξεκι­νή­σει ξανά, π.χ. στην περί­πτω­ση του Οργα­νι­σμού Λιμέ­νος Πει­ραιά […} Η νέα διοί­κη­ση του ΤΑΙΠΕΔ δεσμεύ­ε­ται να συμ­μορ­φω­θεί με τα ακό­λου­θα κρι­τή­ρια: Όλα τα υπάρ­χο­ντα συμ­βό­λαια θα γίνουν σεβα­στά. Όλες οι δια­δι­κα­σί­ες που έχουν ξεκι­νή­σει πρό­κει­ται να συνε­χι­στούν». Τα συνο­λι­κά έσο­δα μάλι­στα που υπό­σχε­ται η κυβέρ­νη­ση στους «θεσμούς» από το ξεπού­λη­μα της δημό­σιας περιου­σί­ας για το τρέ­χον έτος ανέρ­χο­νται σε1,5 δισ. ευρώ Στό­χος που αν επι­τευ­χθεί θα κατα­τάσ­σει την κυβέρ­νη­ση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε πολύ καλύ­τε­ρηθέση σε σχέ­ση με τις προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις. Αρκεί να ανα­φερ­θεί πως τα έσο­δα από ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις το 2011 ήταν 1,6 δισ. ευρώ, το 2012 μηδε­νι­κά και το 2013 ήταν μόλις 1 δισ. ευρώ, όπως περι­γρά­φο­νται στη λίστα που έστει­λε η κυβέρ­νη­ση. «Σπά­νια ένα πρό­γραμ­μα ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων έχει απο­τύ­χει τόσο θεα­μα­τι­κά!», ανα­φέ­ρε­ται κατά λέξη, σαν οι συντά­κτες της, αντί να χαί­ρο­νται που το πρό­γραμ­μα εκποί­η­σης δεν ολο­κλη­ρώ­θη­κε, να συμ­με­ρί­ζο­νται την απο­γο­ή­τευ­ση των πιστω­τών για τα χαμη­λά έσο­δα από τις ιδιωτικοποιήσεις…
Εισπρα­κτι­κό είναι επί­σης και το μέτρο (4,1) αύξη­σης των εισι­τη­ρί­ων στους αρχαιο­λο­γι­κούς τόπους και τα μου­σεία, όπως περι­γρά­φε­ται κάτω από την ταμπέ­λα «μιας νέας πολι­τι­κής εισι­τη­ρί­ων που θα βασί­ζε­ται στην κίνη­ση, την πολι­τι­στι­κή σπου­δαιό­τη­τα και σε τιμές εισι­τη­ρί­ων που θα συγκρί­νο­νται με άλλες χώρες τηςΕΕ». Προ­φα­νώς μετά τη σύγκλι­ση των μισθών και των συντά­ξε­ων απο­τε­λεί ηθι­κή υπο­χρέ­ω­σή μας να συγκλί­νου­με και στο επί­πε­δο των τιμών… Από αυτό το μέτρο η κυβέρ­νη­ση υπό­σχε­ται να εισπρά­ξει 5 έως 10 εκατ. ευρώ το τρέ­χον έτος και 20 εκατ. από το 2016 και μετά.
Νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρης έμπνευ­σης είναι επι­πλέ­ον τα μέτρα περαι­τέ­ρω αυτο­νό­μη­σης και θεσμι­κής θωρά­κι­σης τριών οντο­τή­των που η «ανε­ξαρ­τη­σία» τους από την πολι­τι­κή απο­τε­λεί νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρο «θέσφα­το»: Πρώ­το, της Γενι­κής Γραμ­μα­τεί­ας Δημο­σί­ων Εσό­δων (3.19) που ιδρύ­θη­κε ως αυτό­νο­μη οντό­τη­τα στο υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών το 2012. Δεύ­τε­ρο, του Ταμεί­ου Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρό­τη­τας (10.2), καθώς βεβαιω­μέ­να πλέ­ον μετά και την απο­στο­λή στο εξω­τε­ρι­κό του 1,2 δισ. ευρώ που είχε περισ­σέ­ψει από την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­ση των τρα­πε­ζών χωρίς να ενη­με­ρω­θεί η κυβέρ­νη­ση, απο­τε­λεί μακρύ χέρι των πιστω­τών και, τρί­το, της Τρά­πε­ζας της Ελλά­δος (10.3) που απο­τε­λεί όργα­νο της ΕΚΤ χωρίς να λογο­δο­τεί στην κυβέρ­νη­ση ή τη Βου­λή. Άλλω­στε δεν έχει περά­σει ούτε καν ένας χρό­νος από τον Ιού­νιο του 2014, όταν ο Γ. Στουρ­νά­ρας μετα­κό­μι­σε από το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών στο κεντρι­κό πιστω­τι­κό ίδρυ­μα, προ­κα­λώ­ντας την οξύ­τα­τη αντί­δρα­ση της τότε αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης που πίσω από τη μετα­κί­νη­σή του, πολύ σωστά, διέ­κρι­νε τη βια­σύ­νη του Σαμα­ρά και των Ευρω­παί­ων να ελέγ­χουν τα κρί­σι­μα πόστα ώστε να προ­κα­τα­λά­βουν τις μελ­λο­ντι­κές εξε­λί­ξεις ακυ­ρώ­νο­ντας πιθα­νές ριζο­σπα­στι­κές αλλα­γές. Η ενί­σχυ­ση λοι­πόν της ασυ­δο­σί­ας της κεντρι­κής τρά­πε­ζας εννιά μήνες μετά δεν διεκ­δι­κεί και δάφ­νες πολι­τι­κής συνέπειας…
Ενώ τα μέτρα που αφο­ρούν τις ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις ή τα δημό­σια έσο­δα ξεχει­λί­ζουν από σαφή­νεια, τα φιλο­λαϊ­κά μέτρα που κατα­λαμ­βά­νουν τις τελευ­ταί­ες 6 από τις 26 συνο­λι­κά σελί­δες (σκιά ακό­μη και των εξαγ­γε­λιών της Θεσ­σα­λο­νί­κης) βρί­θουν από καθό­λου μα καθό­λου δημιουρ­γι­κές ασά­φειες. Για παρά­δειγ­μα, στα «μέτρα στην κατεύ­θυν­ση στα­δια­κής αύξη­σης του ελά­χι­στου μισθού» (13.4) ανα­φέ­ρε­ται πως «η άνο­δος του ελά­χι­στου μισθού μπο­ρεί να σχε­δια­στεί με τρό­πο συμ­βα­τό με βελ­τιώ­σεις στην αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα». Κι αν οι πολυα­να­με­νό­με­νες επεν­δύ­σεις σε μηχα­νο­λο­γι­κό εξο­πλι­σμό που θα αυξή­σουν την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα δεν γίνουν ποτέ (όπως και είναι και το πιθα­νό­τε­ρο) ή είναι τόσο ασή­μα­ντες που η επί­δρα­σή τους δεν φανεί, τότε τι τύχη θα έχει η υπό­σχε­ση για αύξη­ση του κατώ­τα­του μισθού;
Στο κεφά­λαιο για «την επα­νει­σα­γω­γή της 13ης σύντα­ξης σε συντα­ξιού­χους με χαμη­λά εισο­δή­μα­τα» το όριο της σύντα­ξης κάτω της οποί­ας θα επα­νέλ­θει η 13η μένει να καθο­ρι­στεί. Ανα­φέ­ρε­ται στα προ­τει­νό­με­να μέτρα πως «μια 13η σύντα­ξη θα δοθεί στους χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χους (με το κατώ­φλι της μηνιαί­ας σύντα­ξης να απο­φα­σι­στεί) τον Δεκέμ­βριο του 2015». Επο­μέ­νως ακό­μη κι αυτό το όριο των 700 ευρώ, που είχε ανα­φερ­θεί πολ­λές φορές στο παρελ­θόν, αμφι­σβη­τεί­ται επισήμως…
Στα μέτρα των δανει­στών είναι επί­σης κομ­μέ­να τα μέτρα κατάρ­γη­σης των πρό­ω­ρων συντά­ξε­ων στις τρά­πε­ζες και τις πρώ­ην ΔΕΚΟ (14.14) και συγ­χώ­νευ­σης ασφα­λι­στι­κών ταμεί­ων (14.15) απ’ όπου ανα­μέ­νε­ται η εξοι­κο­νό­μη­ση 10 εκατ. ευρώ για το 2015.
Παρά τις σημα­ντι­κό­τα­τες υπο­χω­ρή­σεις της κυβέρ­νη­σης, οι Ευρω­παί­οι δεν φαί­νο­νται δια­τε­θει­μέ­νοι να απε­λευ­θε­ρώ­σουν τις πιστώ­σεις που θα επι­τρέ­ψουν την «αναί­μα­κτη» πλη­ρω­μή στο ΔΝΤ της δόσης των 458εκατ. ευρώ, την Πέμ­πτη 9 Απρι­λί­ου, όπως έχει δηλώ­σει πως θα πρά­ξει η κυβέρ­νη­ση, με κάθε κόστος. Ηπλη­ρω­μή αυτής της δόσης θα οξύ­νει την ασφυ­ξία του ελλη­νι­κού δημο­σί­ου, που έχει ήδη επι­τα­θεί όχι μόνο από τις ενέρ­γειες των πιστω­τών, όσο κι αν αυτές είναι οι σημα­ντι­κό­τε­ρες, αλλά κι από τη δική της πρω­το­βου­λία να δανει­στεί ό,τι ρευ­στό κυκλο­φο­ρού­σε σε δημό­σιες οντό­τη­τες, γεν­νώ­ντας εύλο­γες απο­ρί­ες πώς θα απο­πλη­ρω­θούν όλα αυτά τα ποσά στο μέλ­λον. Για να απο­δο­κι­μα­στεί αυτή η επι­λο­γή και να προ­βλη­θεί η ανα­γκαιό­τη­τα άμε­σης παύ­σης πλη­ρω­μών του δημό­σιου χρέ­ους, με πρώ­το στό­χο να μην πλη­ρω­θεί η δόση στο ΔΝΤ τη Μ. Πέμ­πτη 9 Απρι­λί­ου, η Κίνη­ση για τη Δια­γρα­φή του Χρέ­ους Τώρα! Απο­φά­σι­σε εκεί­νη τη μέρα στις 6.30 το από­γευ­μα να οργα­νώ­σει πικε­το­φο­ρία στην Αθή­να, με σημείο συνά­ντη­σης τα Χαυ­τεία (Αιό­λου & Στα­δί­ου) και προ­ο­ρι­σμό το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών. Ανά­λο­γες συγκε­ντρώ­σεις προ­τεί­νε­ται να οργα­νω­θούν και σε άλλες πόλεις της Ελλά­δας, ώστε να κλι­μα­κω­θούν οι αντι­δρά­σεις ενά­ντια στην πλη­ρω­μή του χρέ­ους. Στην ίδια κατεύ­θυν­ση θα συμ­βά­λει και η επό­με­νη πικε­το­φο­ρία, που έχει ορι­στεί για τις 12 Μαϊ­ου, οπό­τε η Ελλά­δα θα πλη­ρώ­σει στο ΔΝΤ επι­πλέ­ον 763 εκατ. ευρώ!
Με τέτοια βρο­χή εκα­τομ­μυ­ρί­ων ποιος θα πει ότι τα λεφτά δεν υπάρ­χουν; Λεφτά περισ­σεύ­ουν, αλλά, ως είθι­σται, πάνε στους δανειστές…
Post Views: 4
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted