Η αξία του ΟΧΙ - Φαιακία

Η αξία του ΟΧΙ

Σαν νάμα­σα­τε και λίγο “προ­φή­τες”, όπως άλλω­στε πολ­λοί άλλοι, είχα­με ανα­γνω­ρί­σει την συγκλο­νι­στι­κά σπου­δαία και αυτό­νο­μη αξία του ΟΧΙ του δημο­ψη­φί­σμα­τος. “Ανε­ξάρ­τη­τα”, λέγα­με “από την χρή­ση του από την κυβέρνηση”… 
Το κεί­με­νο του Δημή­τρη Παπα­χρή­στου σ’ αυτό ανα­φέ­ρε­ται… Αναπαράγουμε

Το «όχι» δεν είναι ευκαιριακό…

Ζού­με σε
μια εξαι­ρε­τι­κή, έκτα­κτη και προ­σω­ρι­νή κατά­στα­ση, θα μπο­ρού­σα­με να προσθέσουμε
και ιστο­ρι­κή, από πολι­τι­κο­κοι­νω­νι­κή σκο­πιά. Αυτήν τη φορά δεν μπο­ρού­με να πούμε
πως όλα γύρω μας αλλά­ζουν για να παρα­μεί­νουν ίδια. Η πατρί­δα μας είμα­στε εμείς.
Αυτό σημαί­νει πως πρέ­πει να υπε­ρα­σπι­στού­με τους εαυ­τούς μας και την προέκτασή
μας, που είναι τα παι­διά μας, δηλα­δή το μέλ­λον και η συνέ­χειά μας. Ηδη οι
αλλα­γές που συντε­λού­νται δεν μπο­ρούν να μας αφή­σουν αδιά­φο­ρους, ούτε να
εκφρα­στούν στις εκλο­γές. Το απο­τέ­λε­σμα αυτών των διερ­γα­σιών δεν θα βγει από τις
κάλ­πες. Αν ήταν έτσι, τότε οι εκλο­γές θα ήταν παράνομες.
Τις
εκλο­γές τις επι­κα­λού­νται όλοι και κανέ­νας δεν τις θέλει. Οι κομματικές
συμπρά­ξεις γίνο­νται όχι πάνω σε αρχές και προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­φω­νί­ες, αλλά για
τις ετε­ρό­κλη­τες πλειο­ψη­φί­ες που, υπο­τί­θε­ται, δια­σφα­λί­ζουν μια δήθεν
κυβερ­νη­τι­κό­τη­τα, η οποία μέχρι στιγ­μής δεν έχει φανεί, καθό­τι έχει απορροφηθεί
ή παρα­με­ρι­στεί από την κυβερ­νη­τι­κή ενα­σχό­λη­ση με την υπο­γρα­φή της συμφωνίας,
την οποία κανέ­να κόμ­μα δεν τη θέλει και όλα τους την ευλο­γά­νε, για να σωθεί η
πατρί­δα από την άτα­κτη χρε­ο­κο­πία. Ο Τσί­πρας έχει γίνει απο­δε­κτός από τους
συστη­μι­κούς που τον πολε­μού­σαν. Αύριο θα παρου­σια­στεί ως σωτή­ρας, αφού υπέγραψε
τη συμ­φω­νία, «κάστα­να στη φωτιά» που η αντι­πο­λί­τευ­ση είχε προ­ε­τοι­μά­σει με τα
δύο προη­γού­με­να Μνη­μό­νια. Στη­ρί­ζου­με την κυβέρ­νη­ση δια­φω­νώ­ντας. Είναι
τρα­γε­λα­φι­κή και σου­ρε­α­λι­στι­κή η κατά­στα­ση. Ο ΣΥΡΙΖΑ διέ­λυ­σε την αντιπολίτευση
που στέλ­νει τον Βαρου­φά­κη στο εκτε­λε­στι­κό από­σπα­σμα για­τί σχε­δί­α­ζε plan B, τη
στιγ­μή που ο Σόι­μπλε και ο σκλη­ρός πυρή­νας της Ενω­μέ­νης Ευρώ­πης της Γερμανίας
είχαν σχε­διά­σει ακό­μα και τις επι­πτώ­σεις σε βάρος τους και πώς θα τις
αντι­με­τώ­πι­ζαν. Αυτοί μας κυβερ­νά­νε και μας φέρα­νε στο «δεν πάει άλλο με τους
υπο­τα­κτι­κούς και τους προ­σκυ­νη­μέ­νους του καπι­τα­λι­στι­κού νεοφιλελεύθερου
συστή­μα­τος της λιτό­τη­τας και της υπο­τα­γής»… Οποιες ανα­κα­τα­τά­ξεις κι αν γίνουν
στην αντι­πο­λί­τευ­ση, δεν θα μπο­ρέ­σουν να ανα­συ­ντα­χθούν ούτε με τη βοή­θεια του
ΠΑΣΟΚ της Φώφης Γεν­νη­μα­τά και του Βενιζέλου.
Το
μέγι­στο πρό­βλη­μα είναι η Αρι­στε­ρά του ΣΥΡΙΖΑ, που εξ ανά­γκης φοβή­θη­κε τη ρήξη
και τη σύγκρου­ση, παρό­λο που έδω­σε βαρύ πλήγ­μα στη λεγό­με­νη Ενω­μέ­νη Ευρώ­πη της
ανερ­γί­ας και της χρε­ο­κο­πί­ας, που ούτε ενω­μέ­νη είναι ούτε αυτό που θα ήθε­λαν οι
λαοί της. Οι ανα­κα­τα­τά­ξεις θα γίνουν και στην Ευρώ­πη και η Ελλά­δα ήταν η χώρα
που τις πυρο­δό­τη­σε. Ο ΣΥΡΙΖΑ ξεπε­ρά­στη­κε με το «όχι» του ελλη­νι­κού λαού. Πάμε
για τη σύνο­λη Αρι­στε­ρά, που δεν μπο­ρεί να υπάρ­ξει δια­σπα­σμέ­νη, με τους
επαγ­γελ­μα­τί­ες της και με τους νομεν­κλα­του­ρί­στες της να θέλουν να την ανανεώσουν.
Το ΚΚΕ με τα δύο «όχι» του απέ­τυ­χε να ηγη­θεί στο νέο ΕΑΜ, στη νέα ΕΔΑ του 2015
που έχει ανά­γκη ο τόπος. Το «όχι» ξεπερ­νά­ει τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερή
Πλατ­φόρ­μα. Είναι υπαρ­ξια­κό, έρχε­ται από τον Μαρα­θώ­να, το ’21, το ’41, το ’73.
Δεν έφε­ρε τον διχα­σμό, έφε­ρε την ενό­τη­τα σε ένα μέτω­πο εθνι­κο­τα­ξι­κό, πατριωτικό
και απε­λευ­θε­ρω­τι­κό που έχουν ανά­γκη η κοι­νω­νία και η χώρα μας… Θα συνεχίσουμε
τον αγώ­να από εκεί που δεν μπο­ρέ­σα­με να φτάσουμε.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted